Einde aan de bagageellende: Skytanking maakt plaats voor Viggo op Eindhoven Airport
Afhandelaar Skytanking verdwijnt vandaag compleet van Eindhoven Airport. Viggo, de andere bagagereus op de Brabantse luchthaven, pakt vanaf nu alle activiteiten weer op. Een tijdelijk avontuur van precies één jaar draait daarmee op zijn einde.
Van alleenheerser tot outsider en weer terug
Tussen 2002 en 2023 was Viggo de enige bagageafhandelaar van de luchthaven. Dat veranderde pardoes toen Ryanair vorig jaar een deal sloot met Skytanking – goedkoper, sneller, maar meteen al flink wat kinderziektes.
Zomernachtmerrie 2024: honderden passagiers zonder koffers
De eerste zomer met Skytanking liep meteen mis. Door personeelstekorten vertrokken honderden reizigers van Ryanair zonder hun tas. Collega’s overuren, stress en onduidelijkheid over veiligheidsregels: al snel tikte de Arbeidsinspectie op de vingers met een serieuze waarschuwing.
‘s-Winters werd het er niet gezelliger
De FNV trok dit jaar aan de bel over een angstcultuur binnen Skytanking. Volgens de bond bevestigt het vertrek precies wat ze al langer roepen: “Als je alleen maar probeert uit te knijpen op kosten, loop je vroeg of laat vast.”
Waarom Ryanair toch overstapte
Het idee: Ryanair ontliep de loonsverhoging uit de cao door te switchen naar Skytanking. De praktijk: die verhoging bleek voor de hele sector te gelden, dus Skytanking moest ook bijbetalen. Dure les.
Terug naar vertrouwd terrein
Viggo neemt nu het hele pakket over: personeel, materiaal én uiteraard de Ryanair-vluchten. Volgens een woordvoerder levert dat “stabilitéit, kwaliteit en fatsoenlijke banen voor de komende jaren”. Bijna alle Skytanking-medewerkers mogen mee, een handvol leidinggevenden en stafleden moet helaas op zoek naar ander werk – “een klein groepje”, aldus Viggo.
Afscheid van de onruststoker in roze: Rosa von Praunheim (83) overleden
De Berlijnse cineast en LGBTI-icoon Rosa von Praunheim is er niet meer. Hij werd 83. Zijn omgeving laat via persbureau DPA weten dat ze vannacht afscheid van hem hebben moeten nemen – tot grote verbazing van iedereen.
Artiestennaam met een wrange boodschap
Geboren als Holger Radtke koos hij in de jaren 60 de naam ‘Rosa von Praunheim’. ‘Rosa’ als verwijzing naar de roze driehoek die homomannen door de nazi’s gedwongen moesten dragen. Zijn films zijn net zo rebels als zijn gekozen identiteit: in totaal liet hij er zo’n 150 achter, waarvan de laatste dit jaar nog in de bioscoop draaide.
Schokgolf van Nicht der Homosexuelle…
In 1971 liet Von Praunheim met Nicht der Homosexuelle ist pervers, sondern die Situation, in der er lebt een halve natie schrikken. De titel zegt al genoeg: het is de maatschappij, niet de homoseksueel, die vreemd is. De film zorgde voor massale discussie én het ontstaan van tientallen homorechtenbewegingen – een mijlpaal in verzuurd, post-oorlogs Duitsland.
Spijt over gemiste kansen
Homoseksualiteit bleef in West-Duitsland strafbaar tot 1969, waarna nog eens tienduizenden mannen vanwege hun geaardheid veroordeeld werden. Pas in 2016 kregen 50.000 veroordeelden eindelijk eerherstel. Von Praunheim kreeg later spijt dat hij net als Steven Spielberg voor Joodse overlevenden geen interviews had gemaakt met homo-overlevenden van de concentratiekampen. “Het zou zo belangrijk zijn geweest om die ooggetuigen vast te leggen,” zei hij ooit in Der Spiegel.
Outen op live tv
In 1991 schopte hij opnieuw rel door talkshowpresentator Alfred Biolek en komiek Hape Kerkeling live te outen. Hij wilde met die stunt de aidscrisis op de kaart zetten. De actie deed stof opwaaien, maar schudde ook beroemdheden wakker om hun verantwoordelijkheid te nemen. Zijn film Een virus kent geen moraal (1985) was bovendien een van de eerste speelfilms die aids onder de aandacht bracht.
Zelf zei hij karakteristiek op zijn website: “De een noemt mij de populairste, de ander de minst populaire homoseksuele regisseur van Duitsland. Al meer dan 30 jaar irriteer ik de natie met films, tv-shows, boeken, hoorspelen en toneelstukken.”
