Uitzonderlijk milde dagen met nu en dan een motregen
Vanochtend ziet het er niet echt stralend uit: het is bewolkt, en vanuit het westen komt af en toe wat regen binnen. Die regen zal echter langzaam wegdrijven tijdens de ochtend, behalve in het noorden waar het wat langer nat kan blijven. In het zuidoosten, vooral in Limburg, blijft het gelukkig droog – en wie goed kijkt, ziet daar zelfs soms een flauw zonnetje door de wolken heen gluren.
Ook vannacht was weer typisch ‘zacht voor de tijd van het jaar’: overal lag de temperatuur rond de 7 graden. Tijdens de ochtend klimmen de kwiksprietjes naar 8 of 9 graden. De wind komt uit het zuiden en is matig tot vrij krachtig aan zee (windkracht 3 tot 6).
Middag: wat regen, maar ook zonlicht
De bewolkte lucht blijft overheersen, en in het noorden valt nog plaatselijk wat lichte regen of motregen. Maar er is ook goed nieuws: vanuit het zuiden duikt de zon steeds vaker op, en die bereikt tegen de late middag ook delen van het midden van het land. Alleen langs de westkust en in het uiterste noordwesten kan het later op de dag opnieuw gaan regenen.
Temperatuurtechnisch blijven we lekker in de plus: 9 graden in het noorden, 10 à 11 in het midden, en zelfs 12 graden in Limburg. De wind blijft uit het zuiden waaien – matig tot vrij krachtig aan de kust (weer windkracht 3 tot 6).
Avond en nacht: bewolkt, nat en warm
Vanavond blijft het bewolkt, en langs de westkust valt af en toe weer regen. In het oosten zijn er wel opklaringen, en daar blijft het gelukkig droog. Maar vannacht wordt het overal bewolkt, en gaat het over heel Nederland af en toe regenen. Vooral langs de kust waait het flink: een stevige zuidenwind, en de temperatuur daalt amper – het blijft 9 tot 11 graden. Heel ongebruikelijk warm voor een nacht!
Morgen: wisselend weer met wat zon
Morgen blijft het bewolkt, en ook dan is er af en toe regen. Pas in de loop van de middag breekt vanuit het westen meer zon door. In het oosten en zuidoosten blijft het echter langer bewolkt, en duurt het vochtige weer nog wat langer aan.
En ja, je raadt het al: ook morgen wordt het weer mooi in de dubbele cijfers. Tegen de middag pieken we op 11 graden. De wind komt uit het zuidwesten, is overwegend matig, maar aan de kust vrij krachtig – en in het noordwestelijke kustgebied soms zelfs krachtig (windkracht 3 tot 6). Alsof dit allemaal perfect normaal is voor deze tijd van het jaar.
Laat studieschuld niet langer meetellen bij een hypotheekaanvraag
Wie tegenwoordig een huis wil kopen en nog een studieschuld heeft, moet die verplicht opgeven bij de aanvraag van een hypotheek. En dat voelt soms als een flinke mep in het gezicht: elke euro schuld telt mee – en zorgt ervoor dat je uiteindelijk veel minder kunt lenen. Met de huidige rentestand kan zo’n studieschuld makkelijk leiden tot tienduizenden euro’s aan extra beperking. Voor starters is dat hard: juist zij proberen hun eerste stap op de woningmarkt te maken.
In Nederland heeft ongeveer 1,6 miljoen mensen nog een studieschuld. De helft daarvan heeft minder dan 10.000 euro tegoed, maar er zijn ook velen met schulden tussen de 25.000 en 50.000 euro. Vooral de zogenaamde ‘pechgeneratie’ – studenten die studeerden tussen 2015 en 2023, toen de basisbeurs werd afgeschaft – wordt dubbel getroffen. Zij betaalden meer voor hun opleiding én worden nu benadeeld bij het kopen van een huis.
Jan Thale Haandrikman van Van Bruggen snapt dat maar al te goed: “Ze hebben al meer moeten betalen voor hun studie, en nu komen ze ook nog eens achterop op de woningmarkt. Door de studieschuld niet meer mee te tellen, krijgen ze eerlijke kansen.”
Politiek akkoord? Nee, verdwenen uit beeld
Tijdens de verkiezingscampagne beloofden verschillende partijen dat studieschulden niet langer meetelden bij een hypotheekaanvraag. D66 noemde het zelfs een belangrijk punt in hun programma. Maar in het recente tussenakkoord met het CDA? Spoorloos. Het onderwerp is gewoon verdwenen.
