Kant-en-klare kerstmaaltijd steeds populairder: iets fijns zonder stress
Kant-en-klaar eten met kerst? Ja, dat is niet alleen toegestaan – het wordt steeds meer de norm. Denk aan rollades die gewoon in de oven kunnen, risotto’s die je in een paar minuten op tafel hebt of zelfs een hele rode koolschotel, al klaargemaakt. Supermarkten zien dat mensen tijdens de feestdagen vooral één ding willen: genieten zonder uren in de keuken te staan. En dus vullen ze hun schappen steeds voller met gerechten die je eigenlijk alleen nog maar hoeft op te warmen.
Bij Lidl bijvoorbeeld vinden ze het belangrijk dat je geen halfuur voor kerst nog staat te braden. “Bij ons hoef je echt niet uren bezig te zijn om een mooi kerstdiner op tafel te zetten,” vertelt woordvoerder Pim Grether. En hij heeft een punt: tegenwoordig liggen er honderden kerstproducten in de supermarkt, van amuse tot dessert – allemaal vers gemaakt en klaar om te verwarmen. Het gaat niet meer over simpele diepvriesmaaltijden, maar om luxe gerechten die haast horecakwaliteit hebben.
Albert Heijn ziet het ook: de afgelopen vijf jaar kiezen steeds meer mensen ervoor om ten minste één kerstdag écht eens niks te hoeven doen in de keuken. “Mensen willen wel het gevoel hebben dat ze alles zelf gemaakt hebben, maar in werkelijkheid schuiven ze het gewoon even in de oven,” zegt Joyce Bierman van Albert Heijn. “Gemak zit nu eenmaal in ons DNA, ook met kerst.”
En dat gemak is duidelijk populair. Plus focust bijvoorbeeld steeds meer op vegetarische en zelfs vegan opties, omdat ook daar vraag naar is. “Klanten willen ontzorgd worden,” zegt Bierman. “Ze willen iets bijzonders op tafel, maar liever zonder de stress van een mislukte saus of een droge kalkoen.”
Supermarkten kijken goed naar wat mensen zoeken – denk aan populaire recepten op hun websites – en brengen die vervolgens als kant-en-klaar product uit. Dat noemen ze ‘convenience’, en volgens supermarktdeskundige Laurens Sloot is dat een trend die hard groeit. “Er wordt echt goed nagedacht over wat consumenten willen. Kant-en-klaar past perfect in die behoefte.”
Dat blijkt ook uit cijfers van YouGov. In de week voor kerst geeft een huishouden gemiddeld zo’n 140 euro uit aan boodschappen – veel meer dan de normale 113 euro per week. Kerst is simpelweg dé belangrijke periode voor supermarkten. Daarom proberen ze er extra goed uit te zien, met mooie presentatie, nieuwe producten en natuurlijk: meer gemak.
En het stopt niet bij eten. Ook de openingstijden spelen hierop in. “Steeds meer mensen gaan ervan uit dat de winkel gewoon open is met kerst,” zegt Bierman. “Het aantal bezoekers op kerstdagen neemt toe, dus we passen ons daar aan.”
Uiteindelijk draait het allemaal om één ding: plezier maken zonder paniek. “Koken is leuk, maar met gasten in huis wil je natuurlijk niet dat het misgaat,” zegt Sloot. “Met een kant-en-klaar maal verklein je die kans flink. Je krijgt iets bijzonders op tafel – zonder dat het mislukt.”
Elf mensen opgepakt na bloedbad bij café in Zuid-Afrika
De politie in Zuid-Afrika heeft elf verdachten gearresteerd in verband met een gruwelijke schietpartij bij een café, die afgelopen zondag plaatsvond. Helaas kostte het geweld negen mensen het leven. Het drama speelde zich af in Bekkersdal, vlakbij Johannesburg.
Volgens de BBC komt de meeste verdachten uit Lesotho – negen om precies te zijn – terwijl één persoon uit Zuid-Afrika zelf komt en nog één uit Mozambique. Er wordt gespeculeerd dat het conflict ontstond tussen groepen illegale mijnwerkers. De Britse nieuwszender suggereert dat er mogelijk sprake was van een clash tussen verschillende bendes of werkkringen ondergronds.
Maar het was niet alleen gericht geweld. De politie laat weten dat er ook lukraak op mensen werd geschoten. Zo zou één van de slachtoffers een onschuldige taxichauffeur zijn geweest, die gewoon iemand had afgezet in de buurt van het café. Pure pech op het verkeerde moment op de verkeerde plek.