Adoptie en zoektocht naar verleden
Von Praunheim kwam in 1942 ter wereld in de gevangenis van Riga. Na de oorlog groeide hij op in Oost-Berlijn, pas in 2000 ontdekte hij dat hij als Holger Mischwitzky geadopteerd was en stiekem uit Letland kwam. Deze zoektocht leverde de intieme documentaire Mijn moeders – Op zoek naar sporen in Riga op.
Een huwelijk voor de camera én voor de liefde
Van 1969 tot 1971 was hij ‘pro forma’ getrouwd met actrice Carla Egerer – alleen om de huwelijkslening te verzilveren die hen hun eerste filmproject financierde. Veertig-plus jaar later vond hij de echte liefde met regisseur Oliver Sechting; enkele dagen geleden zeiden ze elkaar nog eens formeel ‘ja’. Hun trouwfeest werd uitbundig op Instagram gedeeld.
Tien jaar cel voor 26-jarige die vrouwen verkrachtte en beelden van dertienjarigen maakte
Wat speelde er precies?
De misdrijven van deze 26-jarige vallen in de categorie die iedereen hoopt nooit mee te hoeven maken. In een periode van 2022 tot 2023 pleegde hij herhaaldelijk zware zedenmisdrijven – niet één, maar meerdere keren.
In augustus 2023 kon het niet groter: hij volgde een 17-jarig meisje op de fiets in Groningen, wachtte haar op in een donker stuk bos en verkrachtte haar. Justitie omschrijft het als precies het nachtmerrie-scenario waar veel vrouwen ’s avonds bang voor zijn.
Een maand daarvoor, juli 2023 gebeurde er ook al wat ergs. Na een date in Assen nam hij een 19-jarige vrouw mee naar een stille plek. Toen zij liet merken geen seks te willen, chanteerde hij; toen ze dat weigerde, verkrachtte hij haar toch.
Minderjarige meisjes via games-site
Dit was nog niet het enige. Online, via een games-platform, gaf hij instructies aan dertien- en veertienjarige meisjes om seksuele handelingen uit te voeren terwijl hij alles opnam. Die beelden vallen natuurlijk onder kinderporno – alweer een strafbaar feit.
Straf eist: OM wilde acht jaar + tbs
Het Openbaar Ministerie wilde acht jaar cel én een tbs-maatregel. De rechtbank gokt echter anders omdat de man geen meewerking verleende aan een psychologisch onderzoek. Zonder zo’n rapport kun je het risico op herhaling niet meten. Dus: tien jaar cel in plaats van acht, maar zonder tbs.
Wat wél komt: zodra hij vrijkomt kan hij likkebaardend veel gedrags-voorwaarden opgelegd krijgen – denk aan een enkelband, contactverboden en locatieverplichtingen. Dat moet om toekomstige slachtoffers te beschermen.
Een stoplicht was optioneel: brommer-vlogger snelt zichzelf uit Eindhoven
Heb jij die wilde brommerclips ook voorbij zien komen? Vlog-vrienden liketen, reageerden ‘🔥🔥🔥’ en de bezoekers tellers tikten vlot door de tonnen. Wat de kijkers klassiek als ‘gewoon goede content’ beschouwden, zag de politie anders: volgens hen lijkt het alsof de Eindhovese asfaltstroken één grote vrijlating zijn. De beelden waren zó ongekuist dat agenten besloten te strepen door z’n internethelden-imago.
Nadat ze dieper in zijn archief duikten, bleek het nog erger. De man had nog veel meer haast-je-rijden-overtredingen gemaakt: kindergarten op het zebrapad? Gewoon even plankgas eroverheen. Het topje van de ijsberg was nog maar heel dun. Daarom namen ze niet alleen z’n rijbewijs en motor mee, maar ook zijn klik-klak-camera-spul.
Op het politie-account staat nu: Noord-Brabant had vorig jaar verreweg de meeste verkeersdoden. “Dus dat soort gekkenwerk tolereren we níet.” De vlogger probeert nog makkelijk te doen met een inzameling voor de advocaatrekening. “Ik ben gewoon een normale gozer die leuke motorfilmpjes wil maken, zodat jullie glimlachen!” Ze lachen vast minder als ze bedenken dat hij bij zijn laatste stunt z’n vrijheid voorlopig verkocht.
130 kuub bierdoppen in de tuin: Jac uit Brabant verzamelt voor zijn dochter
Drie jaar geleden kreeg Jac uit Tilburg voor zijn 70ste verjaardag maar liefst zes miljoen bierdopjes cadeau. Hij leverde ze meteen in bij de schroothandelaar en schonk het hele bedrag aan het Diabetes Fonds – een steuntje in de rug voor zijn dochter die met de ziekte kampt. Verder opruimen deed hij daarna echter nog niet. De afgelopen anderhalf jaar legden Jac en zijn maat Marcel namelijk rustig door met sparen. “De ijzerprijzen waren te laag, dus besloten we te wachten”, zegt Jac.
