Grasduinen in de Epstein-files: een neppe adressenlijst en een stortvloed aan ruis
Stel je voor: je klapt je laptop open, zoekt naar dé smeuïge onthulling over prins Andrew of Bill Clinton, en wat krijg je? Een lange lijst met e-mailadressen die eindigen op .pdf, .jpg en nog geen idee wat. Zo’n 20 000 pagina’s tellende “Epstein-files” staan inmiddels online, maar de grote vraag is: waar moet je eigenlijk naar kijken?
Amerika-correspondent Sjoerd Den Daas duikt in deze aflevering van De Dag met een kop koffie en een stevige portie geduld in dat Google Docs-doolhof. Zijn conclusie na uren scrollen? “Het is een hoop ruis, af en afgemaakt door een enkel goudkoortje.” Toch wist hij een paar Nederlandse sporen te ontdekken. Zo blijkt Epstein abonnee te zijn geweest op Nieuwsuur en had hij interesse in Geert Wilders en Mark Rutte. Geen verdachte ontmoetingen of geheime deals – meer een soort politieke kijklijst die je van een curieuze buurman zou verwachten.
Hoe zoek je in 20 000 pagina’s?
Sjoerd laat horen hoe hij te werk ging: “Ctrl-F is je vriend, maar hij verkoopt je ook dikwijls een zoekterm-bak.” Zo typ je “Clinton” en krijg je vijftig treffers – waarvan veertien een scheidingslijn tussen “Clin” en “ton” blijken te zijn. Handig is dat het dossier per thema is opgeknipt: vluchtbewegingen, contacten, financiën. Nadeel: veel kladjes zijn ruggeloos gekopieerd, waardoor namen dubbel of half verdwijnen. “Eén keer vond ik de naam ‘Rut’ zonder ‘te’; even dacht ik dat Epstein een mysterieuze vriend had,” grapt Sjoerd.
De grote verdachte blijft uit
Wie op spectaculaire verklaringen rekent, komt bedrogen uit. Tot dusver geen onbetwiste bewijzen dat wereldleiders zich schuldig maakten aan strafbare feiten. De documenten bevestigen vooral wat we al wisten: Epstein hield lijstjes bij, stuurde uitnodigingen met private-jet-vingerafdruk en hing kennelijk graak mee aan de rand van de macht. Of dat machtsmisbruik was of simpelweg machtsgeile networking, valt uit deze eerste lichting stukken niet hard te maken.
Komt er nog meer?
Jazeker. Over een maand verschijnt een tweede berg data: good voor 300 gigabyte aan e-mails, video’s en financiële overzichten. Dan gaat Sjoerd opnieuw grasduinen. Zijn tip voor luisteraars die zelf willen spitten? “Begin met een vraag, niet met een verdict. Zoek bijvoorbeeld naar ‘Dutch’ of ‘Amsterdam’ en kijk waar je uitkomt. En neem een Wat-is-dit-dat-ding-ton mee, want ruis klinkt hard in je hoofd.”
Wil je het complete gesprek horen – inclusief Sjoerds hilarische ontdekking van een E-mail addresses.txt vol onbestaande domeinen – klik dan op de link hieronder. En vergeet niet te abonneren als je elke werkdag twintig minuten nieuwsgierigheid kunt gebruiken.
Hondenren op de wip in Waalwijk: woede in Willaertpark
Huisdierenplek moet verdwijnen ondanks 300 steunbetuigingen
Ze hingen er een petitie op, spoten leuzen op bomen en bolden hardop: baasjes in het Willaertpark kunnen het niet geloven. Het hondenveldje dat er drie jaar geleden juist tegen hondenpoep moest helpen, wordt nu weer afgebroken. Het doel “minder poepoverlast” is volgens de gemeente niet gehaald, dus: schrap het veld en breng de oude ‘hondentoiletten’ terug.
“Kapitalen gaan in rook op”
Angela is nog steeds woest. De 57-jarige Waalwijker wijst naar het gras tussen de bomen. “Ze hebben hier bakken met geld in gegraven. En nu ineens mag het allemaal weg. Onbegrijpelijk!” Voor haar is het meer dan een grasveld. “Iedereen kletst hier met elkaar. Het veld zet de hele buurt op scherp.”
Net zo verbaasd is Wiktoria, die haar huis pal naast het veld kocht. “Ik ben de allereerste die de handtekeningenlijst vulde. We wónnen hier letterlijk om de hoek van ons favoriete honden-speelparadijs.” Als haar viervoeter een paar meter verderop blaft, knikt ze: “De gemeente neemt nu precies dat stukje sociaal leven weg.”
“Rotte appels, nou én?”
