Michael van Gerwen kruipt door naar volgende ronde WK Darts
Het was zeker geen makkelijke avond voor de sloopkogel uit Vlijmen: Michael van Gerwen heeft zijn eerste wedstrijd op het WK Darts met 3-1 in sets weten te winnen van de Japanse darter Mitsuhiko Tatsunami. En ja hoor, zoals zo vaak bij MvG – het werd weer spannend gemaakt.
De drievoudig wereldkampioen begon allesbehalve strak aan zijn toernooi in het iconische Alexandra Palace in Londen. Tegen de 52-jarige Tatsunami, die dit jaar voor het eerst meedoet aan het WK, ging Van Gerwen al snel onderuit in de eerste set. En dan niet zomaar: ook in de tweede set kwam hij op achterstand, waardoor de Japanner plots 2-0 in legs voorging. Geen ideale start dus voor de Brabander.
Maar wie Michael van Gerwen kent, weet dat hij nooit helemaal weg is. Ondanks wat slordige worpen op de dubbels lukte het hem om de tweede set nog net binnen te slepen: 3-2 en stand gelijk. Na de pauze leek er iets te klikken. Zijn focus keerde terug, zijn gemiddelde ging omhoog en met een forse ‘MvG!’-kreet liet hij weten: nu wordt het serieus. Hij pakte de derde set en daarmee de 2-1-voorsprong.
Toch moest het écht tot het uiterste gaan. In de eventuele winnende set kwam Van Gerwen wéér in de problemen – o wee. Tatsunami had zelfs vier matchdarts, maar kon ze niet benutten. En natuurlijk, wie anders dan Mighty Mike maakt er dan gebruik van? Met zijn vierde matchdart prikte hij de overwinning vast. Phew!
Voor Van Gerwen is deze zege meer dan welkom. Na een zwaar jaar, waarin hij afscheid nam van zijn vrouw Daphne en het moeilijke nieuws kreeg over de ernstige ziekte van zijn vader, is elke stap verder op het WK een kleine triomf. Hij wil weer aansluiten bij zijn glorietijd, toen hij in 2014, 2017 en 2019 wereldkampioen werd. Die droom leeft nog.
Zijn volgende duel staat dinsdag op het programma. Dan trekt hij tegen de winnaar van de strijd tussen Ier William O’Connor en de Pool Krzysztof Kciuk. Tot die tijd houdt Brabant de adem in – want als iemand het spannend kan maken, is het onze eigen sloopkogel wel.
Voormalig bondscoach van Noorwegen en Denemarken, Åge Hareide, overleden op 72-jarige leeftijd
De voetbalwereld houdt even stil om afscheid te nemen van Åge Hareide. De voormalige bondscoach van zowel Noorwegen als Denemarken is op 72-jarige leeftijd overleden. Hij kampte al een tijdje met hersenkanker, wat uiteindelijk de oorzaak van zijn overlijden was.
Hareide stond van 2016 tot 2020 aan het roer van het Deense elftal en wist daar samen met zijn ploeg indruk te maken op het WK in Rusland in 2018. Toen haalde hij met Denemarken net de achtste finales, een prestatie die bij veel fans in goede herinnering is gebleven. Maar eerder had hij al een flinke sporen achtergelaten bij de Noorse nationale selectie, waar hij van 2003 tot 2008 de teugels in handen had.
Zelfs na al die jaren bleef hij actief in het internationale voetbal. Van 2023 tot november vorig jaar stond hij zelfs nog aan het hoofd van het IJslandse team, waarna hij besloot definitief afscheid te nemen van het trainersvak. Tijd voor rust – of zoals hij het zelf misschien zou noemen: tijd voor de late wissel.
Maar niet alleen op nationaal niveau liet Hareide zijn stempel drukken. Bij clubs boekte hij knappe successen. Denk aan Brøndby in Denemarken, Malmö en Helsingborg in Zweden, en Rosenborg in Noorwegen. In elk van deze landen pakte hij prijzen, wat bewijst dat hij meer was dan ‘alleen’ een nationale coach – hij was een echte winnaar, waar hij ook kwam.
Een indrukwekkende carrière dus, die nu helaas is afgesloten. De voetbalfamilie trekt de hoed voor Hareide.
