Dubbele klus voor Ernest Faber bij Heracles Almelo: nu écht tijd voor een frisse start?
Ernest Faber heeft bij Heracles Almelo niet één, maar meteen twee belangrijke functies op zijn bord gekregen. Vanaf komende maandag is hij zowel hoofdtrainer als technisch directeur van de Eredivisie-club. Een flinke verantwoordelijkheid, maar Faber lijkt er klaar voor.
De 54-jarige voormalig PSV’er uit Geldrop in Brabant neemt de fakkel over van Bas Sibum, die eind oktober het veld moest ruimen na een tegenvallende start van het seizoen. Faber kent het betaald voetbal goed: hij stond al aan het roer bij FC Eindhoven, NEC en FC Groningen. Bij PSV had hij zelfs een periode als hoofdtrainer, toen Mark van Bommel werd weggestuurd in het seizoen 2019-2020 – toen leidde hij elf wedstrijden. Daarnaast was hij jarenlang assistent onder Dick Advocaat en Phillip Cocu.
Maar dat is nog niet alles. Faber was ook vijf seizoenen lang hoofd van de jeugdopleiding bij PSV – een rol waarin hij veel invloed had op de toekomst van jonge talenten. Vorig jaar stapte hij daar weg om directeur voetbalzaken te worden bij Adelaide United in Australië. Nu keert hij dus terug in Nederland, met een contract van anderhalf jaar in zijn achterzak.
Faber kijkt positief naar de toekomst: “De professionaliteit binnen de club en de hechte samenwerking in de staf zien er goed uit. Dat is een stevige basis om vanuit te groeien.” Duidelijk dat hij niet alleen komt om te trainen, maar ook om structureel impact te maken.
Hamilton moppert, maar staat achter keuze voor Ferrari
Hij had het zich vast anders voorgesteld: Lewis Hamilton in het rode pak van Ferrari, klaar om weer mee te dingen naar glorie. Maar het seizoen dat hij nu doormaakt? Dat lijkt meer op een doorwaakte nacht dan een droomstart. Zeker, iedereen wist dat het geen garantie was op een achtste wereldtitel meteen bij zijn nieuwe team. Maar géén overwinning in de hele kalender? En een zesde plek in het kampioenschap, bijna 240 punten achter zijn landgenoot Lando Norris? Dat past niet echt in het plaatje.
Toch blijft Hamilton – al mopperend – bij zijn keuze. Op de avond voor de voorlaatste race in Qatar zit hij op de officiële FIA-persconferentie, maar hij is niet bepaald spraakzaam. Korte antwoorden, wat gemompel, en af en toe gooit hij de bal terug naar zijn collega’s aan tafel: Nico Hülkenberg van Sauber en Carlos Sainz van Williams. De sfeer is gespannen, vooral omdat dit precies komt na zijn uitbarsting vorige week in Las Vegas.
Toen liet hij namelijk ontgoocheld weten dat hij er helemaal klaar mee was: “Ik heb geen zin meer in de resterende races. En volgend jaar? Ook niet.” Maar nu relativiseert hij. Die uitspraken? “Pure frustratie,” geeft hij toe. “En misschien ook een beetje adrenaline. Ik flapte het eruit in de hitte van het moment.” Volgens hem is het normaal dat coureurs na zo’n zware reeks races leeg zijn. “Je wilt dan juist even weg. Tijd met familie, vrienden, vakantie. Wie heeft er nou écht zin in 2026 op dit moment?”
Maar één ding wil hij duidelijk maken: motivatie is geen probleem. “Natuurlijk ga ik volgend jaar vol voor Ferrari. We moeten knokken, schouders eronder. En ik ben blij dat we straks nieuwe auto’s krijgen. Deze generatie kan gewoon weg. Daar zijn we wel klaar mee.”
De hype rond Hamiltons overstap van Mercedes naar Ferrari was gigantisch. Iedereen dacht: daar komt de revolutie. Maar in plaats daarvan werden McLaren en Max Verstappen de grote spelbrekers, terwijl Ferrari – en Hamilton – vaak genoeg moest toekijken. Er waren zelfs momenten dat Lewis amper opviel in het veld.
Toch probeert hij positief te blijven. “Ik kijk naar de mooie kanten. De passie in het team, de tifosi, die onvoorwaardelijke steun wereldwijd. Het merk, de mensen erachter… dat is speciaal.” Al geeft hij toe: hij heeft die fans nog niets gegeven. En dat vindt hij pijnlijk. “Onze auto zou hier in Qatar goed presteren, maar McLaren en Verstappen zijn gewoon te sterk. Het is vervelend dat we teleurstellen.”
“Onze fans hebben al zo lang geduld gehad. We belonen ze nu niet, maar het gaat echt de goede kant op.” Want laten we eerlijk zijn: bij Hamilton en Ferrari denken ze nu al aan 2026. “We groeien als team, worden een echte eenheid. Dan moet het lukken. Een betere auto, frisse wind. Maar natuurlijk weet niemand of dat werkt. Het wordt hard werken. Een enorme klus. Maar ja, dat geldt voor iedereen.”