Ook Wim (77) schudt zijn hoofd. “Kapitaalvernietiging, zoveel is zeker. Bijna iedereen ruimt hier netjes poep op. Altijd zitten er een paar rotte appels bij, maar daarom niet gelijk het hele veld kapot?” Zijn lachende hond tilt hij even op, alsof die het er ook mee eens is.
Brief aan de poeppaal
Op een paaltje bij het veldje hangt de officiële gemeentebrief. Proef startte in 2022; minder overlast mislukt; toiletten komen terug; zakjesautomaat gaat weg. Kort en krachtig. De gemeente reageerde maandag niet op vragen van Omroep Brabant, maar in het park lezen baasjes het verdict met fronsende blikken.
Raymonda staat net haar naam te zetten onder de petitie. “Ik snap er niks van. Hier ruimen mensen gewoon op, zo simpel is het. Als het veld wegvalt, tover je het probleem niet weg – je zet het alleen op straat.” Ze tikt met haar vinger op de brief. “Denk ook eens aan de honden, schrijven ze dat ergens?”
Angela laat haar stem nog één keer knallen over het gras: “Afblijven! Gewoon afblijven.” De blaffen erachter klinken als een koor van instemming.
Hij fietst eerst weg – en dan toch terug: zo vermoordde Chris Jude Lisa na haar paniektelefoontje
Vandaag stond Chris Jude (22) voor het eerst voor de rechter in Amsterdam. De Nigeriaan zegt geen achternaam te hebben en justitie kan z’n identiteit nog altijd niet hardmaken. Het Openbaar Ministerie legt hem zwaarwegende feiten op: moord met voorbedachten rade op Lisa én een gruwelijke verkrachting van een 30-jarige vrouw in Amsterdam-Oost op 15 augustus.
Een angstaanjagend detail: Lisa belde naar 112 terwijl ze op haar e-bike naar huis reed. De agent aan de lijn hoorde de lichte klap, de fiets die omvalt, en het stilvallen van Lisa’s stem. De dader was even weggefietst, maar draaide terug en maakte zijn slagwerk af.
‘Postkantoor 2.0’ in Etten-Leur: 20.000 pakketten en een hoop geklets per maand
Het is een gekkenhuis bij het pakketpunt van Jurgen Dufornee en Monique Danker in Etten-Leur. Elke maand rollen er ruim 20.000 doosjes, enveloppen en kleine kliko’s hun huiskamer binnen – en dat is nog maar het begin. “We zijn eigenlijk het postkantoor van de toekomst, alleen met koffie en een praatje erbij,” lacht Monique.
Van brievenbus tot bedrijfspand
Twee jaar geleden ontving Monique de eerste pakketjes nog in haar eigen gang. De bezorger kende haar inmiddels beter dan haar buren en droop regelmatig af met de hele straat aan dozen. “Toen dacht ik: dit kan efficiënter én gezelliger.” Ze startte een pakketpunt in de schuur. Terugkijkend waren dat ‘kleintjes’: zo’n 4.000 stuks per maand en een bijverdienste van een royaal mille. Haar man Jurgen was destijds vrachtwagenchauffeur, maar moest stoppen door rugklachten. “Ik wilde niet thuis gaan zitten Netflixen, dus ik stapte in het dozen-circus,” vertelt hij terwijl hij een cola-zero uit het kantine-kastje trekt.
Een flinke boterham per doos
Inmiddels loopt Jurgen 25.000 stappen per dag, herkent 90% van zijn klanten bij voornaam en appen sommigen hem ’s avonds om half twaalf nog: “Jur, zit mijn Philips-stofzuigerduivel er al?” Elke zending levert tussen de 15 cent en een euro op. “Vaker dat eerste bedrag, maar goed, met 20.000 keer 15 cent kom je al een eindje,” knipoogt hij. Het stel maakt momenteel zo’n 5.000 euro per maand omzet – nog net niet genoeg voor een betaalde kracht, maar de ambitie knippert fel: “Als we de 50.000 pakketten per maand halen, gaan we hier een feestje bouwen. En dan PostNL nog even overhalen en we zijn compleet.”
Chauffeur in een winkel
Voor Jurgen is het werk vooral een sociale revanche. “Als vrachtwagenchauffeur kom je aan, laadt af en vertrekt. Niemand vraagt hoe het met je rug is. Hier vraagt iedereen alles. Of ik hun wil helpen met retourneren, een verloren doos wil opduikelen bij DHL of even meedenk over de goedkoopste verzendoptie. Vriendelijkheid kost niks, maar levert wel vaste klanten op.” Zijn vrouw vult aan: “Mensen komen chagrijnig binnen omdat Track & Trace weer eens liegt, en gaan glimlachend weg met een gratis koffie en een opgeruimd pakketjessoortiment.”
