File door brand aanhanger op snelweg A50: wat er precies gebeurde in Brabant
Zaterdagmiddag had je op de A50 bij Ravenstein een flinke knoeierij. Een aanhanger vatte daar namelijk vlam, wat direct voor gedoe zorgde. Door de brand ontstond er natuurlijk een file – wie kon er nou nog rustig doorrijden met al die rook en hulpdiensten?
Gelukkig was de brandweer snel ter plaatse en wisten ze het vuur onder controle te krijgen. Tijdens hun werk werd het verkeer slim omgeleid via knooppunt Hintham, zodat alles soepel(er) bleef lopen.
Nadat de aanhanger was verplaatst naar de afrit van Ravenstein, kon de rechterrijstrook weer open. Ook een kleine vrachtwagen moest weg, en die werd meegenomen door een dieplader. Rond 18.30 uur was de situatie zover opgelost dat de afrit weer kon openen. Gelukkig geen melding van gewonden, dus uiteindelijk met een sisser afgelopen.
Sofie staat weer op eigen benen: inspirerend verhaal te zien in documentaire op Brabant+
Niemand dacht dat het zou lukken. Sofie Ebben (29) moest jarenlang leven met een rolstoel, nadat een ongeluk met paarden haar leven volledig overhoop gooide. Maar tegen alle verwachtingen in is ze uiteindelijk toch weer gaan lopen. En nu? Nu deelt ze haar krachtige reis via een documentaire die zondag te zien is op Brabant+. Het verhaal van hoe ze vijf jaar geleden letterlijk uit haar rolstoel omhoogkwam, is écht iets om je ogen open voor te houden.
Terug naar september 2018. Het was knap warm, en Sofie – destijds nog wonend in Sint Agatha – had plannen om die middag lekker te gaan varen. Maar eerst moesten de paarden naar buiten. Een klusje dat ze al honderd keer had gedaan. “Het varen is er die dag niet meer van gekomen”, vertelt ze nu, bijna zeven jaar later. Ze liep net met een merrie en haar veulen, elk aan een touw, richting de wei. Plotseling bleef het paard staan – en kwam achter haar terecht. “En toen steigerde het veulen. Ik stond pal voor hem, dus belandde hij recht boven op mij. En dan blijf je gewoon niet overeind.”
Van normaal karwei naar levensverandering
Toen ze probeerde op te staan, wist ze meteen dat er iets ernstig mis was. Haar benen deden helemaal niks. “Ik dacht: rustig aan, even opnieuw proberen.” Maar ook de tweede keer? Niets. Geen reactie. In de weken daarna bleef het raadsel groot. Röntgenfoto’s lieten geen fysieke dwarslaesie zien, maar wel zaten er talloze scheurtjes in haar rugspieren. Artsen spraken van een ‘pseudo-dwarslaesie’: “Het lijkt op een echte dwarslaesie, maar het zit anders”, legt Sofie uit. “Later bleek het een functionele neurologische symptoomstoornis te zijn. Mijn brein verstuurde simpelweg geen signalen naar mijn benen.”
Ondanks alles hield zij zelf altijd een klein vonkje hoop. Maar rondom haar werd het somberder. “Er waren gesprekken waarin mensen zeiden: ‘Sofie, denk er eens over na of je dit niet moet loslaten.’” Tegelijkertijd werd ze benaderd door filmmakers die haar verhaal wilden vastleggen. Eerst aarzelde ze, maar uiteindelijk zag ze het als een kans om anderen een kijkje te geven achter de schermen van het leven met een handicap. “Ik kon tenminste nog praten. Andere mensen in de revalidatiekliniek hadden dat geluk niet.”
De documentaire: van rolstoel naar realiteit
In From Wheels to Heels wordt Sofie een half jaar lang gevolgd – thuis, tijdens behandelingen, in haar hoofd. “We wisten toen echt niet of dit een triest einde zou krijgen of juist een mooi succesverhaal.” Spoiler: het werd het laatste.
Dat ene moment dat alles veranderde, herinnert ze zich nog perfect. Tijdens een nieuwe, twijfelachtige therapie voelde ze ineens cataleptische spanning in haar benen – een soort spierverstijving. “Ik was sceptisch, maar had niks te verliezen. Ik werkte niet meer, dus ik was bereid alles te proberen. Als iemand me had gezegd: ‘Vlieg naar Tokio en dan kun je weer lopen’, dan was ik gegaan.”