Tot slot komt er een lastige vraag van een Britse journalist: “Zou je getekend hebben bij Ferrari als je wist dat het zo’n rotjaar zou worden?” Hamilton reageert geïrriteerd: “Dat soort hypothetische vragen doe ik niet.” En spijt? Nee, daar is geen sprake van. “Het was duidelijk dat het moeilijk zou worden. En tijd kosten. Daar rekende ik op.”
En hoe zit het met Charles Leclerc, die dit jaar beter scoort en boven hem staat in het klassement? “Daar maak ik me geen zorgen over. Charles is top, dat wist ik. Hij zit al jaren bij Ferrari, kent iedereen, alles loopt als een machine. Ik ben nog aan het inklikken. Dat duurt gewoon.”
Malen scoort dubbel, wordt belaagd door fans en viert het toch – Emegha en Dallinga ook trefzeker
Het was een avond vol emoties voor Donyell Malen tijdens de Europa League-wedstrijd tussen Aston Villa en Young Boys. Voor de aanvaller van Villa verliep het duel namelijk als een echte rollercoaster: twee doelpunten, een confrontatie met agressieve supporters én een knappe comeback-zege.
Malen opende al na ongeveer een half uur spelen de score en vierde uitbundig met zijn ploeggenoten. Maar helaas kreeg hij daarna niet alleen applaus te verduren. De meegekomen Zwitserse fans lieten zich van hun ergste kant zien en gooiden bekertjes richting de Villa-speler. Het gebeurde zo heftig dat de wedstrijd ruim vijf minuten stil moest liggen. Malen liep een klein wondje aan zijn hoofd op, maar hoefde gelukkig geen medische hulp in te roepen.
Net voor rust maakte hij het dan toch af: 2-0 via Malen, die dit keer met een brede grijns richting de Young Boys-fans ging. En jawel, ook toen werd hij weer bekogeld. Chaos opnieuw, scheidsrechter stopte het spel. Uiteindelijk kalmeerde Young Boys-aanvoerder Loris Benito de menigte en kon het duel verder. Aston Villa hield de voorsprong overeind (uiteindelijk 2-1) en pakt drie punten. Daarmee staat de club voorlopig op de tweede plek in de competitiefase van de Europa League. Eerder won Villa al van Feyenoord, enkel tegen Go Ahead Eagles ging het mis.
Maar Malen was niet de enige Nederlander die donderdagavond glans wierp in Europa. Thijs Dallinga toonde zich namelijk trefzeker voor Bologna in de bekerwedstrijd tegen Red Bull Salzburg. Zijn team won uiteindelijk met 4-1, en Dallinga zorgde zelf voor één van de treffers na een flinke loopactie. De oud-speler van FC Groningen en Excelsior blijft dus lekker scoren buiten Nederland.
Ook Emmanuel Emegha, de spits van Strasbourg, had reden om te juichen. In de Conference League maakte hij een cruciale treffer tegen Crystal Palace. Zijn ploeg lag op dat moment 0-1 achter, maar Emegha bracht in de 53e minuut de gelijkmaker op het bord. Niet lang daarna scoorde Samir El Mourabet de winnende treffer, waardoor Strasbourg uiteindelijk met 2-1 won. Overigens is Emegha pas onlangs in het nieuws geweest door zijn debuut voor Oranje, in de interland tegen Polen.
Heracles Almelo haalt Ernest Faber binnen als nieuwe trainer én topman
Heracles Almelo heeft er eentje binnengetrokken met wat ervaring: Ernest Faber is de nieuwe grote baas in Almelo. Hij wordt niet alleen hoofdtrainer, maar pakt vanaf 1 december ook de fakkels over als technisch directeur. De 54-jarige voetbalveteraan uit Brabant tekende een contract dat loopt tot de zomer van 2027 – dus ze menen het serieus.
Faber zal dit weekend nog niet op de bank zitten. Hij is momenteel nog bezig met afronding van zijn werk in Australië, waar hij de functie van directeur voetbalzaken had bij Adelaide United. Zodra alles geregeld is, vertrekt hij naar Almelo om zijn nieuwe rol te beginnen.
De weg naar deze aanstelling was vrij duidelijk. Eind oktober werd hoofdtrainer Bas Sibum ontslagen na een reeks tegenvallende uitslagen. Technisch directeur Nico-Jan Hoogma koos toen voor solidariteit en stapte zelf ook op. Daardoor waren beide sleutelposities plots leeg – en moest er snel iets gebeuren.
Tijdelijk nam Hendrie Krüzen het roer over als interim-trainer. En wat leverde dat op? Drie mooie eredivisiezeges én een overwinning in de beker. Niet gek dus dat er vertrouwen was in een doorstart. Krüzen liet afgelopen weekend al weten wie de nieuwe man zou worden, zonder veel prijs te geven. Nu is het duidelijk: hij keert terug naar zijn rol als assistent, klaar om Faber te ondersteunen.