Haandrikman vindt dat het parlement nú moet ingrijpen: “Kamerleden kunnen direct een motie indienen. We verwachten een brede steun hiervoor.”
En hij heeft gelijk: meerdere partijen staan openlijk achter het idee:
- D66: “We laten de studieschuld niet meer meetellen bij de hypotheekaanvraag.”
- Forum voor Democratie: “Studieschuld mag nooit meetellen, maar wel een goede huurgeschiedenis.”
- BBB: “De studieschuld hoort niet bij de hypotheekberekening.”
- Volt: “Het maandelijks aflossen van een studieschuld mag geen invloed hebben op hoeveel een starter kan lenen.”
- VVD: “Een studieschuld mag geen struikelblok zijn bij het kopen van een huis.” (niet formeel in programma, wel tijdens campagne geopperd)
- GroenLinks-PvdA: “Er komt meer maatwerk voor starters met een studieschuld.”
Toch ontbreekt een duidelijk standpunt bij andere partijen zoals CDA, PVV, JA21, Denk, PvdD, CU, SP, 50Plus en SGP. Daar staat niets expliciets over in hun verkiezingsprogramma’s.
Waarom telt studieschuld eigenlijk mee?
Woningmarkteconoom Matthijs Korevaar van de Erasmus Universiteit begrijpt waarom banken de studieschuld meetellen: het gaat om de maandelijkse lasten die je hebt. Die nemen immers ruimte in je budget weg, wat je minder geld laat overhouden voor een hypotheek.
Maar hier zit ook de crux: alleen de studieschuld wordt streng geregistreerd, terwijl andere vaste kosten – zoals hoge zorgpremies of kinderopvang – gewoon buiten beschouwing blijven. Terwijl die vaak net zo zwaar wegen op je portemonnee.
“Er is eigenlijk geen echt economisch argument om wél de studielening mee te rekenen, maar andere vaste lasten niet,” zegt Korevaar. “Dat is inconsistent.”
Hij suggereert bovendien dat de overheid beter kan werken met strengere leennormen – bijvoorbeeld maximaal 95% van de woningwaarde – in plaats van alles toestaan tot 100%. “Nederland is het enige land in Europa met zo soepele regels. Iets strakkere normen helpen om risico’s te vermijden, zonder mensen met een studieschuld oneerlijk te benadelen.”
Verzwijgen leidt tot problemen
Een ander groot probleem: omdat de studieschuld niet via het BKR wordt geregistreerd, denken veel mensen: ‘ik zeg het gewoon niet’. Dat lijkt handig op korte termijn, maar kan later fataal zijn.
Als de schuld toch aan het licht komt – bijvoorbeeld tijdens een herfinanciering of bij betalingsproblemen – kun je grote juridische en financiële consequenties krijgen. Zo is NHG-kwijtschelding bij restschuld mogelijk afhankelijk van transparantie. Verzwijgen kan dus juist leiden tot grotere schulden.
“Dit beleid werkt onethisch gedrag in de hand,” waarschuwt Haandrikman. “We moeten dit tweeslachtige systeem doorbreken.”
Lichtpuntje: werkgevers helpen mee
Goed nieuws is dat steeds meer werkgevers actief helpen bij het afbetalen van de studieschuld. Via gunstige terugbetalingsregelingen kunnen werknemers hun schuld sneller aflossen – vaak met lagere rentetarieven of bedrijfssubsidies. Dat helpt niet alleen bij persoonlijk financieel herstel, maar kan op termijn ook positief uitwerken op de hypotheekvergoeding.
Trump gooit kritiek op Biden, prijst eigen economie en belooft Amerikanen meer geld in hun zak
President Trump heeft tijdens een uitgebreide toespraak vanuit het Witte Huis flink afgerekend met zijn voorganger Joe Biden. Hij noemde diens beleid nog altijd een “puinhoop” en beweerde dat hij zelf nog steeds bezig is om de rommel op te ruimen die volgens hem achtergelaten is. Tegelijkertijd rekte hij zich uit over de prestaties van zijn eigen economisch beleid – en liet hij weten dat Amerikanen binnenkort weer echt iets kunnen gaan kopen met hun geld.
