Meer kanker bij 80-plussers: zorg voor ouderen moet aangepast worden
Er zijn steeds meer mensen van 80 jaar en ouder die met kanker te maken krijgen. Een nieuw onderzoek laat zien dat het aantal kankerdiagnoses in deze leeftijdsgroep flink oploopt. Terwijl tussen 1989 en 2019 de stijging nog zo’n 2,7 procent was, schiet het aantal sindsdien juist in een rap tempo omhoog.
Wat ook opvalt: de overlevingskans op vijf jaar na diagnose is bij 80-plussers in de afgelopen tientallen jaren steeds verder achtergebleven bij jongere patiënten. Het verschil is nu al ruim 10 procent groter geworden. Volgens de onderzoekers komt dat doordat oudere mensen vaak minder intensieve behandelingen krijgen. Daardoor profiteren ze minder van medische vooruitgang, zoals nieuwe medicijnen of technieken.
Op dit moment wordt al één op de vier tumoren gevonden bij mensen van boven de 80. In de periode van 1989 tot 2019 was dat nog één op de zes. De grootste drijfveer achter deze stijging? De vergrijzing van Nederland. Er leven simpelweg veel meer ouderen dan voorheen.
Als de huidige trend zich voortzet, zou het aantal jaarlijkse kankerdiagnoses bij 80-plussers in 2032 kunnen oplopen tot maar liefst 32.600. In 2019 – het laatste jaar dat meegenomen werd in het onderzoek – lag dat aantal nog op ongeveer 18.700.
Bij mannen van 80 jaar en ouder zien artsen vooral veel huid-, prostaat-, long-, blaas- en darmkanker. Bij vrouwen gaat het vooral om huid-, borst- en darmkanker.
De onderzoekers benadrukken dat de zorg speciaal op maat gemaakt moet worden voor deze groeiende groep ouderen, zodat ook zij optimaal geholpen kunnen worden.
Gammele spoorlijn tussen Amsterdam en Rotterdam pas in 2028 op orde
Weet je dat stukje snelheidslijn tussen Amsterdam en Rotterdam, die HSL-Zuid? Die ziet er misschien strak uit, maar onder de motorkap (of nou ja, onder het beton) zit het al jaren niet helemaal lekker. En dat terwijl die lijn in 2009 met veel fanfare werd geopend. Helaas is er tijdens de aanleg van alles misgegaan – denk aan verzakkingen, scheurtjes in het laswerk en zelfs schade aan het beton. Niet echt ideaal voor een traject waar dagelijks honderden treinen overheen knallen.
In 2022 kwam naar voren dat er flink wat constructiefouten waren gemaakt. Daardoor mogen de treinen tot nu toe niet eens met de bedoelde 300 km/u rijden. Gevolg? Langere reistijden, vertragingen en regelmatig uitvallende treinen. De NS wijst er dan ook niet omheen: deze slechte staat van het spoor is vaak de oorzaak van de ellende op dit traject.
Maar goed nieuws: er komt iets aan! ProRail heeft aangekondigd dat ze van plan zijn om in het tweede halfjaar van 2028 flink aan de slag te gaan met herstelwerkzaamheden. Het wordt een grote klus – zo’n 82 dagen lang en goed voor een half miljard euro. Na afloop hoeven treinen op dat stuk tussen de twee grootste steden van Nederland vijf minuten minder extra tijd in te plannen – dus 2,5 minuut korter dan nu.
“Klinkt misschien niet veel, hè?” zegt een woordvoerder van ProRail. “Maar elke seconde telt op het spoor. Dit scheelt niet alleen voor reizigers, maar ook voor ons en de vervoerders in de planning. We kunnen daarna meer mensen in minder tijd vervoeren.”
Alleen… nog geen 300 km/u na 2028. Nee, dat moet even wachten. Pas vanaf 2031 zou dat mogelijk worden, als er nog meer werkzaamheden zijn uitgevoerd. Dan verdwijnt ook die laatste 2,5 minuut van de reistijd.
Waarom duurt het zo lang voordat er wordt ingegrepen? Nou, de HSL is technisch gezien behoorlijk complex. De ondergrond is van beton, er zijn veel viaducten, en het traject wisselt meerdere keren van soort spoor, bovenleidingsspanning en beveiligingssysteem. Kortom: het is geen gewoon spoor, en je hebt gespecialiseerde kennis nodig om het goed te repareren.
