Twee talentvolle zussen uit Geffen veroveren de boksring
De vader van Zoë en Tara Vogels uit Geffen vond kickboksen ooit een goede manier voor zijn dochters om voor zichzelf op te komen. Wat begon als zelfverdediging, groeide uit tot een serieuze passie. De 16-jarige Zoë is inmiddels overgestapt naar boksen en veroverde deze week de Europese titel voor meisjes onder de 17 jaar. Haar zus Tara (19) is ook een enorm (kick)bokstalent. “Tijdens trainingen gaan we soms hard tegen elkaar, maar echt ruzie? Dat maken we nooit,” vertellen ze.
Een onvergetelijke indruk
Als Zoë de Knockout Boxing Club in Den Bosch binnenstapt, regent het felicitaties. Op het EK in Duitsland liet ze niets aan het toeval over en greep de titel. “In de finale stond ik tegen hetzelfde meisje van wie ik eerder had verloren. Deze keer hadden we een goed plan en won ik. Ik rende meteen naar mijn zus om het te vieren. Het voelde onwerkelijk; het drong pas dagen later echt tot me door,” zegt Zoë. Tara noemt de overwinning van haar zus een geweldig moment. “Mijn vader en ik zijn haar grootste fans. Ik schreeuwde me schor om te laten weten dat ze supporters had. Al luisterde ze vast alleen naar haar coach,” lacht ze.
Een gezamenlijk pad van jongs af aan
Zoë was vijf toen ze voor het eerst ging kickboksen. Tara ging mee en nu, elf jaar later, trainen ze nog steeds samen, zes keer per week. “Eerst deden we alleen kickboksen, maar bij Albert Kraus in Oss ben ik zes jaar geleden ook met boksen begonnen,” legt Zoë uit. “Vanwege blessures focus ik me sinds dit jaar volledig op boksen. Samen trainen met Tara is superleuk. Ze heeft een andere stijl, daar leer ik van. We motiveren elkaar enorm; zonder haar was ik nooit op dit niveau gekomen.”
Ambitie om door te breken bij de wereldtop
Tara pakte in de jeugd de wereldtitel kickboksen, maar richt zich nu ook meer op boksen. Vorig jaar deed ze in Amerika mee aan het WK onder 20 jaar. “Het was gaaf om tegen de wereldtop te boksen. Het is echt een andere sport dan kickboksen, dat technischer en wat lomper is. Bij boksen zoek je naar slimme openingen om punten te scoren,” zegt de 19-jarige uit Geffen, die ook traint met onder anderen Liz Thijssen en Mahmoud Al Chabtoun. Beide zussen dromen van een plek in de wereldtop. Zoë: “Het zou prachtig zijn om grote toernooien zoals EK’s en WK’s te halen. En de Olympische Spelen zijn de ultieme droom voor elke amateurbokser.” Tara is het roerend eens. “Zoë bokst bij de junioren en doet daar veel ervaring op. Ik zie haar helemaal opbloeien. Zelf zit ik bij de elite en heb nog tijd om me verder te ontwikkelen. Deze Europese titel van Zoë motiveert me extra. Ik wil straks natuurlijk niet onderdoen voor mijn zus!”
Steun door dik en dun (meestal dan)
De zussen steunen elkaar volledig, maar is het altijd harmonie? Zoë: “We hebben nooit ruzie, behalve soms tijdens trainingen. Dan kan er weleens een stevige klap vallen,” zegt ze grinnikend. Tara vult aan: “Er is zelfs weleens een vliegende elleboog voorgekomen. Maar daarna is het altijd meteen weer goed tussen ons.”
Waarom zou een darter doping gebruiken? Het gaat toch om concentratie?
Doping in darts. Voor veel mensen klinkt dat vreemd. Geen sprintjes, geen gespierde lichamen, geen explosieve kracht. Toch moest de Engelse darter Dom Taylor het WK opnieuw verlaten, omdat hij net als vorig jaar de dopingregels heeft overtreden. Dat zet je aan het denken. Hoe werkt dopingcontrole in een sport waar focus alles is? Wat mag wel en – vooral – wat mag niet? En waarom zou een darter überhaupt iets gebruiken?
Darts draait niet om kracht of uithoudingsvermogen, maar om focus en precisie. “Er zijn stoffen met een kalmerende werking”, zegt een woordvoerder van de Nederlandse Dopingautoriteit. “Die kunnen helpen bij concentratie of het verlagen van de hartslag. Klassieke doping voor spieropbouw of conditie is in darts bijna niet relevant.”
Een eigen set regels
Dopingcontroles in darts gaan anders dan in veel andere sporten. De Professional Darts Corporation (PDC), de organisator van het WK, is geen sportbond maar een commercieel bedrijf. Daardoor valt de PDC niet onder de wereldantidopingautoriteit WADA en hanteert ze haar eigen regels via de Darts Regulation Authority (DRA). “Dat is niet uniek”, legt de woordvoerder uit. “Ook organisaties als de NFL en de NBA hebben hun eigen dopingreglement.”
Daar zit wel een risico aan vast. “Eigen regels betekenen ook eigen eisen en eigen straffen.” Binnen de PDC kunnen sancties anders en vaak minder streng uitvallen. Taylor kreeg vorig jaar maar één maand schorsing. “Misschien was die straf wel te laag”, zegt de woordvoerder. “En is dit tweede voorval daar een gevolg van.” Bij sporten onder WADA liggen de straffen vast: een eerste overtreding kan twee jaar schorsing opleveren, een tweede zelfs vier jaar.