Die combinatie van revalidatie en nieuwe behandelingen zorgde uiteindelijk voor de ommekeer. “Ik ben letterlijk weer op mijn pootjes terechtgekomen.” Fietsen, paardrijden, dansen – ze pakte haar leven beet. En hoewel een deel van haar benen nog steeds gevoelloos is, kan ze nu zelfstandig uit bed stappen. “Vroeger moest ik mijn ouders bellen. Nu denk ik iets – en doe ik het gewoon.”
Terug in het leven – en bezig met een nieuw avontuur
Soms vergeet ze bijna dat ze twee jaar in een rolstoel heeft gezeten. Zo snel gaat het leven weer verder. Ze is weer fulltime actief als eventmanager en werkt hard aan haar nieuwe droom: restaurant Kiem in Cuijk. “Het komt goed, maar ik voel wel dat ik een tik heb gehad. Ik ben het levende bewijs van hoe snel alles kan veranderen – in één fractie van een seconde.”
Historische breuk in de Christelijke Gereformeerde Kerken
Tientallen gemeenten binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK) maken zich los van het hoofdgenootschap. De reden? Ze kunnen het gewoon niet meer vinden met de koers die de rest van de kerk op zet, vooral als het gaat om homoseksualiteit en of vrouwen dominee mogen worden. Dit is voor het eerst sinds de oprichting in 1892 dat er zo’n grote scheuring dreigt – iets wat echt uniek is in de geschiedenis van deze kerk.
Hoewel het overduidelijk een afsplitsing lijkt, benadrukken de betrokken kerken zelf dat ze het liever niet een kerkscheuring willen noemen. Tijdens een bijeenkomst in de Pniëlkerk in Veenendaal legden ze uit: “We willen juist proberen elkaar vast te houden als Christelijke Gereformeerde Kerken. Daarom geven we elkaar ruimte waar nodig.” Maar of dat echt werkt, blijft de vraag.
Zo’n zeventig conservatieve plaatselijke kerken zijn het niet eens met hoe sommige andere gemeenten binnen dezelfde organisatie omgaan met vrouwelijke predikanten of homoseksuele leden. In die progressievere kerken mogen homo’s bijvoorbeeld belijdenis doen, wat voor veel conservatieven een brug te ver is. En dat zit ze dwars.
De CGK bestaat al sinds 1892 en telt nu 181 lokale gemeenten. Dat is maar een klein deel van het gereformeerde Nederland, dat verspreid zit over verschillende kerkgenootschappen. Toch stond de CGK altijd bekend als een hechte club – vriendelijk, samenhangend, écht verbonden. Tot nu dan.
Vandaag kwam een groot deel van de conservatieve kerken bij elkaar in Veenendaal om te beslissen of ze hun eigen vergaderstructuur gaan opzetten, los van de reguliere kerkelijke structuur. In kerktermen heet dat een synode. En volgens Arnold Huijgen, theoloog en predikant binnen de CGK, is dat feitelijk het moment dat je van een echte kerkscheuring moet spreken.
“Als je zoiets doet, dan is de breuk er echt”, zegt Huijgen. “En dat kan pijnlijk zijn. We weten van eerdere scheuringen dat families en huwelijken daardoor uit elkaar kunnen vallen.” Hij maakt zich ook zorgen om de middengroep: kleine gemeenten die nu moeten kiezen bij wie ze zich aansluiten. Als er dan mensen vertrekken, kan het zo zijn dat ze straks het gebouw of de predikant niet meer kunnen betalen.
Huijgen vindt het ontwikkeling logisch, al is het historisch gezien wel heel bijzonder. “De CGK was altijd een voorbeeld van saamhorigheid. Andere kerken keken bewonderend naar hoe goed het daar samenwerkte.” Maar volgens hem is er iets veranderd: veel mensen zijn in de loop der jaren overgestapt vanuit andere kerken. En die ‘nieuwe’ leden lijken meer waarde te hechten aan uniformiteit dan aan het samenhouden van de groep.
Een einde aan de rust binnen de CGK – en misschien wel het begin van een nieuw hoofdstuk.
