Waarom deze Bergeijkse Dakar-held maar 3 uur slaapt: Niet dom, gewoon een stok achter de deur
Veel slapen? Voor Kees Koolen (60) uit Bergeijk is dat pure luxe. Vroeger rondde-ie de nacht af met amper 1 a 2 uur slaap, nu lukt hij er 3 of 4. En dan staat hij gewoon weer panklaar voor mega-lange werkdagen. Maar hoe houdt hij dat vol? Nou, simpel: de Dakar Rally. “Die race is voor mij de stok achter de deur om scherp te blijven,” lacht hij.
Ondernemen is werk, werk, werk
Koolen is geen zonneklopper. Als voormalige CEO van Booking.com en nog wat andere toppers, bedenkt hij het liefst iedere seconde nieuwe bedrijven. “Werken is mijn grootste hobby, maar als ik er niks anders meer doe, krijg ik hersenverbranding. Dan lukt het niet meer echt goed nadenken.”
Sport-buddy Dakar
Daarom snijdt hij standaard wat tijd uit om te sporten, en dat heeft alles te maken met januari in Saoedi-Arabië. Eigenlijk zegt hij elk jaar dat het de laatste keer is, maar rond maart-april voelt hij de kriebel weer. “Zonder dat startbewijs trap ik nergens op. Waarom zou ik zomaar een rondje gaan mountainbiken?” En hoewel hij zichzelf grappend een “ouwe knar” noemt in het veld, is hij er straks weer als de kippen bij: “Morgen fit, overmorgen weer fit. Val je uit, dan vreet de rally je op.”
Ieder jaar weer een nieuw gek voertuig
2024 is alweer deelname nummer 16. De eerste keer, in 2009, had hij nul voorbereiding en ging-ie op de motor. Daarna reed hij in een quad, vorig jaar in een truck, en nu zit hij opnieuw in een felgele buggy die “echt niet normaal” is. “Laat die wagen meedoen in het oude Afrikaanse deelnemersveld en je zou met tien uur voorsprong winnen.” Een podiumplek? Totaal niet nodig. “Ik hoop juist op zware omstandigheden: stenen, modder, alles erop en eraan. Als er halverwege iedereen strandt, ben ik in mijn element!”
Zweetaanvoer Van den Goorbergh
Met navigator Jurgen van den Goorbergh – oude bekende en goede vriend – hoeft Koolen amper te praten. “Thirty kilometer zwijgen en dan zegt-ie: links. Werkt perfect.” Samen mikken ze op een plek in de top tien van hun Challenger-klasse. En daarna? “Binnen twee weken in totaal bedenk ik vast weer iets om op te starten. Toekomst dus gegarandeerd – voor mijn hoofd én voor mijn bedrijven.”
Dick van Culenbourg vertelt: ‘Onze buggy vloog drie keer over kop in de woestijn’
Dick van Culenborg (60) uit Hank kan wel lachen om de sticker ‘Als je maar leut hebt’ op zijn buggy, maar dinsdagnacht was er weinig te lachen. Zijn wagen klapte drie keer over de kop in de duinen van de Dakar Rally. “We zagen de wereld letterlijk tien keer voorbij komen,” lacht hij in het bivak, waar monteurs van Team Rebellion & Spierings de hele nacht hebben doorgewerkt om de auto rijdend te krijgen voor de vierde etappe.
Onverwachte ‘kontwipper’
“De weg was ongelijk en opeens kreeg ik een soort kontwipper,” vertelt Dick. De buggy schoot de lucht in en voor hij en navigator Mark Klinkhamer het wisten, tuimelden ze drie kear over de kop. “Voor ons gevoel waren het er minstens vijf. Het was een surrealistisch gevoel.” Toen de wagen eindelijk stilviel, wilde Dick meteen gas geven. “Maar we zagen meteen dat overal onderdelen lagen: een wiel hier, een veer daar. Het was één grote puinhoop.”
Geen bereik, géén paniek
Geluk stond hun bij: een medische helikopter die al was geland voor een ander ongeval, controleerde het duo direct. “Gelukkig niets gebroken, alleen wat schrik.” In het midden van de woestijn geen mobiel bereik, dus Dick pakte de satelliettelefoon en belde de teammanager. “Een truck reed langs en ik stak m’n duim op. De chauffeur dacht dat alles oké was en reed door – een typisch Dakar-misverstand.”