In typisch Trump-stijl viel er veel te horen over hoe goed alles nu zou gaan. Zo beloofde hij – alweer – dat prijzen gaan dalen, hoewel dat voor velen lastig te rijmen is met wat ze dagelijks ervaren bij de supermarkt of pomp. Om het plaatje compleet te maken kondigde hij ook nog eens een speciale “oorlogsdividend-uitkering” aan: bijna 1,5 miljoen militairen zouden vlak voor Kerst 1776 dollar ontvangen. Dat bedrag is natuurlijk geen toeval – het verwijst naar het jaar van de Amerikaanse Onafhankelijkheid.
Waar komt dat geld vandaan? Volgens Trump stroomt het binnen dankzij de importheffingen die hij heeft ingevoerd. Zijn boodschap was duidelijk: hij haalt het geld niet uit de belastingpot, maar uit tarieven op buitenlandse producten. En wie moet de schuld krijgen voor de hoge kosten van levensonderhoud? Uiteraard Biden. Trump ging daarbij tot in detail: hij sprak over de prijs van kalkoenen, eieren én benzine alsof hij net de supermarkt had gedaan.
Maar wacht even – klopt dat wel allemaal? Volgens diverse Amerikaanse media, waaronder persbureau AP, moet je sommige claims met een flinke korrel zout nemen. Zo zei Trump dat een gallon benzine (iets minder dan vier liter) gemiddeld 2,5 dollar kost, terwijl AP berekende dat het eigenlijk rond de 2,90 dollar ligt. Ook wijst The New York Times er in een feitencheck op dat veel problemen waar Trump de Democraten voor verantwoordelijk stelt, spelen onder een Congres waar de Republikeinen juist de meeste macht hebben – en dat Trump zelf de baas is in het Witte Huis.
De hele speech draaide om de economie. En dat is logisch: een peiling van Reuters/Ipsos liet dinsdag zien dat slechts 33 procent van de Amerikaanse volwassenen tevreden is over Trumps economisch beleid. Met deze toespraak probeerde hij die trend dus om te buigen. Zijn grote belofte? Dat mensen snel weer meer koopkracht zullen voelen. Wat precies de basis is van die voorspelling? Daar bleef het mysterieus om.
Opvallend genoeg werd er in de speech niets gezegd over de toenemende spanningen met Venezuela. Gisteren kondigde Trump namelijk nog een zeeblokkade aan tegen olietankers die tussen Venezuela vervoeren. Venezuela reageerde direct door schepen te laten begeleiden door de marine. Bovendien vroeg Caracas, via zijn ambassadeur bij de VN, om een spoedvergadering van de Veiligheidsraad vanwege wat zij “Amerikaanse agressie” noemen. De afgelopen maanden heeft de VS al diverse boten tot zinken gebracht onder verdenking van drugsvervoer – met zo’n honderd doden tot gevolg. Woensdag werd opnieuw een boot aangevallen in de Stille Oceaan, waarbij vier mensen om het leven kwamen.
Oorlogscorrespondent Peter Arnett (91) overleden
De wereld van de oorlogsjournalistiek heeft een groot verlies geleden: Peter Arnett, de moedige verslaggever die decennialang midden in het oog van de storm stond, is op 91-jarige leeftijd overleden. Dat laat zijn zoon weten. Arnett was geen man van grote gebaren of dramatische scènes – integendeel, hij bleef kalm, ook als er bommen vielen en kogels langs floten. Maar juist daardoor werd hij zo’n iconische figuur in de journalistiek.
Zijn naam klinkt bij velen misschien pas echt bekend van de Golfoorlog in 1991, toen hij voor CNN live uit Bagdad verslag deed terwijl de stad onder vuur lag. Terwijl andere westerse journalisten waren vertrokken, bleef Arnett gewoon in zijn hotelkamer zitten, microfoon in de hand, terwijl explosies te horen waren op de achtergrond. Zijn rust tijdens die waanzin maakte hem wereldberoemd – en gaf tegelijkertijd CNN een enorme boost in populariteit.
Maar lang voordat hij een gezicht op tv werd, had Arnett al jaren ervaring opgebouwd in Vietnam. Hij begon daar in 1962 als correspondent voor het Amerikaanse persbureau Associated Press (AP). Een van zijn meest gedenkwaardige momenten? Toen in januari 1966 een Amerikaanse commandant vlak naast hem door een sluipschutter werd neergeschoten. Arnett raakte niet in paniek – hij dook niet weg, schreeuwde niet, maar bleef koel rapporteren. Dat koele hoofd onder druk zou zijn handelsmerk worden.
Voor zijn werk in Vietnam kreeg hij uiteindelijk de Pulitzer Prize, één van de hoogste onderscheidingen in de journalistiek. En hij bleef tot aan de val van Saigon in 1975 ter plekke om verslag te doen van wat er speelde.