Van hobby tot gigantische voorraad
Eén keer per jaar trekken Jac en Marcel er samen op uit om doppen op te halen: bij cafés, festivals en bedrijven in de buurt. Eerst vooral om geld op te halen, maar ondertussen is het ook een beetje een sport geworden die lichtelijk uit de hand is gelopen. In 2022 stond er al een vrachtwagen voor de deur die dertig kuub doppen lossen – dat was dus cadeau van Marcel en wat vrienden. Inmiddels is de voorraad gegroeid tot bijna 130 kuub, volle tientallen kubieke tassen die netjes achter het huis liggen. “We hebben nu zo’n honderd tassen van één kuub en vijfentwintig van anderhalf kuub”, rekent Marcel voor. “Dat klokt af op rond de 20 miljoen doppen.”
Morgen weer een lading naar het fonds
Dondermiddag komt er een grote wagen om alles op te halen en opnieuw naar de erts-handelaar te brengen – ongeacht of de prijs nu hoog of laag is. “We krijgen 18 cent per kilo, dat moet zo’n 10.000 euro worden”, weet Jac. Geen cent daarvan houden hij en Marcel zelf. “We storten het meteen op de rekening van het Diabetes Fonds. Een euro komt niet in onze zakken, dat zou niet kloppen.”
Een hele club vrijwilligers
Waar halen jullie in vredesnaam al die doppen vandaan? Jac lacht. “We zijn echt met een voetbalteam aan het werk.” Naast Jac en Marcel zetten ook zijn vrouw en dochter zich in. “Mijn vrouw rijdt elke week langs horeca in de buurt voor een volle laadzak en mijn dochter zet vrienden en collega’s aan het sparen in haar eigen dorp.” Het vraagt best wat tijd, maar Marcel vindt het geen enkel probleem. “Liever spendeer ik mijn zaterdag aan doppen dan dat ik elke maand een tientje overmaak. Zo verspreid ik ook mooi ons verhaal.”
Jongeren eindelijk welkom: een eigen carnavalsparadijs voor 15-17ers in Breda
Op de grote pleinen van de stad is het dikke pretend: 15-, 16- en 17-jarigen willen leuk meefuiven, maar vallen nu nog een beetje tussen wal en schip. Kindercarnaval vindt te kinderachtig, de kroegen doen nog niet open. Dus hangen ze rond met een fles in de hand – en dat levert vrijwel altijd gedonder op. Tijd voor actie!
Waarom er nu een eigen feest komt
Stichting Kielegat voerde vorig jaar een rondje vragen rond. De boodschap was luid en duidelijk: “Geef ons gewoon onze eigen spot, met onze muziek en onze sfeer.” Geen gedoe met kleuters aan de ene kant, geen deurbeleid aan de andere kant – gewoon een plek waar ze zichzelf kunnen zijn.
Rutger Westenburg (voorzitter Kielegat) lucht zijn hart:
“Ze vallen nu tussen wal en schip. De binnenstad is te groot én te onveilig. Dus we creëren die plek simpelweg zelf.”
Het probleem in cijfers én straatbeeld
In Breda én veel andere steden zoals Den Bosch en Tilburg is het beeld identiek: grote groepen tieners lopen straten af met blikjes en flesjes.
Stadsmarinier Patrick de Leeuw ziet het gebeuren en schudt zorgelijk zijn hoofd:
“Ze ronddwalen met alcohol; dat mag gewoon niet. Jongeren zoeken grenzen op, maar als je laveloos op straat ligt, ben je heel kwetsbaar. Comazuipen, opstootjes en ouders die gebeld moeten worden: het zwaait ieder jaar op.”
Zo veilig gaat het er aan toe
Locatie De Avenue schotelt de bovenste verdieping af en dat wordt dé hotspot voor deze doelgroep. Denk:
– polsbandjescontrole aan de deur
– eigen toiletten
– beveiliging die wél een oogje in het zeil houdt
– zero-tolerance voor drank van thuis én drugs
“We controleren rugzakken – kom maar zonder fles vodka,” zegt Westenburg stellig.
Samen met de doelgroep
Wie bepaalt de muziek, de sfeer en zelfs de naam van het feest? Juist: oud-leden van het jeugdgevolg. Die fungeren nu als ambassadeurs en hebben het imago ‘vet cool’ hoog op hun lijstje staan.
Kleine start, mega-plannen
De verwachting voor het allereerste feest is nuchter, maar de ambitie richting volgende jaren is XXL. Het moet uitgroeien tot die veilige haven waar iedere 15-, 16-, en 17-jarige terechtkán tijdens carnaval – zonder ouders die bellen en zonder rumoer op straat.
Ondertussen timmert ook de gemeente Breda aan een breed actieplan voor deze leeftijdsgroep tijdens carnaval. Signaal ontvangen? Check.