Van hoop in oorlogstijd tot Senegalese supersterren: wat kun je verwachten van de Afrika Cup 2025?
De Afrika Cup staat weer voor de deur – en deze editie belooft echt wat! Aankomende zondag begint het spektakel in Marokko, met maar liefst 24 landen aan de start. Dat is het grootste aantal ooit, dus we kunnen rekenen op nog meer sfeer, spanning en voetbalverhalen die je niet snel vergeet.
En ja hoor, ook Nederlandse fans hebben er reden voor om extra alert te zijn: er zitten véél Nederlandse geboren talenten tussen de selecties. Van eredivisiebekenden tot jonge krachten die hun naam aan het maken zijn in het buitenland. Op de tribunes zal het sowieso bruisen, want de diaspora’s uit heel Afrika trekken massaal naar Marokko om hun teams te steunen.
Marokko: thuisspeelde favoriet met sterren aan boord
Als gastland én als een van de sterkste ploegen van het continent, ligt alle aandacht natuurlijk op Marokko. En terecht. Met namen als Achraf Hakimi, Noussair Mazraoui en Brahim Diaz in de selectie, hebben ze een team vol topklasse spelers. Ze worden dan ook gezien als de grote titelfavorieten. De druk is hoog, maar of ze die kunnen omzetten in een tweede titel? Daar gaan we zondag dieper op in.
Senegal: Leeuwen klaar voor revanche?
Senegal mag absoluut niet onderschat worden. De Leeuwen van Teranga plaatsten zich zonder kleerscheuren voor het WK en lijken goed voorbereid op dit toernooi. Onder leiding van nieuwe bondscoach Pape Thiaw (die Aliou Cissé opvolgde) mixen ze ervaring met frisse energie.
Sadio Mané is nog altijd de hartslag van het team, terwijl Kalidou Koulibaly en Édouard Mendy het verdedigingsblok stabiliseren. Maar er zit ook flink wat flair in de ploeg: Iliman Ndiaye van Everton blinkt uit met zijn snelheid en creativiteit, en Nicolas Jackson bij Bayern München is een slimme spits – al kan hij soms wel eens een grote kans laten liggen. En dan heb je nog twee echte juweeltjes: Pape Matar Sarr van Tottenham en de pas 17-jarige Ibrahim Mbaye van PSG. Jong, snel, en rauw talent.
Sudan: voetbal als reddingsboei in tijden van oorlog
Eén van de meest ontroerende verhalen van dit toernooi komt uit Sudan. In een land dat verscheurd wordt door geweld, is het nationale elftal een zeldzaam lichtpuntje. Door de oorlog moest de bond verhuizen van Khartoem naar Port Sudan, en speelde het team zelfs wedstrijden in Libië. De binnenlandse competitie lag stil – maar daar werd slim omheen gedacht.
De grootste clubs, zoals Al Hilal, werden tijdelijk opgenomen in de competities van Mauritanië en Rwanda. En raad eens wat? Al Hilal kwalificeerde zich zelfs voor de Afrikaanse Champions League – en dat alles op vreemde bodem!
Ook de interlands in Tripoli werden een feest. Fans uit de Sudanese diaspora stroomden toe en vulden de stadions. Badran Albatal van de voetbalbond zei het mooi tegen OkayAfrica: “Ons voetbal heeft gedaan wat onze politiek niet kon: het lawaai van de oorlog onderbreken, al is het maar voor negentig minuten.”
Bijna haalden ze ook het WK – wat zou een enorm statement zijn geweest.
Traditiekrachten zonder WK: Kameroen en Nigeria zoeken glorie opnieuw
Twee bekende namen ontbreken op het WK van komende zomer: Kameroen en Nigeria. Beide landen mikken nu op revanche via de Afrika Cup. Maar het wordt lastig, vooral voor Kameroen.
Er heerst chaos binnen de voetbalbond. Samuel Eto’o, oud-icoon en nu voorzitter, heeft al langer een ruzie met bondscoach Marc Brys. Onlangs publiceerde de bond ineens een selectie waarbij ‘David Pagou’ stond vermeld als coach – niet Brys. Lekker duidelijk dus. Of Brys straks echt achter de groep staat of niet, is nog helemaal onduidelijk.