Ernstig verwaarloosde dieren opgepakt in Groningen
Er is weer eens een zorgwekkende melding binnengekomen uit Groningen: een flink aantal dieren is in erbarmelijke toestand opgepikt en overgebracht naar een opvang. We hebben het hier over zeventien kippen, twee pauwen en acht eenden die volledig uitgehongerd waren. Volgens het Dierenopvangcentrum steekt bij elk dier het borstbeen duidelijk naar buiten – een teken van extreme magerheid.
Daarnaast zijn er ook tien konijnen binnengekomen, en die zagen er niet veel beter uit. De konijnen waren broodmager, hun vacht zat helemaal vastgeklit en ze zaten onder de ontlasting. Kortom: een trieste situatie waar duidelijk al geruime tijd geen zorg is geweest.
Gelukkig is er meteen actie ondernomen. Alle dieren zijn grondig onderzocht door een dierenarts om te zien hoe ernstig de schade is en wat er nodig is voor herstel. Ook is de Landelijke Inspectiedienst Dierenwelzijn ingeschakeld, omdat dit duidelijk gaat om ernstige verwaarlozing.
Over de eigenaar wordt weinig gezegd – het centrum benadrukt dat er wel werk is gemaakt van de zaak, maar dat zij vanwege de privacy niets kunnen delen over de persoon achter de verwaarlozing.
Tragisch ongeval in Brabant: jonge motorrijder (13) overleden na aanrijding met tractor
Helaas is de 13-jarige jongen die zaterdagmiddag betrokken raakte bij een ernstig ongeval met een tractor in Achtmaal, aan zijn verwondingen overleden. Dat meldt de politie zaterdagavond. Het incident vond plaats op een klein zandpad aan de Minnelingsebrugstraat, waar de tiener tijdens het motorrijden in aanraking kwam met een tractor.
De jongen raakte daarbij erg zwaar gewond en werd met spoed naar een ziekenhuis gebracht. Helaas heeft hij het niet gered. Wat precies tot het ongeluk heeft geleid, is nog onduidelijk. De politie onderzoekt samen met het team Forensische Opsporing Verkeer hoe het heeft kunnen gebeuren.
Oekraïne blijkbaar achter drone-aanval op Russische olietankers bij Turkije
Oekraïne zou verantwoordelijk zijn voor de aanval gistermiddag op twee Russische olietankers in de Zwarte Zee. Dat meldden bronnen binnen de Oekraïense veiligheidsdienst tegen persbureaus AP en Reuters. De doelwitten waren de schepen Kairos en Virat. Hoewel Oekraïne nog geen officiële claim heeft uitgebracht, liet het wel beelden zien van de aanval – een vrij duidelijk signaal.
De tankers maken deel uit van de zogenoemde ‘schaduwvloot’ van Rusland: schepen die worden ingezet om sancties te omzeilen. Volgens OpenSanctions varen beide onder de vlag van Gambia. De Kairos kreeg het voor elkaar toen hij op 52 kilometer afstand van de Turkse provincie Kocaeli voer – vlakbij brak brand uit na een inslag. Het schip was onderweg vanuit Egypte naar de Russische haven Novorossiejsk. Niet veel later werd ook de Virat geraakt, ditmaal op 64 kilometer van de Turkse kust.
Goed nieuws: alle bemanningsleden zijn gered. De Turkse kustwacht haalde 25 mensen van boord van de Kairos, terwijl ook de 20 man op de Virat veilig zijn. Dat laatste bevestigde minister Abdulkadir Uraloglu van Transport en Infrastructuur van Turkije.
Wat de sancties betreft: de Virat stond al maanden op de zwarte lijst. De VS spanden in januari aan, gevolgd door de EU, Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk en Canada. De Kairos kreeg in juli dezelfde behandeling van de EU, daarna ook van Zwitserland en het VK. Samen zouden deze schepen olie ter waarde van bijna 70 miljoen dollar kunnen vervoeren – dus het is duidelijk waarom ze een belangrijk doelwit zijn.
Ondertussen heeft Oekraïne beelden vrijgegeven van de drone-aanvallen op de twee tankers. Te zien hoe kleine, autonome drones het water naderen en vervolgens explosief inslaan. Geen woorden nodig – de boodschap is overduidelijk.
