Russische generaal omgekomen bij autobomaanslag in Moskou
In het hart van Moskou is een hoge Russische militaire figuur op dramatische wijze om het leven gekomen. Luitenant-generaal Fanil Sarvarov overleed kort nadat een explosief onder zijn auto tot ontploffing kwam. De knal liet zich voelen rond 07.00 uur ‘s ochtends, terwijl de wagen geparkeerd stond op een parkeerplaats in het zuiden van de stad.
Sarvarov had een belangrijke rol binnen het leger: hij stond aan het hoofd van de opleiding van militairen. Volgens Russische bronnen werd president Poetin direct op de hoogte gebracht van de aanslag. Het Kremlin laat weten dat er meerdere scenario’s worden onderzocht, waaronder de mogelijkheid dat Oekraïne achter de actie zit. Tot nu toe heeft Oekraïne geen reactie gegeven op deze beschuldigingen.
De man was al negen jaar in functie als generaal en had eerder ook meegewerkt aan operaties in Syrië, in 2015 en 2016. Zijn dood past in een groter patroon: sinds de Russische invasie van Oekraïne in februari 2022 zijn diverse hoge legerfunctionarissen op mysterieuze of gewelddadige wijze omgekomen. Zo werd in april luitenant-generaal Jaroslav Moskalik op vergelijkbare manier gedood – ook toen via een bom onder de auto.
Hoewel Oekraïne vaak stil blijft over dit soort aanslagen, was er in december 2024 wel een uitzondering: toen claimden ze expliciet verantwoordelijkheid voor de dood van een Russische officier, die omkwam door een bom verstopt in een elektrische scooter.
Bekijk hier beelden van de plek na de ontploffing:
Een Nederlander zorgt nu voor jouw welkom op JFK Airport – zonder dat je het wist
Stel je voor: je stapt uit het vliegtuig op JFK Airport in New York, bent moe van de vlucht, je zoekt je weg door Terminal 4… en dan zie je ze. Grote, indrukwekkende foto’s van straten, gebouwen, lichtspelingen. Geen idee wie die heeft gemaakt? Nou, dat is een Nederlander. En niet zomaar één.
Jan Koek (60), afkomstig uit Blokker in Noord-Holland, woont al een kwarteeuw in New York. Maar hij begon daar niet als fotograaf. Eerder werkte hij met een master in rechten bij een groot advocatenkantoor als belastingadviseur. Klinkt serieus, toch? Maar volgens hem voelt dat alsof het ‘een lifetime ago’ was. “Ik heb alles opgepakt en ben hier opnieuw begonnen, letterlijk met niks,” vertelt hij.
Tegenwoordig is hij een gewaardeerd fotograaf die werk heeft gedaan voor onder andere Het Nederlands Nationaal Archief, het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Nederlandse kranten en tijdschriften, en zelfs The New York Times. En nu hangt zijn werk dus twee jaar lang in Terminal 4 van JFK – exact waar veel Nederlandse reizigers binnenkomen.
Zo’n anderhalf miljoen mensen zullen tijdens die periode langs zijn twaalf gigantische foto’s lopen, elk anderhalve meter op anderhalve meter. “Dat is natuurlijk enorm,” zegt Koek. “Iedereen rent altijd zo snel heen en weer, maar dit is eigenlijk hun eerste indruk van New York. Dat ik daar nu deel van uitmaak? Best bizar.”
Hoe het zo ver kwam? Eigenlijk puur toeval. Tijdens een expositie op Wall Street nodigde hij iemand uit die later bleek te werken bij Terminal 4 van JFK. Die persoon vroeg of hij interesse had in samenwerking. “Die vraag vergeet ik nooit,” zegt Koek. Van gesprek naar realisatie duurde het uiteindelijk twee jaar. De selectie van de foto’s was lastig: het is federale zone, dus geen religieuze symbolen, geen seksuele connotaties, veel ‘mag niet’. Uiteindelijk werden twaalf beelden gekozen die New York tonen zoals Koek het ziet: intens, dicht, magisch.
Een feestelijke opening? Daar is geen sprake van. De foto’s hangen in een streng beveiligd deel van de terminal. Geen ontvangst, geen borrel, geen moment om stil te staan. “Het voelt een beetje vreemd,” geeft hij toe. “Het is erkenning, maar wel achter slot en grendel.”
Waarom New York? Dat weet hij meteen. “Iedereen die hier is geweest snapt het. Het is een stad met energie, dichtheid, urban landscape. Er zit iets mythischs in deze plek. Voor mij is dat nog steeds zo.”