Nachtelijk sleutelfeest
De piloten van de helikopter bood aan om hen terug te vliegen, maar Dick en Mark wilden bij hun wagen blijven. “We wilden de controle houden.” Terwijl het donker werd, spookden de gedachten door zijn hoofd: “Is dit het einde van onze Dakar?” Uiteindelijk arriveerde de servicetruck. Met een zwaar gehavende buggy – tweede versnelling was het hoogst haalbare – hobbelde Dick ’s nachts het bivak binnen. Monteurs sleutelden tot het ochtendgloren, zodat hij woensdagochtend alsnog de marathonetappe kon starten. “Geen wedstrijd meer, maar ik wil deze Dakar gewoon uitrijden.”
Sterrenhemel als troost
“Slapen deed ik nauwelijks, maar met een flinke bak koffie en een energiedrankje gaat het lukken,” knipoogt Dick. En mooi momentje was er ook: “In het pikkedonker zagen we een schitterende sterrenhemel boven de woestijn. Dan weet je weer waarom we dit doen.”
Messi droomt van eigen club in plaats van trainerscarrière
“Ik zie mezelf echt niet voor de groep staan als coach,” vertelt Messi. “Wat me wél leuk lijkt: zelf een club opzetten, helemaal vanaf nul. Jonge talenten een kans geven, hen helpen om iets groots te bereiken. Dat spreekt me het meest aan.” Hij noemt David Beckham als zijn grote voorbeeld. De Engelsman is nu mede-eigenaar van Inter Miami – de Amerikaanse ploeg waar Messi zelf nog onder contract ligt tot eind 2028. De Argentinaan won vorige maand met die club al hun eerste MLS-kampioenschap en heeft bovendien een afspraak over een toekomstig minderheidsaandeel. In mei hielp hij al mee aan een nieuw project in Uruguay: samen met Luis Suárez richtte hij vierde-divisieclub Deportivo LSM op in Suárez’ geboortedorp.
Goud van Ryan Lochte onder de hamer: 330.000 euro opgehaald
Een triest én opvallend nieuwtje uit de zwemsport: Ryan Lochte heeft drie van zijn gouden olympische medailles verkocht. Tijdens een veiling hebben de plakken samen zo’n 330.000 euro opgebracht – precies gezegd: 385.520 dollar. Daar mag je even van slikken, want hoe vaak verkoopt een topatleet nu z’n meest kostbare herinneringen?
Veilingtopper uit Peking
De klapper was z’n estafettegoud van 2008 in Peking: hij won die medaille met de 4×200 meter vrije slag en leverde nu 183.000 dollar, oftewel ongeveer 157.000 euro, op. Daarnaast ging ook zijn eerste olympische goud (uit Athene 2004, ook 4×200 vrij) en het teamgoud uit Rio 2016 van plekje naar nieuwe eigenaar. Ieder staat voor een enorme prestatie, en toch heeft Lochte ze nu alle drie losgelaten.
‘Lochtegate’ en omstandigheden rond de Rio-medaille
Juist dat laatste plakje uit Rio ligt gevoelig. Je weet vast nog wel: Ryan beweerde in 2016 uitgerust van een feestje te zijn beroofd – een verhaal dat later volledig in duigen viel. De media spetterde er ‘Lochtegate’ op en hij kreeg een schorsing van tien maanden (en flink wat imagoschade mee). Daarmee nog niet genoeg straf: in 2018 volgde nog 14 maanden aan de kant toen hij een foto online zette waarop hij een vitamine-infuus kreeg – iets wat niet mag volgens de dopingregels.
Geen Tokio-reünie en persoonlijke dieptepunten
Na al die schorsingen deed Lochte nog één serieuze gooi naar een ticket voor Tokio 2021, maar hij kwam er niet aan te pas. Daarnaast worstelde hij met depressies en drugsverslaving – geen geheim meer. Afgelopen jaar raakte hij ook nog betrokken bij een zwaar auto-ongeluk.
“Ik zwom nooit voor de medailles”
Waarom hij nu juist deze gouden herinneringen verkoopt? Via sociale media liet hij weten:
“Ik heb nooit voor gouden medailles gezwommen. Mijn doel was om een van de beste zwemmers ter wereld te worden. Deze medailles zijn een klein onderdeel van een reis die ik nooit zou willen missen.”