Droom met pakjesglans
Het echtpaar heeft inmiddels bijna alle grote spelers onder dak: DPD, GLS, UPS, Bol, Amazon – alleen PostNL laat nog op zich wachten. “Maar we blijven aandringen,” zegt Jurgen terwijl hij een megadoos koffiepads het magazijn in duwt. “Stiekeme droom? Ooit zegt iemand: ‘Ik heb een pakket, geen idee wat ermee. Rij maar naar Jurgen, die regelt het wel.’” Tot die tijg telt hij stapjes, glimlachen en pakketjes. “En ondertussen zijn we gewoon het dorpstPostkantoor 2.0 – mét koffie en een oor.”
Oorbellen in, ketting om: zo streek man het pensioengeld van z’n dode moeder op
Verpleegkundige vermomt zich jarenlang als zijn moeder
Een 56-jarige werkloze verpleegkundige uit Mantua heeft drie jaar lang een wel heel luguber trucje uitgehaald. In plaats van door te geven dat zijn moeder was overleden, verstopte hij haar lichaam in huis en bleef hij haar pensioen opstrijken. Resultaat: een dikke 53.000 euro per jaar extra op z’n bankrekening.
Jurk, oorbellen én een dikke nek
Begin deze maand ging het mis. De man besloot dat het identiteitsbewijs van “mama” verlengd moest worden en sjokte daarom het gemeentehuis binnen. Om eruit te zien als z’n 85-jarige moeder had hij haar jurk aangetrokken, haar haarstijl nagebootst én haar oorbellen en ketting gedragen. Toch sloeg een alerte baliemedewerker direct alarm: de nek was te breed, de handen te fors én het stemgeluid klonk allesbehalve vrouwelijk.
Lichaam gevonden in slaapzak
De politie ging poolshoogte nemen en vond in het huis van de zoon een slaapzak met daarin het gemummificeerde lichaam van de vrouw. Waarschijnlijk overleed zij drie jaar geleden op natuurlijke wijke, maar dat moet nog officieel worden vastgesteld. Haar zoon is inmiddels aangeklaagd voor het verbergen van een lichaam en oplichting.
Mist, gladheid en een dodelijk ongeluk: chaos op de Nederlandse wegen
Het was vanochtend een dire start van de dag voor veel forenzen. De combinatie van dichte mist, gladheid en het vroege donker zorgde voor een ware file-hel. Rond 08.15 uur stond er maar liefst meer dan 1000 kilometer file op de Nederlandse wegen, meldt de ANWB.
Lange files op belangrijke snelwegen
De A2 was de absolute ‘winnaar’ met maar liefst 108 kilometer aan files. Ook op de A1 (55 kilometer) en de A4 (58 kilometer) was het aanschuiven geblazen. Weggebruikers op deze routes moesten flink wat extra reistijd incalculeren.
Dodelijk ongeval in Drenthe
Het was niet alleen file, er vielen ook slachtoffers. In het Drentse Nieuw-Schoonebeek overleed een 23-jarige bestuurder uit Emmen bij een eenzijdig ongeval. Zijn bestelbus raakte de macht over het stuur kwijt en botste frontaal tegen een boom. Getuigen melden dat het op dat moment mistig was in het gebied, maar de politie is nog bezig met het onderzoek naar de exacte oorzaak.
A12 bij Veenendaal afgesloten
Ook op de A12 bij afrit Veenendaal zorgde een ongeluk met meerdere voertuigen voor extra vertraging. Twee rijstroken werden afgesloten om hulpdiensten en bergers ruimte te geven. Hierdoor moeten weggebruikers rekening houden met meer dan een uur extra reistijd.
Code geel door dichte mist
Het KNMI had voor een groot deel van Nederland code geel afgegeven wegens dichte mist. Alleen de kustprovincies, Drenthe en Limburg kregen geen officiële waarschuwing. De mist veroorzaakte zicht tot minder dan 200 meter. Rijkswaterstaat besloot daarom om strooiwagens in te zetten in het westen van het land. In totaal werd maar liefst 800.000 kilo pekel uitgereden om gladheid door aanvriezende mist tegen te gaan.
Geen ongewoon beeld voor november
Volgens de ANWB is dit soort drukte in november niet ongebruikelijk. Veel mensen passen hun rijstijl aan door de mist, wat leidt tot lokaal oponthoud. De drukste ochtendspits van dit jaar was eigenlijk al eind oktober, toen er op een gegeven moment zelfs meer dan 1100 kilometer file stond door meerdere ongelukken. Waarschijnlijk een goed moment om nog even onder de wol te blijven liggen wanneer de mist dicht trekt!