Minder moorden in Brabant, maar toch schokkende geweldsfeiten: wat er allemaal gebeurde in 2025
In 2025 is het aantal moorden en doodslagen in Brabant gedaald vergeleken met vorig jaar. Dat blijkt uit een analyse van politiecijfers door Omroep Brabant. Hoewel het aantal slachtoffers dit jaar op 13 staat – en daarmee lager dan in 2024 – zijn er wel zorgenwekkende ontwikkelingen. Zo zien we nog steeds veel geweld binnen relaties en bijna alle slachtoffers kenden hun dader. Alleen de moord op een Oeigoerse man in Oss is vooralsnog niet opgelost.
Meer ouderen als slachtoffer
Opvallend dit jaar: weer relatief veel oudere slachtoffers. Van de 13 doden vielen er meerdere in de leeftijdscategorie van 70-plussers. Experts denken dat dit mede te maken heeft met de vergrijzing: hoe meer ouderen er zijn, hoe groter de kans dat er eentje slachtoffer wordt. Het is dus niet per se dat ouderen vaker worden aangevallen, maar het risico neemt wel toe omdat er simpelweg meer ouderen zijn.
Femicide blijft een hardnekkig probleem
Ook dit jaar zijn er drie gevallen geweest waarbij vrouwen werden vermoord door hun (ex-)partner. In Wanroij, Vlijmen en Veldhoven vonden deze tragedies plaats. Dit soort geweld wordt ook wel femicide genoemd, en stond dit jaar flink in de schijnwerpers. Door campagnes en bekende zaken is er meer aandacht voor het fenomeen. Gelukkig worden er steeds meer initiatieven opgezet om partnergeweld beter te signaleren en te voorkomen.
Overzicht van de dodelijke geweldsfeiten in 2025
- Helmond, 6 februari: Jayvano, een baby van 3,5 maanden, overlijdt aan ernstige verwondingen, waaronder gebroken ribben en hersenletsel. De verdachte is Joel C. (27) uit Eindhoven, een vriend van de moeder. Hij zat vast, maar werd in juni tijdelijk vrijgelaten.
- Oss, 10 februari: Maihemuti Yisikandaier (23), een Oeigoer uit China, wordt doodgeschoten in zijn woning. Nog geen verdachte.
- Gilze, 16 februari: Een 74-jarige man wordt in zijn huis doodgeprikt. De dader, Jarco B. (30), zat in een psychose en was de zoon van de vriendin van het slachtoffer.
- Oosterhout, 28 maart: Drie mannen (32, 32 en 28) worden neergeschoten. Twee sterven ter plekke, de derde overlijdt later in het ziekenhuis. Drie verdachten komen uit Zweden. Lijkt op een afrekening, maar veel vragen zijn nog open.
- Wanroij, 20 april: Maartje (45) wordt door haar ex-partner Marcel G. (47) doodgeschoten.
- Vlijmen, 17 juli: Jessica (38) overlijdt na mishandeling door haar vriend Coen J. (35). Vermoedelijk geschopt in hoofd en hals.
- Veldhoven, 8 augustus: Shanesca (34) wordt met een hamer doodgeslagen door haar partner Andres R. (34).
- Uden, 28 augustus: Een 69-jarige man wordt in zijn woning doodgeslagen door Arkadiusz N. (46) uit Polen. Weinig details bekend.
- Bergeijk, 29 augustus: Janus (86) wordt met een riek gedood door Martien S. (62), een bekende van hem.
- Roosendaal, 6 oktober: Een 47-jarige man wordt zwaar mishandeld en overlijdt een dag later in het ziekenhuis. De verdachte (21) wordt bijna twee maanden later opgepakt.
- Deurne, 12 november: Een 79-jarige man overlijdt onder verdachte omstandigheden in een zorginstelling. De verdachte (35) uit Oss was een bekende van hem.
Verkeersmisdrijven met dodelijke afloop
Naast moorden en doodslagen zijn er ook verkeersongelukken die kunnen uitmonden in strafrechtelijke zaak. Zo kwam in juli een vrouw om bij een ongeluk in Schijndel. De bestuurder reed weg, maar werd uiteindelijk gevonden. In oktober werd een fietser geschept bij Hazeldonk. Ook hier vluchtte de dader eerst, maar meldde zich later bij de politie.
