Namli is terug bij PEC Zwolle: oude bekende tekent contract tot 2028
PEC Zwolle heeft er een nieuwe aanwinst bij, al is hij niet bepaald nieuw: Younes Namli (33) keert terug naar de club waar hij eerder al twee keer furore maakte. De aanvaller tekent een contract voor 2,5 jaar waarmee hij minstens tot de zomer van 2028 in Zwolle blijft. Of PEC daarvoor een transfersom moet betalen aan zijn huidige club Le Havre, is nog niet bekend.
Terug naar vertrouwde omgeving
Voor Namli is het zijn derde periode bij de Zwollenaren. Hij speelde er eerder van 2017 tot 2019 en van 2023 tot 2025. De laatste periode strandde door een zware blessure, maar in zijn eerdere periodes liet hij regelmatig zijn waarde zien met goals en assists. Fans kennen hem dan ook als een creatieve en doelgerichte buitenspeler die sterk is in één-tegen-één situaties.
Gekozen voor vertrouwen
Dat Namli opnieuw voor PEC kiest, is volgens de club een teken van vertrouwen in de sportieve plannen. Technisch directeur Gerard Nijkamp noemt de terugkeer ‘een mooie stap’. Trainer Johnny Jansen ziet in hem een ervaren kracht die met zijn loopvermogen en techniek het team kan helpen. Namli zelf zei bij zijn presentatie ‘blij terug te zijn op een plek die me aanvoelt als thuis’.
Clubliefde en aanvoerdersband
Behalve zijn statistieken is Namli ook bekend om zijn betrokkenheid bij de club. In zijn vorige periode droeg hij meerdere keren de aanvoerdersband. Dat hij nu opnieuw kiest voor PEC, laat volgens de clubleiding zien dat Namli het plezier in het spel en de maatschappij nog steeds hoog in het vaandel heeft staan. Met zijn terugkeer hoopt PEC een extra impuls te geven aan de huidige seizoensdoelstelling.
Een knaller in de 119e minuut: Algerije knalt Congo de Afrika Cup uit!
Hoofdstad op z’n kop tijdens topper in Rabat
Welkom in de waanzin van de knock-outfase! Gisteravond in Rabat gleden Algerijnse en Congolese harten pal langs de rand van de afgrond. Uiteindelijk viel het beslissende doelpunt wel degelijk – in de 119e minuut, toen bijna iedereen al naar de strafschoppen staarde. Invaller Adil Boulbina belde met een soup à-la-kruising binnen en sloeg daarmee de hele Afrika Cup op z’n kop.
Algerije begint furieus, Congo steekt snel de neus aan het venster
De lijsttrekker rolde uit de kleedkamer alsof ie al wist hoe laat het was. Binnen de eerste tien minuten hing Congo al aan de touwen, maar échte doelkansen bleven uit. Wie schetst de verbazing: na een voorzet van niks kreeg Congo ineens twee kansen in één minuut. Bakambu mocht vrij door, maar Zidane jr. tikte zijn schot nog net de hoek in. Tijdens de daaropvolgende corner kopte Tuanzebe rakelings naast – hartverzakking voor de Algerijnse aanhang.
Patrice Lumumba’s standbeeld krijgt de kriebels: Congo komt ervoor
Nerveus werd het pas echt ná de thee. De Congolezen grepen het stuur stevig vast en lieten Algerije steven op eigen doel. Mbemba kreeg de bal op z’n hoofd na een van die gevaarlijke Corners Met Hoofdletter-C, maar tikte net naast. Algerije leek futloos en wisselde Mahrez – opnieuw onzichtbaar – twintig minuten voor tijd voor frisse benen van Feyenoord-huurling Hadj Moussa. Mist nog een schotje van afstand, maar brengt tenminste iets leven.
Strafschotten lonken – en dan… die pass!
Zenuwen, ellebogen, charges, geel, gejank: de verlenging had alles. Het leek erop dat Congo strafschoppen wilde forceren. Doelman Mpasi spoot nog net een bal van Chaibi uit de bovenhoek. Maar halverwege de tweede verlenging vond Ramiz Zerrouki (FC Twente) de enige opening die ertoe doet. Hij viste Boulbina perfect aan en die stopte de bal waar ie hoort: pal in de kruising. Rabat ontplofte. Congo stortte.
Dus nu?
