In Tomaszów tovert Wiklund een glashard baanrecord uit de mouw
Wat een avond op het Poolse ijs! Ragne Wiklund reed het baanrecord op de 3.000 meter simpelweg aan splinters en gooide er meteen de Europese titel achteraan. De Noorse moest in haar laatste ronde nog stevig vechten, maar met stijf 4.00,54 minuut was de toon gezet. Achter haar greep Sanne in ’t Hof flink verrassend het brons: haar allereerste medaille op het grote podium, in 4.05,91.
Belgische Tas knokt zich naar zilver
Sandrine Tas bleek de enige die tussen Wiklund en het Nederlandse podiumplekje durfde te kruipen. De Belgische legde beslag op zilver met 4.05,26 en verzekerde zichzelf daarmee van een prima avond. Voor In ’t Hof, die twee weken geleden net naast olympisch kwalificatie greep, was de afstand vanavond een prettig afleidinkje: een koele, vlakke race, amper snelheidsval, en uiteindelijk een gloednieuwe internationale medaille.
Lancee en Vijn debuteren vlak boven de top-tien
Eerder op de avond kregen Gioya Lancee en Evelien Vijn alvast stof om over na te denken voor volgende winters. Lancee reed bij haar debuut op het internationale seniorcircuit een keurige 4.13,28 en werd zevende, Vijn tikte bóven haar in 4.12,83 en werd achtste. Beide dames kregen het vuur van Wiklund evenzeer te zien, maar draaiden mee in dezelfde vlam.
Teamsprinterror roet in het eten
Nederland hoopte ook nog te stunten met de teamsprint, maar al in de eerste ronde was de kous af. Isabel Grevelt gleed zo hard onderuit dat het trio het eindpunt niet eens zag. Anna Boersma opende keurig, Naomi Verkerk moest lijdzaam toekijken hoe de Belgen er gretig vandoor gingen. De Poolse ploeg pakte vervolgens de titel, België verrassend met zilver, en Duitsland mocht uiteindelijk het brons ophalen. (Echt veel sparringpartners hadden ze niet: slechts vier landen hadden überhaupt een team afgestuurd.)
Nederlandse olympiërs kijken vanaf de zijlijn
Op deze EK missen we bijna alle Nederlandse gangbare namen: zij kozen liever voor een blok trainingsluxe dan voor titelgevecht. Alleen sprintster Anna Boersma zou, als strafwerk, dit weekend ook nog eens losgaan op de 500 en 1.000 meter. Vrijdagavond schaatst de vrouwenploeg de 3.000 meter – maar zonder regerend Europees kampioen Marijke Groenewoud. Allicht mogen we dan weer kijken naar Wiklund en de taaie Italiaanse Francesca Lollobrigida.
Berg sneeuw van Tilburgs ijspaleis afgekraand: Trappers maken zich op voor thuiswedstrijd
Tilburg – De Trappers kunnen vrijdagavond gewoon de Chase-arena in! Door met twee kranen alle sneeuw van het dak van IJssportcentrum Tilburg te hijsen, is gevaar geweken en is de ijsbaan weer vrijgegeven. De wedstrijd tegen de Duitse Hammer Eisbären gaat door, tot opluchting van zo’n 3.000 fans die al maanden hun kaartje vasthouden.
Waarom dicht én weer open?
Door de dikke pakken sneeuw op de daken besloot de gemeente eerder deze week álle binnensportlocaties te sluiten. Veiligheid voor alles. Vrijdagmorgen mocht het merendeel van de zalen alweer de deuren openen, op twee uitzonderingen na: de Ireen Wüstbaan en zwembad Stappegoor blijven voorlopig nog op slot. Wanneer ook zij weer veilig zijn, wordt later bekendgemaakt.
Eerste rang voor het ijspaleis
Waarom kreeg juist het IJssportcentrum prioriteit? Directeur Rick van Wandelen van Sportbedrijf Tilburg: “Vanavond staat er een serieuze wedstrijd op het programma, met bijna drieduizend toeschouwers. De ploeg uit Leipzig moet natuurlijk ook weten of het door kan reizen.” Daarom werden twee indrukwekkende hijskranen ingezet om manlopen naar het dak te brengen. “Ze hebben de sneeuw in grote zakken geschept die aan de hijskraan hingen. Zo is alles netjes afgevoerd.”
Van de bank naar de boardroom: hoe voorkomt een ex-trainer dat hij toch nog gaat coachen?