“Met Faber haalt Heracles een échte ervaren voetbalman binnen”, schrijven de club trots. En terecht. Faber kent het Nederlandse voetbal als zijn broekzak. Hij stond al aan het roer bij FC Eindhoven, NEC en FC Groningen. Daarnaast was hij assistent-trainer bij het Nederlands elftal én bij PSV. Bij Eindhoven was hij zelfs kort interim-coach in het seizoen 2019/20.
Bij zijn introductie laat Faber weten waarom hij voor Heracles koos: “Vanuit mijn lange ervaring ken ik deze club als iemand die goed georganiseerde processen heeft, zowel op het veld als erbuiten. De professionaliteit, helderheid in de werkwijze en de hechte samenwerking binnen de staf – dat is een stevige basis om verder op te bouwen.”
Dus ja, er hangt optimisme in Almelo. En met zo’n aanwinst? Dat begrijp je best.
Eritrese sprinter Girmay zegt vaarwel aan Intermarché-Wanty
De Eritrese wielersprinter Biniam Girmay heeft na bijna vijf jaar de knoop doorgehakt en verlaat wielerploeg Intermarché-Wanty. Dat laat de Belgische WorldTour-formatie weten. Volgens verschillende media zal hij binnenkort zijn sporen gaan verleggen naar NSN Cycling Team, het nieuwe team dat voortkomt uit het oude Israel-Premier Tech.
Girmay, inmiddels 25 jaar oud, stapte in de zomer van 2021 bij Intermarché-Wanty binnen en kende al snel een grote doorbraak. Een jaar later pakte hij de overwinning in Gent-Wevelgem – een historische prestatie, want daarmee werd hij de eerste Afrikaanse renner ooit die een wielerklassieker won. Daarnaast boekte hij ook nog een etappezege in de Ronde van Italië datzelfde seizoen.
In 2024 leefde Girmay opnieuw helemaal op tijdens de Tour de France. Daar won hij maar liefst drie etappes én greep hij als toppunt de groene trui, het puntenklassement. Een enorme triomf voor hem en voor zijn ploeg.
Zijn toekomst ligt nu elders, hoewel de exacte details van zijn nieuwe contract nog niet helemaal naar buiten zijn gekomen. Zeker is: een nieuw hoofdstuk begint voor de Eritreeër.
PSV’ers vieren historische zege in Liverpool op hun eigen manier: 3JS, een glas wijn of gewoon lekker slapen
Wat doe je als je net met 1-4 hebt gewonnen van Liverpool op Anfield? Als je bij PSV speelt, kan die vraag verschillende antwoorden hebben. Want na de sensationele overwinning in de Champions League bleek: iedere speler viert het op z’n eigen stijl.
Joey Veerman kiest voor muziek – en wel specifiek voor de Hollandse krakers 3JS. Die zou hij tijdens de terugreis graag opzetten. “Ik ben echt fan van die jongens, hoor. Goede stemmen, goede nummers.” Maar hij weet ook dat niet iedere ploegmaat daar even enthousiast over is. “Voor de wedstrijd durf ik mijn box niet eens aan te sluiten, want dan zijn ze allemaal veel te serieus. Maar na zo’n avond als deze? Dan pak ik hem er zeker bij.”
Helaas moest Veerman eerst nog wat journalisten woord houden. Geen ideale start van het feestje, maar hij blijft hoopvol: wie weet wordt de busrit naar huis alsnog een mini-concert van de drie broers uit Noord-Brabant.
Driouech: “Die bokaal gaat mee naar bed”
Couhaib Driouech was dé man van de avond met twee doelpunten, en kreeg terecht de Man of the Match-trofee. Zijn plan voor de rest van de avond? Zo snel mogelijk onder de wol. “Deze bokaal neem ik mee naar bed vanavond,” lacht hij tijdens de persconferentie. En verder? “Gewoon gaan slapen. En dan kijken of ik straks nog wakker word… misschien is dit allemaal toch maar een droom.”
Schouten: “Onze fans waren harder dan de Liefers!”
Aanvoerder Jerdy Schouten kon zo’n uitslag amper bevatten. “1-4 op Anfield? Dat heb ik niet eens durven dromen. Dat is wel heel erg stout.” Toch werd het werkelijkheid – en niet alleen op het scorebord. “Op een gegeven moment hoorde ik onze fans harder juichen dan die van Liverpool. Misschien lag het aan de stand, maar het voelde alsof we het stadion hadden overgenomen.”
Bosz kiest voor een goed glas rood
Ook trainer Peter Bosz genoot volop. “Ik was vast net zo blij als de jongens. Winnen op Anfield? Dat is natuurlijk een wereldprestatie.” En hoe vier je zoiets? Gewoon simpel: met een wijntje. “Een rode, graag,” zei hij lachend tegen de perschef, die bevestigend knikte. “Maar dan wel een lekkere.”
Een avond om nooit te vergeten – en hoe iedereen erop reageerde? Nou, dat laat zien: bij PSV is er ruimte voor 3JS, rode wijn én vroeg slapen gaan. En blijkbaar ook voor historische overwinningen.