Drugslab in België speelt rol in ‘moord’ bij Boxmeer
Eerst leek het een brute moord: een man uit Nijmegen wordt gevonden in een auto bij Boxmeer. Maar het onderzoek wijst uit naar een drugslab in Torhout, Vlaanderen. De man zou daarbij omgekomen zijn bij een ongeval en daarna naar Nederland zijn gebracht.
Brabantse links bij moorden buiten de provincie
Ook buiten Brabant spelen zaken waar Brabanders bij betrokken zijn. Zo werd Joeweela (39) in Gouda vermoord door haar ex uit Eindhoven, Driekus K., die zelf ook overleed. En Sam (24) uit Oss werd in Rotterdam doodgeschoten. Haar vriend uit Nijmegen zit vast voor doodslag en illegaal vuurwapenbezit.
Meer kinderen met ernstige verwondingen door illegaal vuurwerk: ‘Ze spelen met een handgranaat’
De feestdagen zitten nog in de toekomst, maar alvast één ding is nu duidelijk: chirurgen zien dit jaar veel meer ernstige letsels door vuurwerk dan vorig jaar. En het zijn vooral kinderen die het hardste getroffen worden.
Dit najaar zijn al tien jonge kinderen een hand of vinger(s) kwijtgeraakt – bijna altijd door illegaal vuurwerk. Dat is twee keer zo veel als op dit moment vorig jaar. Terwijl het totale aantal slachtoffers door vuurwerk de laatste jaren langzaam naar beneden gaat, schiet het aantal jonge slachtoffers juist omhoog.
Ernst Smits, hand- en plastisch chirurg in het Erasmus MC in Rotterdam, ziet het verschuiven van de leeftijdscijfers met eigen ogen. “Vijf jaar geleden was iemand die een amputatie nodig had meestal rond de twintig. Nu is dat gemiddeld maar 13 jaar.” En de verwondingen zijn ook veel zwaarder. “Vroeger zag je af en toe iets serieus, maar tegenwoordig komt regelmatig een hand binnen die volledig weggeslagen is. Spieren, botten, zenuwen – alles vernietigd.”
Maar het blijft niet bij handen en vingers. Ook klaplongen door de drukgolf, beschadigde trommelvliezen en oogletsels komen vaak voor. Als een patiënt bij een plastisch chirurg terechtkomt na een ongeluk met vuurwerk, is het vrijwel altijd illegaal vuurwerk geweest. Van alle ongevallen met een cobra 6 – een extreem krachtig type – leidde maar liefst 80 procent in de afgelopen vijf jaar tot een amputatie.
“Kinderen hebben geen idee hoe gevaarlijk dit spul is”, zegt Smits. “Ze zien het als speelgoed of een soort statussymbool. Het voelt spannend, stoer. Maar wat ze eigenlijk doen? Ze spelen met een handgranaat.”
Na afloop is de spijt groot. Niet alleen bij het kind zelf, maar ook bij ouders, broers of buurjongens die het vuurwerk doorgaven – vaak zonder te weten wat ze in handen hadden.
Om wakker te schudden, zijn verschillende chirurgenverenigingen samen een campagne gestart. Ze werken met influencers en hebben zelfs een trui ontworpen met maar één mouw – als stille herinnering aan de vele amputaties. “We hopen dat het impact heeft. Maar eerlijk? De signalen zijn niet optimistisch.”
14 jaar na Fukushima: Japan wil zijn grootste kerncentrale weer aanschakelen
Het begint erop te lijken dat Japan definitief afscheid neemt van het nucleaire trauma van veertien jaar geleden. Nadat in 2011 een enorme aardbeving en tsunami leidden tot de ramp in Fukushima – waarbij reactoren uitvielen en radioactief materiaal werd vrijgelaten – werd kernenergie in het land met argusogen bekeken. Tienduizenden mensen moesten hun huizen verlaten, en als gevolg daarvan besloot Japan voorzichtig te zijn: alle kerncentrales gingen dicht.
Maar nu draait het tij. Vanwege de groeiende behoefte aan stabiele energievoorziening wil Japan juist weer meer durven met nucleaire stroom. En dus is er vandaag goed nieuws gekomen voor die plannen: het regionale parlement heeft ingestemd met de herstart van de kerncentrale Kashiwazaki-Kariwa. Dat wordt gezien als de grootste kerncentrale ter wereld, gelegen aan de westkust van Honshu, op het grondgebied van Niigata.