Ajax krijgt er weer een frisse technisch directeur bij, en ook FC Twente heeft al een paar weken een bekende ex-trainer naar linksboven de club verhuisd. Jordi Cruijff en Erik ten Hag mogen nu vertellen hoe de trainer het elftal moet aanpassen – terwijl zijzelf letterlijk recht boven die trainer in de organisatiekaart staan. Klinkt logisch, maar in de praktijk blijkt het een klassieke valkuil. Want wie net nog hands-on was, moet plots afstand nemen. En dat blijkt knetterlastig.
De rand van het trainingsveld heb je nog nagelopen
Vraag het aan Foeke Booy en hij zegt meteen: “Luister, je hebt niet een meter touw of je wilt toch weer gaan staan grommen vanaf de zijlijn.” 63 lentes jong, pakte hij met Utrecht eerst bekers als trainer en werd even later de baas van zijn eigen opvolgers. Han Berger, nu 75 en betrokken bij het KNVB-ontwikkelprogramma voor toekomstige td’s, herkent het als geen ander: “Het duurde bij mij jaren voordat ik die neiging eruit had. Als oud-trainer wil je alles méé-eten.”
De Koeman-Van Gaal-sneeuwbal (2004, never forget)
De ultieme gênante les leerden we in 2004, toen Louis van Gaal als frisse technisch directeur op trainingskamp besloot de evaluaties met Ajax-spelers mee te luisteren. Ronald Koeman zegt nog net: “Prima, maar wel stil blijven zitten.” Lang verloopt het gesprek rustig, tot Zlatan Ibrahimovic aan bod komt. Van Gaal kan het niet laten: “Je gaat nooit naar de eerste paal!” Klik-klak, sneeuwbal rolt: Koeman ziet rood, het bestuur kiest partij, Van Gaal catapulteert zichzelf de deur uit. Vriendschap over? Check.
Gelukkig leer je er van – Frans & Han, take two
Zelfs collega’s die elkaar dolgraag mogen, krijgen ruzie. Han Berger werd in 2000 de nieuwe technisch directeur van FC Utrecht en zag direct dat trainer Frans Adelaar (die hij ooit zelf zijn debuut had gegeven!) zijn werk niet goed deed. Volgens Berger moesten trainers voortaan gewoon jaarcontracten krijgen en achter de geraniums gaan zitten. Adelaar: “Ik heb op dat moment moeilijk nagedacht. Telkens viel ik over kleine details: had ik Han nu wel of niet genoemd in dat interview?” Uiteindelijk steekt Adelaar de kop in het zand en vertrekt. Jaren later bellen ze nog eens. Gelachen, beide toegegeven: “We waren beide niet zo soepel.”
Waarom overleg wél werkt
Toch hoeft het geen drama te zijn. Booy schetst een levendig voorbeeld. In 2010, vlak voor de beslissende play-off tegen Roda JC, staan FC Utrecht-trainer Ton du Chatinier en assistent Jan Wouters plots aan zijn deur. “We willen echt even sparren. Moeten we onze huisstijl tijdelijk verloochenen om deze ploeg te klappen?” Het duo hakt samen de knoop door, past de tactiek aan, grijpt Europees voetbal – zonder dat de technisch directeur er later mee gaat pronken. “Dat hóórde ook niet. Je werkt mét elkaar, niet ín plaats van elkaar.”
En nu dan: tips voor Ten Hag en Cruijff?
Vandaag passeert dus Erik ten Hag en straks Jordi Cruijff de wand van de kantoren richting trainingsveld. Terechte vraag: hoe houden ze de handen thuis? De gouden regel volgens Booy: “Stel jezelf telkens de vraag: als ik nog trainer was, zou ik het prettig vinden dat een directeur precies vertelt hoe die training eruit moet komen te zien? Nou, dan weet je dat vanzelf.”
Kortom: blijf bij je studieboeken, gasten. De bankslee op het trainingsveld laten liggen.
Tilburg Trappers speelt vanavond gewoon dankzij hijskranen met sneeuwvangzakken
Goed nieuws voor alle ijshockeyfans in Tilburg: vanavond gaat de pot tussen de Trappers en de Duitse Hammer Eisbären definitief door. Vanochtend vroeg stonden twee zware kranen klaar om het dak van het IJssportcentrum schoon te vegen. Een stel durvers klom met schoppen op het dak, schepte de sneeuw in een enorme zak en liet die vervolgens keurig door een kraan naar beneden hijsen.