Zaterdag staat de knaller tegen Nigeria op het menu, die eerder op de avond Mozambique met liefst 4-0 richting huis stuurde. Later vanavond beslissen Ivoorkust en Burkina Faso wie Egypte mag bestoken in de volgende ronde. Maar wees gerust: na deze nachtmerrie-hold-up waarin Boulbina de held werd, zal niemand Algerije nog onderschatten.
Prevc vliegt al maanden als een kanarie: tournee-eindzege in Bischofshofen binnen
Domen Prevc heeft de Vierschansentournee van 2024-25 glansrijk op zak gestoken. Tijdens de slotsprong van het Oostenrijkse Bischofshofen deed de 26-jarige Sloveen nauwelijks moeite: een tweede plaats was genoeg om de eindzege binnen te slepen, nadat hij al de eerste twee wedstrijden in Duitsland (Obertsdorf en Garmisch-Partenkirchen) had gewonnen.
Na zijn tweede plek in Innsbruck – achter Ren Nikaido uit Japan – had Prevc een comfortabele bonus van 41,4 punten op Jan Hörl. In Bischofshofen liep die kloof nog iets verder open: uiteindelijk tikte Hörl af op 42,4 puntjes, terwijl Stephan Embacher als derde eindigde op 45,0 punten. Met met 140 meter in de kwalificatie en vervolgens die 138 in de eerste wedstrijdsprong gooiden zijn concurrenten al snel het bijltje erbij neer. Tijdens sprong twee kon Prevc rustig afklokken op 138,5 meter; drie springers gingen verder, maar de trofee hing al een tijdje aan hem.
Drama voor Brabants rallyteam: op bivak Dakar over de hete Plaats gestruikeld
Noodkreet op het bivak
De Dakar-nachtmerrie voor monteur Michael van der Sloot begon zondag op het bivak in Saoedi-Arabië. Met zijn motortje tussen de tenten rijdend werd hij door een rallyauto over het hoofd gezien: niet even een schrammetje, maar meteen een ambulance. Medewerker Philip van Duren had pech naar Brabantse begrippen: een verraderlijke trap in het zand en knal – kneuzingen in ribben en bovenbeen. Korte samenvatting: het team liep in één klap twee man mis.
Gebroken heup en imponeerwerk
De dokters in het ziekenhuis ontdekten dat Michaels heup gebroken én uit de kom lag. Een pin moest het lichaamsdeel weer stabiel maken, een operatie volgt nog. “Ik lig nog minstens tot het eind van de week plat”, vertelt hij via WhatsApp. “Als het zweren een beetje meezit, mag ik volgende week een vlucht richting Nederland.” Linkerbeen bewegen mag, maar leunen is voorlopig uit den boze – niet handig als hobby-werkplaatshulp.
Coureur William de Groot: “We improviseren als gekken”
Tien boeken, twaalf man aan boord, en na twee etappes tellen ze al twee monteurs minder. Zelf krijgt teambaas William de Groot dinsdagmiddag zijn eigen domper: zijn truck krijft tegen een rotsblok en de derde etappe eindigt in de soep. “We hadden al een magere bemanning, en nu ook dit. De rest van het team sleept zich vanochtend om drie uur richting start met één slaapogen”, zegt hij kortademig over de telefoon. “We gaan samenwerken met een buurlui-team, extra verstekelingen voor hulp – improviseren is onze tweede natuur.”
Hoeveel van het avontuur er nog in zit voor de Brabantse equipe is onduidelijk: Michaels herstel, Philips ribben én een gebroken truck. “Maar zolang we nog op vier wielen kunnen rollen, blijven we vechten”, aldus William. De Groot Sport is nog lang niet klaar met woestijn, zand en onverwachte struikelblokken – letterlijk én figuurlijk.
Kwartfinale-plek voor Algerije én regerend kampioen Ivoorkust, maar wat een beukpartij was dat!
Wederom een thriller voor Desert Warriors
Algerije heeft zich knokt en piept en uiteindelijk in allerlaatste minuut op de valreep geplaatst voor de kwartfinale van de Afrika Cup. In Rabat trokken de woestijnvechters met 1-0 aan het langste eind tegen Congo-Kinshasa, maar het werd pas echt spannend toen de klok al richting de 119 minuten wees. Invaller Adil Boulbina – 22 jaar, nog maar een handvol interlands oud – bedacht zich geen moment en kreeg klap op de klap: BAM, bal via de binnenkant van de winkelhaak binnen. Bedankt voor de assist, Ramiz Zerrouki (no worries, FC Twente-lenig aan Feyenoord, zo schuilt iedereen in mekaar).