En ook: hij heeft eerder medailles aan fans en kinderen geschonken om ze te inspireren hun dromen te volgen. In 2022 verveilde hij al zes zilveren én bronzen olympische prijzen ten gunste van een goed doel.
Geen eenmalig geval
Vreemd is het niet helemaal: ook andere kampioenen verkochten al eens een plak. Denk aan Eugene Omalla, die vorig jaar z’n Parijse medaille van de gemengde 4×400 estafette wegdeed om zijn familie te onderhouden. Ard Schenk gaf al zijn Sapporo-goud uit 1972 na zijn carrière van de hand – de opbrengst ging naar droomreizen. En Stien Kaiser moest in 1972 haar gouden én zilveren prijzen verkopen om financiële problemen na een scheiding op te lossen.
Nachtmerrie in Napels met Lang: van 0-2 achter tot penaltydrama en puntenverlies
Napoli heeft zich keihard vergaloppeerd tegen de hekkensluiter uit Verona. Wat begon als een avondje bijschrijven werd een hel: binnen een half uur hing de regerend kampioen al met 0-2 achter tegen Hellas, de ploeg die dit seizoen vooral lijsttrekker is in degradatiekandidaten. Noa Lang stond – ondanks alle speculaties over vertrek – gewoon in de basis, maar zag zijn ploeg over de kling worden gejoegd. Martin Frese maakte er met een hakballetje meteen een feestje van, kort daarna kopte Gift Orban de 0-2 binnen en was het Thuis van San Gennaro even stil.
Antonio Conte’s formatie krabbelde nog wel terug via een knal-kopbal van Scott McTominay, maar een definitieve achtervolging bleek zwaar. De aansluitingstreffer pas in de 82e minuut (Giovanni Di Lorenzo) betekende uiteindelijk het slotakkoord: 2-2. Penaltydrama of rode kaarten vielen deze keer niet eens mee mee – het was gewoon een koude douche.
De schade is groot: met een wedstrijd extra op zak is Napoli nu al een puntje onder Internazionale, dat later vanavond tegen Parma verder kan uitlopen. Atalanta profiteerde meteen mee: op bezoek bij Bologna tikte Marten de Roon tweemaal de assist aan waar Nikola Krstovic dankbaar gebruik van maakte (0-2). Thijs Dallinga mocht een uur lang proberen te redden wat er te redden viel, maar Bottega Bolognese kwam er niet aan te pas.
Lang? Die speelde zijn wedstrijd, maar de transfergeruchten naar Galatasaray krijgen na dit puntenverlies hoogstwaarschijnlijk wat meer ruimte in de koppenkast.
Barcelona smasht Athletic Club met 5-0 en schrijft ticket voor Supercup-finale
Barcelona heeft donderdagavond in Saudi-Arabië een ware demonstratie afgeleverd. De regerend kampioen van de Supercopa de España had geen enkele moeite met Athletic Club: een monsterzege van 5-0 betekende een vroegtijdige eindstrijd voor de Basken.
Vliegende start met vierklapper in eerste helft
De Catalanen vlogen uit de startblokken. Ferran Torres opende al snijds de score, waarna Fermín López de marge verdubbelde. Daarna kreeg doelman Unai Simón de kriebels en sloeg Roony Bardghji (die inviel voor de rustende Lamine Yamal) toe voor de 3-0. Raphinha maakte met een kanonskogel in de touwen voor de ruststand: 4-0.
Raphinha en Bardghji blijven in dezelfde versnelling
Na rust was het wachten op de vijfde treffer. Die viel al snel en opnieuw waren Raphinha en Bardghji de gevierden mannen. De Braziliaan tekende voor zijn tweede doelpunt, de Zweed leverde zijn tweede assist af.
Frenkie de Jong als aanvoerder naar finale
Frenkie de Jong mocht met de band aan de leiding staan en liet zich tot dertien minuten voor tijd zien. Barcelona hoeft niet te kiezen voor de tegenstander in de finale van zondag: daar neemt het het op tegen de winnaar van het halve finaleduel Real Madrid – Atlético Madrid dat donderdagavond op het programma staat.