Daarnaast moet er nog veel worden afgestemd met andere partijen. Er is ook onzekerheid over de financiering en of er genoeg ervaren spoorwerkers beschikbaar zijn. ProRail wil namelijk niet dat andere trajecten platliggen omdat alle experts hier bezig zijn. Bovendien is de verbinding tussen Amsterdam en Rotterdam zo cruciaal dat er weinig ruimte is voor lange stilstand.
Wat er precies gaat gebeuren met de IC Direct en de Eurostar als de HSL tijdelijk buiten gebruik is, is nog niet bekend.
Overigens is de bouw van de HSL-Zuid in handen geweest van het consortium Hollandse Meren – een samenwerking van Strukton, Vermeer, Boskalis, Ballast Nedam en Volker Wessels Stevin. Demissionair minister Thierry Aartsen (VVD) vindt dat deze bedrijven medeverantwoordelijk zijn voor de gebreken en wil dat ze meebetalen aan de reparatie én de schade die is ontstaan. Dat liet hij weten in augustus.
En wie zich de Fyra-treinen nog herinnert: ja, die hoorden ook op deze lijn te rijden. Dat ging spectaculair mis en kostte de overheid bijna 11 miljard euro, terwijl de treinen uiteindelijk nooit in gebruik zijn genomen. Sindsdien rijden er gelukkig wel internationale treinen die een serieuze concurrent zijn voor het vliegtuig – al blijft het spoor helaas nog vaak een kwetsbare schakel.
Schuur vliegt in brand door vuurwerkafval in Heeswijk-Dinther
In de nacht van maandag op dinsdag is een schuur in brand gevlogen aan het Schuurkerkplein in Heeswijk-Dinther. De oorzaak? Vuurwerkresten die waren weggegooid in een vuilniscontainer naast het gebouw.
Het begon allemaal toen de bewoner eerder op de avond categorie 1-vuurwerk – zoals sterretjes en kleine knallers – had opgeruimd die op straat lagen. Die gooide hij vervolgens in de container. Later die nacht sloeg het vuur plots uit de container en greep over naar de schuur en een coniferenhaag.
Gelukkig was de bewoner alert en kon hij met emmers water alvast zelf ingrijpen. Zo wist hij te voorkomen dat de brand verder opliep. Toch moest de brandweer uiteindelijk komen om het vuur volledig te doven.
De schade bleef gelukkig beperkt tot de buitenkant van de schuur. Niemand raakte gewond, wat in deze tijd van jaar maar goed is.
Groep gedwongen uitgezette Venezolanen krijgt kans om terug te keren naar de VS
Een Amerikaanse rechter heeft de regering-Trump opgedragen ervoor te zorgen dat 137 Venezolanen die eerder dit jaar werden weggestuurd, weer terug mogen komen naar de Verenigde Staten. Deze mannen waren onderdeel van een groep die in maart werd gedeporteerd naar El Salvador en belandde in de beruchte CECOT-gevangenis – een plek die bekendstaat om de zware leefomstandigheden voor gevangenen.
Wat nogal vreemd is: onderzoek van Bloomberg toonde al aan dat maar liefst 90 procent van deze mensen helemaal geen strafblad had. Toch werden ze als ‘vermeende bendelid’ aangemerkt en zonder veel proces overgeleverd aan buitenlandse autoriteiten.
De districtsrechter die nu uitspraak doet, meent dat er hier sprake is van een rechtvaardigheidsprobleem. Volgens haar hebben de mannen het recht gehad om hun uitzetting in de VS juridisch aan te vechten – iets wat ze niet konden doen. Ze kregen simpelweg niet de kans om te reageren of bezwaar te maken tegen de beslissing. En dat terwijl precies dezelfde wet werd gebruikt om hen te verwijderen: de Alien Enemies Act uit 1798.
Dat is een oude oorlogswet die presidentschapsonderdanen uit landen kan wegsturen die een bedreiging vormen voor de nationale veiligheid – bijvoorbeeld tijdens een oorlog of dreigende invasie. Trump haalde deze wet dit jaar weer van stal, iets wat maar drie keer eerder in de geschiedenis was gebeurd.
Maar nu zegt de rechter: als je deze wet gebruikt, moet je ook de bijbehorende rechten garanderen. En die zijn er niet geweest. De mannen mochten niet fatsoenlijk verdedigen, kregen geen duidelijke reden voor hun uitzetting, en hadden geen inspraak.
Daarom moet de voormalige regering-Trump binnen twee weken een plan indienen om deze groep weer terug te halen, zodat ze hun zaak wél kunnen voorleggen aan een Amerikaanse rechter.