Later, in 1999, stapte hij op bij CNN nadat de zender een controversiële reportage introk waarin beweerd werd dat Amerikaanse troepen in 1970 sarin-gas hadden gebruikt tegen deserteurs in Laos. Arnett had de voice-over gedaan, maar had de reportage zelf niet gemaakt. Toch voelde hij zich genoodzaakt om te vertrekken.
Tijdens de Tweede Golfoorlog in 2003 kreeg hij opnieuw veel kritiek, dit keer vanuit de VS, nadat hij in een interview met Iraakse staats-tv kritisch was over de Amerikaanse militaire strategie. Dat leverde hem ontslag op bij NBC en National Geographic, omdat men vond dat hij ‘anti-Amerikaans’ overkwam. Maar Arnett bleef doorgaan – hij werkte daarna nog voor media in Taiwan, de Verenigde Arabische Emiraten en België.
In zijn lange carrière sprak hij onder anderen Saddam Hoessein én Osama bin Laden – lang voordat Bin Laden de aanslagen van 11 september zou laten plegen. In 1995 bundelde hij zijn ervaringen in het boek Live From the Battlefield, waarin hij een uniek kijkje gaf achter de linies van enkele van de meest heftige conflicten van de 20e eeuw.
Peter Arnett was meer dan alleen een oorlogscorrespondent. Hij was een symbool van journalistieke durf, onafhankelijkheid en kalmte onder extreme druk.
De grote EU-vraag: mag Ruslands bevroren geld Oekraïne redden?
Er hangt een zware beslissing boven de top van de Europese Unie in Brussel vandaag. De koppen staan op scherp: hoe blijven we Oekraïne financieel ondersteunen, nu de hulp uit de VS is opgedroogd en het geld binnen Europa knap begint te raken? President Zelensky waarschuwde onlangs al duidelijk: zonder extra steun raakt Oekraïne in de problemen. Volgens het IMF heeft het land de komende twee jaar maar liefst 135 miljard euro nodig – en dat is niet niks.
De meeste overheidsuitgaven gaan momenteel naar het leger, omdat de strijd tegen Rusland natuurlijk voorrang heeft. Maar ook leraren, verpleegkundigen en andere cruciale beroepen moeten betaald worden. En ja, het geld kan ook ingezet worden om wapens aan te kopen. Kortom: er moet snel iets gebeuren.
Het plan met Russisch geld dat niemand durft aanraken
Toen Rusland Oekraïne binnenviel, nam de EU direct maatregelen. Een daarvan was het bevriezen van meer dan 200 miljard euro aan Russisch kapitaal dat in de EU ligt. Dat geld is technisch gezien nog steeds eigendom van Rusland, maar ze kunnen er niet bij – het staat als het ware op slot. En waar ligt het grootste deel van dat bedrag? In België, bij de instelling Euroclear in Brussel.
Nu komt de Europese Commissie met een behoorlijk gewaagd idee: gebruik dat bevroren vermogen als zekerheid voor een lening aan Oekraïne. Hoe werkt dat? De Commissie leent geld via Euroclear, en die lening wordt gebruikt om Oekraïne te helpen. Als Rusland ooit de schade vergoedt, moet Oekraïne het geleende geld terugbetalen aan de EU. Zo niet? Dan blijft het Russische geld gewoon bevroren, en draait de EU ermee op.
Eén groot pluspunt: dit kost de lidstaten zelf geen cent. Geen belastinggeld eraan kwijt. Logisch dus, zou je denken: Rusland heeft dit probleem veroorzaakt, dus laten zij het oplossen.
Waarom België roept: “Wacht even!”
Maar hier komt België tussen. En terecht, want het grootste risico ligt letterlijk op hun grond. Wat als een rechter ooit uitspreekt dat deze constructie juridisch niet waterdicht is? Dan kan Rusland mogelijk een gigantische claim indienen tegen Euroclear – en dus tegen België. En hoewel andere landen wel willen meehelpen, is Brussel bang dat het uiteindelijk alleen achterover blijft zitten met de rekening.
Daarom wil België keiharde garanties: alle EU-landen moeten zich verbinden om mee te betalen als er toch claims komen. Nederland heeft al toegezegd met een garantie van 13 miljard euro – mooi meegenomen – maar volgens de Belgen is dat nog lang niet genoeg. Ze willen collectieve aansprakelijkheid. Alles of niets.