Onbewust of recreatief?
Volgens de Nederlandse dartsbond hoeft het gebruik van verboden middelen niet altijd met opzet te zijn. Directeur Paul Engelbertink: “Het kan twee kanten op. Soms zitten verboden stoffen in voeding, drank of supplementen zonder dat iemand het weet.”
“Maar het kan ook gaan om recreatief gebruik. Dan onderschatten spelers dat resten van bijvoorbeeld cocaïne lang in het lichaam blijven en dat je daar maanden later nog voor gestraft kunt worden.”
En alcohol dan?
Alcohol is binnen darts en veel andere sporten niet verboden. Maar volgens Engelbertink levert het geen voordeel op. “Je wordt er misschien relaxter van, maar niet scherper.”
“En als je een hele dag een toernooi speelt, wanneer stop je dan? Dat kan bijna niet goed gaan.” Zonder alcohol ben je volgens de directeur aantoonbaar scherper.
Geen alleenstaande gevallen
Dopingzaken zijn zeldzaam in darts, maar niet uniek. Eerder dit jaar werd de Oostenrijker Rusty-Jake Rodriguez geschorst en zo’n tien jaar geleden liep BDO-wereldkampioen Richie Burnett tegen de lamp. Hij kreeg achttien maanden schorsing na een positieve test op cocaïne. Twee jaar later overkwam de Engelsman Kevin McDine hetzelfde.
Een tweede keer tegen de lamp
Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen, zegt men. Maar Taylor dus wel. Vorig jaar werd hij tijdens een toernooi getest. Toen werd ook een verboden middel gevonden, dat volgens de bond niet prestatiebevorderend was. De straf was mild: één maand schorsing. Die lichte sanctie maakte een snelle terugkeer mogelijk. Wat de gevolgen van deze tweede overtreding zijn, is nog niet bekend.
“Het deed heel veel pijn dat ik vorig jaar niet mee kon doen aan het WK”, zei Taylor afgelopen zondag. “Ik sprak met helemaal niemand. Het was de grootste teleurstelling in mijn leven, maar ik heb mezelf teruggeknokt en hier ben ik weer.” Voorlopig is dat ‘weer’ van korte duur.
Hakimi opgelucht: “Ik wilde dit toernooi niet missen”
“Ik voel me goed”, vertelt de Afrikaanse voetballer van het jaar opgelucht. “Ik was echt bang na mijn blessure. Ik wilde deze Afrika Cup, die we zelf organiseren, absoluut niet missen.” Hakimi liep vorige maand een enkelbandblessure op tijdens een Champions League-wedstrijd voor zijn club PSG tegen Bayern München.
Bondscoach houdt kaarten tegen de borst
De Marokkaanse bondscoach Walid Regragui liet zich niet uit over de vraag of zijn aanvoerder de openingswedstrijd van zondag zal spelen. “Staat hij in de basis, of laten we hem rusten? Dat zullen we zien, dat is mijn beslissing”, zei de coach. Marokko begint zondag aan het toernooi met een wedstrijd tegen de Comoren.
Eredivisie-afvaardiging in selectie
In de Marokkaanse selectie zijn ook drie Eredivisie-spelers opgenomen: Ismael Saibari (PSV), Anass Salah-Eddine (PSV) en Oussama Targhalline (Feyenoord). De finale van het toernooi staat gepland voor 18 januari.
De Ridder pakt Braziliaan Borralho aan in UFC-gevecht in Las Vegas
Reinier de Ridder heeft zelf op sociale media laten weten dat hij in maart het octagon betreedt tijdens een UFC-evenement in Las Vegas. Zijn tegenstander is de Braziliaan Caio Borralho. Het gaat om een gevecht in de middengewichtklasse, gepland voor 7 maart.
De laatste keer dat we De Ridder in actie zagen in de UFC was afgelopen oktober in Vancouver. Toen moest hij zijn meerdere erkennen in de Amerikaan Brendan Allen. Die nederlaag was zijn eerste binnen de UFC. Daarvoor had de Nederlander een mooie reeks van vier overwinningen op rij, waarbij hij onder andere voormalig kampioen Robert Whittaker uit Australië versloeg.
Ook Borralho komt niet van een zege. Zijn meest recente optreden, afgelopen september, eindigde in een nederlaag tegen de Rus Nassourdine Imavov.
Michelle Dekker sneuvelt vroeg in eerste parallelslalom van het seizoen
Snowboardster Michelle Dekker is er bij de eerste parallelslalom van dit wereldbekerseizoen niet in geslaagd om ver te komen. In het Zwitserse Davos moest de 29-jarige uit Zoetermeer er in de achtste finales al uitkomen.
Dekker, die vorig seizoen nog brons pakte op het WK op de niet-olympische parallelslalom, moest het opnemen tegen de Oostenrijkse Sabine Payer. Helaas legde ze het af met een verschil van 0,12 seconde.
Haar beste prestatie van dit seizoen behaalde Dekker deze week nog in Carezza, waar ze zevende werd op de parallelreuzenslalom. Op dát onderdeel komt ze in februari in actie op de Olympische Spelen in Milaan.