Kansen? Nee, overschreeuwen wel
Was het nou mooi om naar te kijken? Nou ja… als we eerlijk zijn: meer gestamp dan champagnevoetbal. Congo’s Cédric Bakambu en Axel Tuanzebe kregen wel de beste mogelijkheden, maar Algerije-keeper Luca Zidane – jawel, zoon van – hield ze keurig voor. Papa Zizou? Die zat erbij als een standbeeld in de catacomben met een stoïcijns gezicht. Aan de andere kant hield Michel ‘Lumumba’ Mboladinga het dan weer anderhalf uur rechtuit stil op de tribune om zijn held Patrice Lumumba te eren; ook die moest maar door naar extra tijd.
Mahrez & zijn vrienden geen schim van zichzelf
Met Feyenoords Anis Hadj Moussa die voor de blutte Mahrez werd binnengebracht, hoopte coach Vladan Milojević wat extra vuur – maar nee hoor, tikje balweglopen en gehannes. Hadj Moussa rolde nog rood-karton-gelig door een tackle die meer “sorry, neuktje” dan tactiek leek. Strafschoppen lonkten, maar Boulbina had andere plannen en kreeg al zijn vierde treffer mee na amper zes interlands. Wat een start voor de man uit de Qatarese keuken.
Krokodillen slikken al hun tranen
Voor Congo is het eindstation, maar er is nog hoop: WK-play-offs in maart tegen winnaar Nieuw-Caledonië-Jamaica. Tijger Snijders en Reggae Boys, weet je wel. Bucket list dus.
Ivoorkust: showtime voor de jonkies
Later die avond ging titelhouder Ivoorkust er met een fluwelen handschoen vandoor: 3-0 tegen Burkina Faso. Young gun Amad Diallo (United) sorteerde zich vanaf de middencirkel door half Burkina alsof het slalomkinderen bij de wintersport waren. Vervolgens was het 19-jarig supertalent Yan Diomandé (RB Leipzig) die de rand-buiten-strafschopgebied-lijn afschoot. Azijn van de PSV-verdediger Adamo Nagalo – gehavend en niet best te spreken geweest, werd nog voor het rustsignaal met rode wangetjes naar de kant gehaald.
Na rust leek de motor op spaarstand gezet, werd het nog kriebelachtig (met Fey-verdediger Lassina Traoré op de spits), maar Koffi (de doelman, niet de koffie) redde Burkina een tikje later de 3-0. Kwam nog Bazoumana Touré haspelen voor 3-0 – ADO-doelman Kilian Nikièma kan vijf minuten de buffel-trui uittrekken en terug naar Den Haag, waar PSV-coach Peter Bosz zijn Burkina-boy Nagalo aan de herstelbank mag leggen.
Agenda voor zaterdag
Zaterdagmiddag in de kwartfinales:
– Algerije vs Nigeria – opnieuw een avontuur.
– Ivoorkust vs Egypte – slag met de klassiekers.
Zet maar vast de koffie alvast op, want het belooft weer hakkuh op hakkuh te worden.
Dakar-debutant Van Culenborg maakt vrije salto’s met zijn buggy
Dikke pret in de woestijn… not. Brabander Dick van Culenborg sloeg dinsdag tijdens de derde rit van de Dakar achter elkaar een paar duikvluchten met zijn buggy. De 60-jarige Hankenaar en zijn navigator Mark Klinkhamer kwamen met een gigantische smak tot stilstand, maar konden ter plekke al snel melden dat ze nergens last van hadden. Een in de buurt hangende medische helikopter – toevallig al opgeroepen voor een ander ongeval – bevestigde snel: beiden bleven ongedeerd.
Toch is nog even afwachten of de twee door kunnen racen. De wagen heeft flinke klapband aan de achterkant en moet zoveel mogelijk ter plekke gefixt worden. “Onze eigen servicetruck is al onderweg met onderdelen én we hopen dat er nog meer Hollanders langskomen om mee te sleutelen”, zegt teammanager Jasper Deijsselberg van Team Rebellion & Spierings. Maar zelfs met alle hulp is het dus nog maar de vraag of de buggy woensdag weer op de startlijn staat.
Het was sowieso vanaf dag één sneuvelen of schitteren voor Van Culenborg: voor het eerst in z’n leven start hij als coureur in de Dakar en eerst deed hij dat officieel als snelle hulp voor baas van het stalletje, Alexandre Pesci. Nu ligt hij zelf even in het zand, hopend dat het avontuur nog niet voorbij is.