Gaat het lukken of loopt het weer vast?
Vandaag is dus de dag van waarheid. Staakt België eindelijk zijn verzet? Of houdt premier De Wever stand, ondanks druk van alle kanten? Als hij genoeg garanties binnenhaalt, zou hij wel eens ‘ja’ kunnen zeggen. Maar als hij niet overtuigd is, dan blokkeert hij het hele plan.
Hongarije zit sowieso buiten spel – die willen geen steun. Maar als alle andere landen instemmen, kan het nog steeds een succesvolle top worden. Alleen… zonder België gaat het niet door. En dan moeten de EU-lidstaten snel Plan B activeren: een gemeenschappelijke lening op basis van eigen middelen.
Maar ook daar is flink wat weerstand tegen. Dus wie weet hoe laat het wordt – misschien zelfs na kerst – maar één ding is zeker: er moet vandaag een knoop doorgehakt worden.
Bevroren Russische Miljarden: Oplossing of Risicovolle Stap?
De Europese top staat weer voor een grote dilemma, en dit keer draait het allemaal om een gigantisch bedrag: bevroren Russische tegoeden. Die staan momenteel op bankrekeningen in Europa, vooral in België, en daar is nu flink wat discussie over hoe dat geld gebruikt moet worden. Met name Oekraïne hoopt er hard op dat deze middelen ingezet gaan worden om hun strijd tegen de Russische agressie te ondersteunen.
Oekraïens president Zelensky komt deze week naar Brussel om tijdens de EU-top zijn zaak kracht bij te zetten. Zijn land zit financieel krap – zonder nieuwe steun kan het niet veel langer volhouden. En dus pleit hij opnieuw voor het gebruik van die bevroren Russische gelden. “De agressor moet betalen”, zei hij eerder deze week in Den Haag. Volgens hem moeten die tegoeden “volledig” gebruikt worden om Oekraïne te helpen zich te verdedigen.
Er is al ruim 210 miljard euro aan Russische activa bevroren sinds de inval in Oekraïne. Van dat bedrag staat maar liefst 185 miljard euro in België. In het begin van de oorlog wilde niemand eraan zitten – te groot was de angst voor onverwachte gevolgen. Maar nu de oorlog al bijna vier jaar duurt én de Verenigde Staten hun steun terugdraaien, wordt de druk op Europa groter. De nood in Oekraïne is immers alleen maar toegenomen.
De Europese Commissie heeft daarom een plan op tafel gelegd: Oekraïne krijgt het geld niet direct, maar het wordt gebruikt als onderpand voor leningen. Op papier blijft het Russisch bezit, maar in de praktijk zou het Oekraïne helpen om door te kunnen gaan. Rusland zou de tegoeden pas terugkrijgen als het herstelbetalingen heeft gedaan aan Oekraïne – iets wat voorlopig in het rijk der fabelen lijkt.
Het idee is om in de komende twee jaar zo’n 90 miljard euro uit die bevroren tegoeden vrij te maken. Dat geld zou gaan naar begrotingssteun en de aankoop van wapens. Voor Oekraïne zou dat een welkome ademruimte betekenen.
Maar het is niet iedereen meteen mee eens. Nederland steunt het plan, maar België – waar juist het grootste deel van die tegoeden ligt – is sterk terughoudend. Premier De Wever waarschuwt dat Poetin keihard kan reageren als er wordt ingegrepen in het bevroren vermogen. En hij vreest dat België dan het doelwit wordt van represailles. “Het belooft een hele pittige discussie te worden”, aldus politiek verslaggever Roel Schreinemachers.
Toch is er ook geen makkelijk alternatief. Oekraïne heeft nú hulp nodig, en de tijd dringt. Zelensky hoopt dat als de EU-lidstaten akkoord gaan, Rusland straks beseft dat “het zinloos is om volgend jaar door te vechten, omdat Oekraïne steun zal krijgen.” Hij benadrukte woensdag in zijn dagelijkse videoboodschap dat Rusland zich al voorbereidt op een nieuw ‘oorlogsjaar’ in 2026. Poetin liet onlangs weten dat Moskou “zeker” zijn doelen in Oekraïne zal bereiken – en dreigde zelfs met verdere territoriale veroveringen als er wordt gesproken over Amerikaanse vredesvoorstellen.
Of de EU het uiteindelijk eens wordt over de inzet van de bevroren Russische tegoeden, blijft de grote vraag. Het zou een belangrijke stap zijn – maar ook een risicovolle.