Na de schietpartij wisten twaalf verdachten weg te komen. Inmiddels zijn er elf van hen gepakt. Bij de arrestaties werden meerdere vuurwapens gevonden, waaronder een kalasjnikov – een type wapen dat vaak opduikt in dit soort geweldssituaties.
Helaas is dit soort extreme geweldscijfers niet nieuw voor Zuid-Afrika. Het land staat wereldwijd bovenaan op het aantal moorden. Vorig jaar stierven er ongeveer 26.000 mensen door moord of doodslag – dat is meer dan 70 per dag. Veel van deze incidenten spelen zich af tijdens overvallen of binnen bendestrijd.
Interessant detail: volgens de BBC zijn er in Zuid-Afrika zo’n 3 miljoen legaal geregistreerde vuurwapens. Maar net zoveel – zo niet meer – zouden illegaal in omloop zijn. Dat maakt het makkelijker voor criminelen om bewapend op te treden, wat weer bijdraagt aan de hoge criminaliteit.
Een kaartje met warmte: NS-hoofdconducteur deelt 460 kerstkaarten uit om mensen te raken
De afgelopen maand heeft Priscilla, hoofdconducteur bij de NS, elke avond zitten schrijven. Niet voor een boek of een briefwisseling – nee, ze pakte pen en papier om liefst 460 kerstkaarten met de hand in te vullen. Elk kaartje is uniek, persoonlijk en draagt een simpele, krachtige boodschap: “Ik zie jou.”
Dat zijn maar vier woorden, maar volgens Priscilla kunnen ze alles betekenen. “Soms is dat precies wat iemand op dat moment nodig heeft: weten dat je gezien wordt.” Op eerste kerstdag begint ze weer, net als de twee jaar ervoor, met het uitdelen van deze kleine gebaren van aandacht aan reizigers in de trein.
En het blijft niet bij een stille glimlach. In eerdere jaren kreeg ze ontroerde reacties die haar tot tranen toe raakten. Mensen kwamen naar haar toe voor een knuffel, vaak met vochtige ogen. Zo herinnert ze zich een vrouw op het perron in Utrecht vorig jaar. Toen die het kaartje las, sprongen de tranen eruit. Ze vertelde dat ze het erg zwaar had en dat dit kleine gebaar precies was wat ze op dat moment nodig had.
Priscilla snapt dat gevoel maar al te goed. Door moeilijke privéomstandigheden – daar wil ze liever niet te veel over kwijt – kreeg ze posttraumatische stressstoornis (PTSS). Ondanks goede vrienden en familie voelde ze zich verschrikkelijk alleen. “Ik zat in een diep gat. En zelfs met steun om me heen, had ik het gevoel dat ik alles helemaal alleen moest doen.” Maar wanneer dan juist een vreemde je ziet, je aankijkt en vraagt hoe het echt met je gaat, kan dat net dat lichtpuntje zijn dat je nodig hebt. “En ik denk dat Kerst daar eigenlijk om draait: om iets warmte te zijn voor iemand anders.”
Maar het stoppen bij Kerst? Nee, hoor. Elke werkdag probeert Priscilla mensen even uit hun bubbel te trekken. Met een lach, een grapje of een persoonlijke oproep via de intercom: “Goedemorgen lieve mensen!” of “Het is prachtig weer buiten, vergeet niet te genieten.” Soms roept ze ook: “Als je de zon niet tegenkomt, probeer dan zelf de zon voor een ander te zijn.”
Ze weet dat veel mensen in de trein in hun telefoon verdwijnen, nietsziend langs elkaar heen staren. “Daar wil ik ze uit halen. Want ik geloof dat we dat nodig hebben: écht naar elkaar kijken.” Haar werkgever moedigt conducteurs aan om tijdens het omroepen iets persoonlijks te zeggen – sommige collega’s blijven zakelijk, maar Priscilla kiest bewust voor warmte.
Al zes jaar werkt ze nu als hoofdconducteur, en ze vindt het nog altijd fantastisch. “Ik had dit werk tien jaar eerder moeten doen,” lacht ze. Eerder werkte ze in de beveiliging, veel alleen in de auto. Nu is geen dag hetzelfde. “Soms praat ik over vakanties, dan weer over iemands leuke sokken. Dat houdt je midden in het leven. Ik ga lachend naar mijn werk en kom lachend thuis.”
Maar het werk kent ook een donkere kant. Agressie komt regelmatig voor. Toch blijft ze positief. “Ik probeer agressie te breken door rustig te blijven en empathisch te reageren.” Zo moest ze ooit een boete uitschrijven aan een jongen zonder kaartje. Tijdens het invullen zag ze een traan over zijn wang rollen. Toen hij vertelde dat hij alleen naar Nederland was gekomen, hopend op een beter leven, maar nu dakloos tussen andere mensen op straat beland was, kreeg hij naast de boete ook het adres van een kerk en moskee in Den Haag waar hij terecht kon. En wat gebeurde er? De jongen, kort daarvoor woedend, gaf haar een knuffel.