Waarom die haast? Sinds begin deze week waren alle binnensportlocaties dicht, omdat de pakken sneeuw op de daken te gevaarlijk werden bevonden. De gemeente wilde geen risico nemen. Alleen het IJssportcentuur kreeg expres voorrang. “Vanavond zit hier bijna drieduizend man. Volledig uitverkocht”, vertelt Rick van Wandelen, baas van Sportbedrijf Tilburg. “De ploeg uit Leipzig moet natuurlijk weten of het duel wel of niet doorgaat, dus we hebben extra mankracht ingezet.”
Het resultaat: het dak is nu sneeuwvrij en de ijshockeyhal mag weer open. Zwembad Stappegoor en de Ireen Wüstbaan blijven voorlopig nog even op slot; daar kijkt de gemeente later wat er mogelijk is.
Renée Slegers blijft langer bij Arsenal: van tussenpaus tot recordcoach
Welterusten transfergeruchten: de succescoach uit Someren-Eind tekent tot 2029!
Van invaller tot icoon
Denk even terug aan afgelopen september: niemand verwachte nog veel van Arsenal Women toen Renée (36) het roer tijdelijk overnam. Elf wedstrijden en geen enkele nederlaag later mocht ze in januari de titel ‘officiële coach’ eren. Resultaat? Gewoon even de Champions League binnenhengsten met als klapper een 1-0 finalezege op FC Barcelona.
Lang leve de liefde
De club uit Noord-Londen was meteen verkocht en gooide haar een nieuw contract tot 2029 voor de voeten. Een dikke, glimmende beloning voor een dame die zelf ooit in de jeugdopleiding van diezelfde club voetbalde, maar als speelster nooit het eerste elftal haalde. Nu is ze dus alsnog de heldin van het Emirates Stadium.
Een Brabantse in Londen
Voordat het trainersavontuur begon, speelde ze nog voor Willem II en in Zweden, net als 55 interlands voor Oranje. Blessures dwongen haar in 2016 te stoppen, maar ze keerde terug als coach. Eerst in Zweden, daarna as bij Arsenal en nu dus als fulltime hoofdcoach. Lekker Brabants karakter: geen woorden maar daden.
“Ik geloof dat we samen zoveel kunnen bereiken, dit seizoen en de volgende seizoenen. Ik ben blij dat ik deze reis bij Arsenal mag maken, een club die zoveel voor mij, en veel meer mensen, betekent.”
– Renée Slegers zelf
Telstar ligt er strak bij: ‘Tegen Ajax moet dit helemaal goed komen’
Velsen-Zuid is een eiland van kalmte. Geen zorgen over ijzige kriebels of gladde banen: terwijl de rest van Nederland te kampen had met dik pak sneeuw, lag het Telstar-stadion er oogverblindend uit. “Het veld is perfect, de jongens ook. Geen reden om zondag tegen Ajax de noodrem in te duiken,” lacht trainer Anthony Correia.
Spaans trainingskamp zonder gedoe
Terwijl sommige clubs in Spanje in de storm stonden te dansen, vond Telstar een zonnig plekje op driehoog in de bergen. “Code rood, net zo lang tot we een veldje tegenkwamen waar geen touringcar kon komen. Maar die bus kreeg het toch voor elkaar. Elke dag konden we voetballen, dus wij hebben niks te klagen.”
Nieuw bloed én een oude bekende
Terug thuis stond er meteen een verse middenvelder te trappelen: Cedric Hatenboer (20), gehuurd van Anderlecht. “Die jongen hoort vanaf minuut één bij de basis,” weet Correia. “Diepgaande passes, laminerend overzicht – precies wat onze manier van spelen nodig heeft.”
En dan is er Adam Maher, die al weken meeloopt. Geen contract in zicht, maar wél een rol als fitheids-goeroe en huiskamergezelligheid. “We helpen Adam met zijn conditie, hij helpt ons met zijn klasse. Geen wederzijdse arbeidsovereenkomst, wel een wederzijdse glimlach.”
Leergeld tegen Ajax – nu met slotzin
Het eerste duel van het seizoen eindigde in 2-0 voor Ajax. Correia zag vooral lesstof: compactheid achterin, sneller schakelen voorin. “We zijn een stap verder, maar Ajax waarschijnlijk ook. Komende zondag zien we of we eindelijk die bal tussen de palen kunnen leggen.”
En dat is precies de wens voor de tweede seizoenshelft: meer goals. “Het spel krijgen we al een tijdje mee, het afmaken moet nu ook. Als we dat laatste stukje oppakken, verdwijnt de rust hier niet, maar komen de punten wel.”