Eerder al kreeg het plan groen licht van de gouverneur van Niigata, wat al een belangrijke stap was. Nu ook het regionale parlement positief reageert, is er nog maar één akkoord nodig: dat van de nationale nucleaire regelgever. Zodra die toestemming komt, wil het elektriciteitsbedrijf TEPCO (ja, dezelfde partij die destijds verantwoordelijk was voor Fukushima) de centrale rond 20 januari volgende maand langzaam weer opstarten.
Als alles meezit, zou dit een flinke stap zijn in Japans terugkeer naar kernenergie – een keuze die zowel hoop wekt als weerstand oproept onder burgers die de gevolgen van 2011 nog goed in gedachten hebben.
ASML wil over drie maanden beginnen met uitbreiding: Brabant houdt de adem in
Steeds meer mensen in de Brainportregio kijken met gemengde gevoelens naar wat er op het programma staat. ASML, onze eigen techgigant uit Eindhoven, wil namelijk al over drie maanden van start gaan met de bouw van een flinke nieuwe campus. En dat betekent niet zomaar een klusje: we staan voor een enorme verandering, waarbij het aantal medewerkers in de regio straks verdubbelt. Maar hoe mooi dat ook klinkt, er groeit ook behoorlijk wat onrust onder de lokale bevolking.
Uit nieuw onderzoek van Newcom, in opdracht van Omroep Brabant, blijkt dat veel inwoners zich serieus zorgen maken. Denk aan stijgende huizenprijzen, drukte op het wegennet en of er straks nog genoeg zorg is voor iedereen. Terwijl ASML in maart de eerste schop in de grond wil steken op de Brainport Industries Campus (BIC) – vlak bij Eindhoven Airport – wordt de vraag steeds harder: waar moeten al die nieuwe mensen nou eigenlijk wonen?
De uitbreiding gaat stap voor stap, maar het einddoel is groot: uiteindelijk moeten er 20.000 extra ‘knappe koppen’ bij kunnen. Dat is evenveel als het huidige personeelsbestand in de regio. En ja, dat roept vragen op. Niet alleen ASML groeit hard, ook toeleveranciers krijgen hun kans, wat weer extra druk zet op wonen, verkeer en infrastructuur.
Veranderende buurt, veranderende sfeer
Al is het effect van ASML nu al voelbaar. Uit een peiling onder inwoners van de 21 gemeenten in de Brainportregio komt naar voren dat steeds meer mensen andere talen om zich heen horen. Een derde geeft aan dat er meer expats zijn komen wonen in hun straat. En hoewel dat natuurlijk kan bijdragen aan diversiteit, zorgt het ook voor spanning.
Een jaar geleden was bijna de helft van de bewoners positief over de plannen. Nu is dat teruggegaan naar vier op de tien. Vooral de woningmarkt zorgt voor hoofdpijn. Twee derde van de ondervraagden maakt zich zorgen over de prijzen, en zes op de tien vreest dat er straks geen huis meer overblijft voor hen of hun kinderen. “Expats kunnen gewoon hoger bieden, dankzij belastingvoordelen. Wij niet,” aldus één van de deelnemers.
Ook op het gebied van zorg neemt de onzekerheid toe. Waar een jaar geleden vier op de tien mensen zich zorgen maakte over de beschikbaarheid van zorg, is dat nu bijna de helft. En met zo’n grote stroom aan nieuwe medewerkers is dat geen verrassing.
Bereikbaarheid: een groeiend probleem
Wie nu al door Brabant rijdt, weet dat files geen uitzondering zijn. En volgens 43 procent van de ondervraagden wordt dat straks alleen maar erger – vorig jaar was dat nog 37 procent. De vraag is dus: hoe komen al die duizenden mensen elke dag van A naar B?
ASML heeft daar wel iets op bedacht: onlangs werd bekend dat het bedrijf 93 miljoen euro investeert in de verbetering van de bereikbaarheid van de regio. Maar of dat genoeg is, valt te bezien.
Nog niet alles is rond
Er zijn nog een paar hobbels te nemen. Het stroomnet was een probleem, maar dankzij actie van Tennet lijkt dat opgelost. De stikstofcrisis kan echter nog altijd een struikelblok worden. En dan is er nog de kwestie van de grond: de gemeente heeft nog niet alle percelen in handen, al is er wel een onteigeningsprocedure gestart. Die moet nog worden goedgekeurd door de raad.
Toch denkt driekwart van de mensen in de regio dat de plannen uiteindelijk gewoon doorgaan. Alleen één op de twintig verwacht dat er echt een kink in de kabel komt.