Voor Priscilla laat dit zien dat verbinden simpel kan zijn. “Niet alleen het OV verbindt – wij mensen ook. En het kan zo klein beginnen.” In elk kerstkaartje zit trouwens een extraatje: twee zakjes. Eén voor jezelf, één om door te geven. “Zo klein kan het starten, zo groot kan het worden.”
Haar boodschap is duidelijk: kijk écht naar elkaar, naar vreemden, naar mensen in je buurt. “We hebben dit zo nodig. Positieve verandering begint bij jezelf – en wie weet, misschien wel bij mij, als je me vandaag in de trein tegenkomt.”
Het jaar van Menna Laura Meijer: de vrouw achter de epische Fortuyn-docu
Deze week zijn presentatoren Elisabeth Steinz en Marco Geijtenbeek weer op pad voor de podcast De Dag, waarin ze elk werkdag dieper duiken in één actueel onderwerp. Dit keer: het jaar van Menna Laura Meijer, de drijvende kracht achter de indrukwekkende achtdelige documentaireserie over Pim Fortuyn.
Als je bij haar binnenloopt in Rotterdam, voelt het een beetje alsof je een Fortuyn-tempel betreedt. Haar kantoor zit vol met spullen uit de tijd van de omstreden politicus – archiefstukken, oude beelden, foto’s – en dat is niet toevallig. Haar werkplek ligt letterlijk om de hoek van Palazzo di Pietro, het voormalige thuis van Fortuyn.
Jarenlang heeft Meijer, samen met een klein maar gedreven team, aan deze gigantische klus gewerkt. De docuserie is voor een groot deel gebaseerd op materiaal dat bijna niemand ooit had gezien. Ze vond het door juist niet te zoeken waar iedereen zoekt. Een slimme, maar ook behoorlijk intensieve manier van onderzoeken.
Het was geen makkelijke weg. Integendeel. “We zijn wel over grenzen heengegaan”, geeft Meijer eerlijk toe. Het kostte veel tijd, energie en emotie. En dan vraag je je natuurlijk af: was het uiteindelijk allemaal de moeite waard? Krijg je als maker na zo’n enorme inspanning eigenlijk wel de erkenning die je hoopt? En is dit dan eindelijk je levenswerk?
“Absoluut niet!” lacht ze. Voor haar is dit een belangrijk hoofdstuk, maar beslist niet het laatste.
Paus Leo XIV viert eerste kerstnacht met duizenden gelovigen
Paus Leo XIV heeft gisteren zijn allereerste kerstnachtmis geleid – en dat deed hij met een hart onder de arm. Vanuit de iconische Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad riep hij op tot meer medemenselijkheid en vrede. Zijn boodschap was duidelijk: als je geen ruimte maakt voor mensen in nood, dan maak je ook geen ruimte voor God. “Op aarde is geen plek voor God, als er geen plek is voor de mens. De één weigeren, betekent de ander weigeren,” zei hij tijdens de emotionele dienst.
Ongeveer 6000 gelovigen waren fysiek aanwezig in de basiliek, maar daar kwamen nog eens zo’n 5000 bij die buiten op het Sint-Pietersplein stonden – ondanks de stortbuien. De paus had speciaal woorden van dank voor hen: hij noemde het mooi dat ze “zelfs met dit weer” waren gekomen om mee te vieren.
Hij haalde terug naar het verhaal van Jezus’ geboorte, die in een stal moest plaatsvinden omdat er geen plek was in de herberg. Dat moment, zo benadrukte Leo, is een krachtige herinnering voor alle christenen: wie armen of vreemdelingen de toegang ontzegt, die sluit eigenlijk God buiten.
Sinds zijn aantreden op 8 mei – na het overlijden van paus Franciscus op 21 april – heeft Leo al meerdere keren de zorg voor migranten en kansarmen naar voren geschoven. In zijn preek sprak hij ook over een “verstoorde economie”, waarin mensen helaas vaak worden behandeld “als handelswaar”.
Later op de dag zal de paus voor het eerst de traditionele Urbi et Orbi-zegening uitspreken – een zegen voor de stad Rome en de hele wereld. Tienduizenden mensen worden daarvoor verwacht in en rond het Vaticaan. Het wordt een belangrijk moment in zijn jonge pontificaat.