Bij Nigeria is het rustiger, maar het mislopen van het WK door een nederlaag tegen Congo viel zwaar. Toch blijft Nigeria een macht met een sterke ploeg – en Victor Osimhen als absolute superster in de aanval.
Tunesië: Oranje’s WK-tegenstander met nieuw geluid
Voor Nederlandse fans is er extra aandacht voor Tunesië: Oranje treft hen op het WK. En Tunesië komt sterk binnen. Ze kwalificeerden zich zonder één tegengoal – typisch, want vaak worden ze de ‘Italianen van Afrika’ genoemd vanwege hun solide defensie.
Maar onder bondscoach Sami Trabelsi is er iets veranderd. Het team valt nu ook aan. Geen pure muurbal meer, maar modern en dynamisch voetbal. Let dus goed op als Oranje tegen ze speelt.
Aftrap zondag: Marokko vs Comoren
De Afrika Cup gaat van start met een spannende opener: Marokko neemt het op tegen de Comoren. Een mooi moment om te zien of de thuisploeg direct de toon zet, of dat de underdog verrast.
Van Gerwen weer op weg naar topvorm: ‘Het leven kent ups en downs, maar ik blijf geloven’
Michael van Gerwen is er weer in geslaagd om een WK-wedstrijd te winnen, maar het voelde voor hem verre van perfect. De darter uit Vlijmen haalde gisteren de zege binnen tegen de Japanse debutant Mitsuhiko Tatsunami met 3-1, maar was allesbehalve tevreden over zijn eigen spel. Voor wie hem kent, is dat typisch ‘Mighty Mike’: altijd streven naar perfectie, ook al staat de uitslag in je voordeel.
Na afloop liet hij zich ontvallen dat hij zichzelf enorm had opgepept voor deze wedstrijd. “Ik wilde mezelf belonen na een hele lastige tijd,” vertelde de drievoudig wereldkampioen tijdens de persconferentie. Maar het moest harder dan verwacht. “Het had makkelijker mogen zijn, en veel beter moeten. Ik heb mezelf gewoon té hard gepusht.”
Hij begon wankel aan de partij en zag de eerste set uit handen glippen. “Toen was ik even klaar met mezelf,” bekende hij eerlijk. Gelukkig kon de ervaren Brabander de wedstrijd daarna omdraaien – iets wat hij in zijn negentien jaar op het WK-toernooi vaak genoeg heeft gedaan. “Dan weet je gewoon: rustig aan, adem in, focus terug. Dat zit in mijn systeem.”
Ondanks de tegenvallende prestatie straalt Van Gerwen wel vertrouwen uit. Hij weet dat sommigen hem nu als outsider zien, maar daar trekt hij zich niets van aan. “Iedereen weet wat ik kan. Nu moet ik het gewoon laten zien. Deze wedstrijd zegt niks over de rest van het toernooi. Het gaat erom dat je in jezelf blijft geloven – en dat doe ik.”
Zware periode achter de rug
De afgelopen maanden waren zwaar voor de 36-jarige darter. Hij ging uit elkaar met zijn ex-vrouw Daphne en kreeg vervolgens het zware nieuws dat zijn vader ernstig ziek is. Daarnaast is hij fors afgevallen – zo’n twintig kilo lichter, zegt hij – door gezonder te eten en meer te bewegen. “Dat doet goed. Mensen geven complimenten, en dat raakt me meer dan je denkt.”
“Het is een klotejaar geweest, dat weet iedereen,” zegt hij openhartig. “Maar je moet proberen jezelf weer in rustig vaarwater te krijgen. Dat is gelukt, maar… alles heeft tijd nodig. Je kunt niet van de ene op de andere dag alles oplossen.”
Van die moeilijke periode heeft hij wel lessen getrokken. “Vooral dat je van jezelf en van de mensen om je heen moet blijven houden. Het leven is niet makkelijk. Je krijgt tegenslagen, maar je moet ze ook durven aangaan. Net zoals ik hier op het dartbord.”
Kevin Doets knokt zich door naar tweede ronde WK darts
Kevin Doets heeft het gedaan: hij is de negende en laatste Nederlander die zich weet te plaatsen voor de tweede ronde van het WK darts. De 27-jarige dartprofessional uit Almere haalde vrijdagmiddag een 3-1-overwinning binnen op Brit Matthew Dennant, na een gevecht waarbij hij meer dan eens zijn nek moest uitsteken.