Ondertussen sprak NOS-correspondent Sjoerd den Daas met familieleden van één van de gedeporteerden. In een emotionele video vertelt Nelson Suárez-Trejo over zijn broer, die plotseling uit de VS werd weggenomen en terechtkwam in die zware gevangenis in El Salvador.
Scooterchaos in Waalwijk: bestuurder licht gewond na botsing met auto
Gisteravond heeft zich in Waalwijk een klein ongelukje afgespeeld dat gelukkig geen ernstige gevolgen had. Op de kruising van de Noorder Allee en de Villa Waterranonkel botste een scooter tegen een auto aan, waardoor de scooterrijder ten val kwam. De jongen raakte daarbij gelukkig alleen lichtgewond.
Rond 23.00 uur arriveerde de ambulance om hem te checken, maar hij hoefde uiteindelijk niet mee naar het ziekenhuis. De automobilist kwam er psychisch wat van geschrokken uit, maar fysiek was alles in orde. Zijn auto liep flinke schade op – vooral losse onderdelen zorgden voor extra rommel op straat – maar kon nog verder rijden nadat die waren verwijderd.
De scooter daarentegen was zo zwaar beschadigd dat hij niet meer kon worden gebruikt. Familie van de jonge bestuurder is langsgekomen om hem op te halen. Gelukkig dus een goed einde aan een avond die even spannend begon.
Wonderkuiken verbaast experts: zeldzame vogels baren nakomeling terwijl ze onvruchtbaar waren
In het hart van Nieuw-Zeeland is de natuur op zijn best, en soms levert dat gewoon pure magie op. In het bekende natuurreservaat Zealandia, vlakbij Wellington, is iedereen in extase over een bijzondere gebeurtenis: een takahe-paar dat lang werd beschouwd als onvruchtbaar, heeft opeens een kuiken uitgebroed. En ja, je leest het goed – dit noemen zelfs de experts een ‘wonder’.
Jo Ledington, conservatiemanager van Zealandia, kon haar ogen niet geloven toen het nieuws doordrong. “Ik was echt sprakeloos,” vertelt ze aan The Guardian. “We hadden hier totaal geen rekening mee gehouden. Het voelt alsof de natuur ons een knipoog geeft.”
Het kuikentje werd zo stilletjes geboren dat zelfs de teamleden er eerst niets van wisten. Om het jonge vogeltje te beschermen, werd de komst van het kuiken maandenlang geheimgehouden. Pas nu krijgt de buitenwereld een glimp te zien van deze unieke gebeurtenis.
De takahe is geen gewone vogel. Het is een grondlevende loopvogel uit de rallenfamilie – een groep die onder andere kraanvogels omvat – en behoort tot de langst levende soort binnen die groep. Ze broeden maar één keer per jaar, wat elke succesvolle uitkomst extra waardevol maakt. Dankzij een intensief beschermingsprogramma is het aantal takahe in Nieuw-Zeeland inmiddels gegroeid tot ongeveer vijfhonderd exemplaren. Vroeger kwamen ze massaal voor op het Zuidereiland, maar lange tijd dacht men dat ze verdwenen waren. Totdat ze in 1948 weer werden gevonden – een echte natuursensatie.
In 2023 kregen achttien takahe een tweede kans in het wild, vrijgelaten in hun oude leefgebied. Maar terug naar Zealandia: daar dacht men al jaren dat de mannelijke takahē, Bendigo, geen nakomelingen kon verwekken. Hij had eerder met twee partners geen jongen gekregen, dus de hoop was eigenlijk al opgegeven.
Toch bleek er nog leven in de brouwerij. Toen zijn nieuwe partner, Waitaa, eind november plotseling niet meer verscheen voor haar dagelijkse voedselronde, kreeg het team argwaan. Dat gedrag wijst meestal op broeden. En jawel: kort daarna ontdekten ze het wonder – een klein, gezond kuikentje.
Het geslacht van het kuiken is nog een geheim, net als zijn toekomstige naam. Die komt pas in maart, samen met een ring om zijn pootje en een vaccinatie. Voorlopig blijft het gezinnetje veilig in een afgeschermd gedeelte van het reservaat.
Overigens is dit niet de eerste keer dat Zealandia een verrassing uit de mouw schudt. In 2018 gebeurde iets vergelijkbaars: een oudere takahe-paar, dat al te oud werd geacht om nog te broeden, bracht ook opeens een kuiken ter wereld.
The Guardian vroeg zich hardop af of er misschien iets speciaals in het water zit in Zealandia. Jo Ledington lachte: “Het is hier gewoon een bijzondere plek. Misschien is dat wel genoeg.”
