Bekijk origineel artikel
We are having some server issues, please try again later.
Nouwen is weer uitgeschakeld met een kruisbandblessure. Het is een terugkeer naar de ellende waar ze net uit ontwaakte. De comeback was nét daar. Nu is ze weer terug bij af.
Belangrijk: Deze inhoud is gegenereerd door een AI-assistent. De intellectuele eigendomsrechten van het originele artikel blijven eigendom van de respectievelijke auteurs en/of uitgevers.
Regen in Estepona > winterdip in Eindhoven
Terwijl hier thuis de sneeuwkettingen weer uit de kast worden gehaald, schijnt die Spaanse zon verdorie rood alarm af: tropische storm, code rojo. Maar geen PSV-er die klaagt – logisch: liever plensbui dan gladheid.
Peter Bosz koos met de selectie voor een tripje naar het warme Estepona, omdat vorig jaar bleek dat thuisblijven heel slecht uitpakte. Toen overwinterde de ploeg in Nederland, kwam terug tegen AZ en reed prompt met gestrekt been tegen een 2-2-gelijkspel aan. Het Eindhovense seizoen zakte daarna in sneltreinvaart naar bijna-geen-titel. Dat wil nu niemand nog een keer meemaken.
Bosz zelf houdt het simpel: “Ik wil geen dip voorkomen, ik wil goed voetbal.” Precies op dat moment piept iedere telefoon: nationaal weeralert. “Jij vroeg toch of een vormdip aangekondigd kon worden?” grapt hij even later.
Veel reden voor somberheid is er sowieso niet. PSV loopt nog altijd soepel voor in de eredivisie, houdt ook in de Champions League levens en oogt soms ongelooflijk sterk. De ziekenboeg is bijna leeg; alleen Van Bommel, Olij en Pléa zijn er nog langdurig uit. Dat is een wereld van verschil met vorig jaar, toen halve basisspelers als Tillman, Schouten, Veerman, Dest, Pepi en Mauro Júnior mank liepen.
Extra geruststelling: Joey Veerman schrapte z’n transfer naar Fenerbahçe in Istanbul wegens acute twijfel – wijs besluit, gezien de bestuurlijke soap daar én de warme armen in Eindhoven. Nieuwe afspraken met PSV betekenen dat hij in elk geval nog tot de zomer in rood-wit speelt.
Kortom: bovendien doen, denken aan vorig jaar en ondertussen in de regen dribbelen. “Zodra je op het veld staat, vergeet je alles,” zegt Veerman. En wie weet duurt die storm overmorgen alweer niet.
Jeffrey Herlings’ shockmove van KTM naar Honda: ‘Alsof ik van de aarde naar Pluto ben geswitcht’
Nadat zo’n twintig jaar bij dezelfde bromvliegje hebt gereden, stap je ineens over naar het team waar je als jochie al van droomde. En dat terwijl je bij je oude werkgever nog alle boekjes met glorie had volgeschreven. Voor onze Brabantse motocross-held Jeffrey Herlings voelt die overstap van KTM naar Honda daarom ook een beetje raar. Hij vergelijkt het zelf met Lewis Hamilton die na zeven titels ineens met een Ferrari-helm zijn paddock in loopt – al hoopt Herlings dat hij het beter doet dan Hamilton tot nu toe bij de rode Italiano’s.
Het gerucht werd werkelijkheid op 1 januari
In rennerscafés en op de paddocks wist iedereen het al maanden, maar op 1 januari klonk dan eindelijk het echte startsschot: Jeffrey Herlings tekende bij het ‘Ferrari van de motocross’. Met vijf wereldtitels en 112 Grand Prix-winstjes in zijn bagage, stapte onze Oplooër over naar Honda. Nu, een paar dagen later, blikt hij er in een interview met de NOS op terug. “Je krijgt echt een nieuwe liefde in huis: nieuwe motor, nieuwe pakken, nieuwe gezichten om je heen, andere sponsors. Alles is anders, alsof ik van de aarde op Pluto ben geland.”
Waarom dan weggaan bij KTM, waarmee hij eigenlijk alles won wat er te winnen viel? “KTM was een fantastische partner. Maar de financiële zorgen zaten in het zadel, en ja, op een gegeven moment wil je ook gewoon een andere kant op durven,” lacht Herlings. Hoewel KTM inmiddels zijn geldkraan weer opendraaide, stond de stap voor Herlings vast én hij blijft lovend: “Ik wil trouw blijven aan de herinneringen en aan wat we samen hebben bereikt, maar soms moet je je hart volgen.”
Nieuw lief, oud elan
Of hij dit jaar meteen weer de titel kan mee naar Brabant nemen, denkt hij even na. “Waarom ook niet? Tijdens m’n kruisbandblessure vorig seizoen was ik pas de laatste vijf manches echt in orde. Ik won er drie. Als m’n lichaam me blijft gehoorzamen, kan ik het iedereen nog steeds knap lastig maken.”
Kortom: Ons lokale asfalt- en zandkanon springt nu op een gloednieuwe Honda, maar zijn kaas uit Brabant blijft hetzelfde. Wedden dat we hem weer op het podium spotten?