Doets begon sterk, met meteen een indrukwekkende 152-finish in de allereerste leg. Maar helaas ging het daarna even mis: vijf setpijlen gemist, en zo liep Dennant toch met voorsprong de eerste pauze in. Niet bepaald de wending die je als fan wilt zien.
Gelukkig kwam Doets terug in de wedstrijd. In de tweede set pakte hij het initiatief, speelde met hoge gemiddelden en maakte de stand gelijk. De derde set was weer een rollercoaster – Dennant brak direct en leek op weg naar winst – maar Doets bleef kalm. Drie legs op rij, en de set was binnen. Mooi herstel!
In de slotset maakte hij het natuurlijk weer net iets spannender dan nodig was, maar uiteindelijk deed hij het: met zijn allereerste matchdart maakte hij de overwinning perfect. Klassiek Doets-stijl: niet altijd soepel, maar uiteindelijk doeltreffend.
Zijn volgende tegenstander? Niemand minder dan David Munyua uit Kenia, die gisteren al voor een verrassing zorgde door Mike De Decker uit België te verslaan. Spannend wordt het dus.
Ondertussen sluit Doets zich aan bij de andere acht Nederlandse darters die al doorgingen: Michael van Gerwen, Jermaine Wattimena, Danny Noppert, Dirk van Duijvenbode, Niels Zonneveld, Gian van Veen, Wessel Nijman en Wesley Plaisier. Nederland blijft goed vertegenwoordigd in Ally Pally – en Doets zorgt dat er geen spijt blijft achter van een bijna-mislukte start.
Sprint en massastart bovenaan olympische kansen, maar 10.000 meter ziet er minder rooskleurig uit
De KNSB heeft de volgorde gepubliceerd waarin schaatsers kunnen doorschuiven naar een startplek op de Olympische Spelen tijdens het kwalificatietoernooi – ook wel bekend als het OKT – dat volgende week van start gaat in Heerenveen. Deze rangschikking, oftewel de ‘matrix’, laat zien welke prestaties op welke afstanden het meeste gewicht in de schaal leggen als het om selectie voor Milaan gaat.
Wat meteen opvalt: bij de mannen ligt de focus sterk op de massastart. Jorrit Bergsma is daar dit seizoen een machtsvertoning aan het geven – hij won twee wereldbekerwedstrijden én staat bovenaan het klassement. Geen wonder dat die afstand bovenaan de lijst staat. Daarna volgt de winnaar van de 1.000 meter, gevolgd door degene die de 500 meter pakt. Op deze sprintafstanden hebben Nederlanders als Joep Wennemars en Jenning de Boo flink indruk gemaakt dit seizoen, wat de prioriteit verklaart.
Interessant detail: de massastart wordt tijdens het OKT zelf niet verreden, dus de KNSB zal hier zelf alvast één plek aanwijzen. Dat maakt de druk op andere afstanden nog groter.
Bij de vrouwen ligt de beste kans op medailles op de 500 en 1.500 meter. Femke Kok is op de kortste afstand praktisch onverslaanbaar – ze pakte de afgelopen drie wereldtitels en is dit jaar nog steeds ongeslagen in de wereldbeker. Joy Beune doet hetzelfde op de 1.500 meter: elke race die ze reed, won ze. Geen verrassing dat die afstanden hoog op de matrix staan. De massastart is bij de dames op nummer drie geplaatst, dus ook daar is een ticket mogelijk, maar met iets minder prioriteit.
Hoe hoger je afstand staat in de selectiematrix, hoe groter de kans dat je na een goede prestatie op het OKT doorknikt naar de Spelen. Maar het is knap concurrerend: de bond mag in totaal slechts negen atleten (mannen en vrouwen samen) aanwijzen. Dus elk punt telt.
Wat opviel: de 10.000 meter, lang een Nederlandse troefafstand, staat dit keer vrij laag in de peiling. De nummers één en twee op die afstand staan pas op plek 10 en 15 in de matrix. Dat betekent simpelweg dat wie die race wint op het OKT nog lang niet zeker is van een ticket voor Milaan. Een harde knauw voor de langeafstands specialisten.
