Olympische Vlam Ontsteken Verplaatst Wegens Slecht Weer in Olympia
Het zou weer een spectaculaire ceremonie worden: het ontsteken van de olympische vlam in het oude stadion van Olympia, waar de Spelen ooit begonnen. Maar dit keer gaat het anders. Vanwege echt slecht weer – denk aan hevige regen en flinke wind – wordt de ceremonie verplaatst naar binnen. In plaats van onder openlucht bij het historische stadion, gebeurt het nu in een overdekte ruimte: het Archeologisch Museum van Olympia.
Komende woensdag zou de zon worden gebruikt om via een speciale spiegel de vlam te ontsteken, zoals traditie is. Maar met deze weersomstandigheden? Geen kans. Daarom grijpt de organisatie terug op een reservevlam. Die wordt aangestoken in het museum, en later – als het weer toelaat – zal daarmee de officiële vlam worden ontstoken.
Die vlam maakt daarna een lange reis: via een fakkelestafette komt hij uiteindelijk terecht in het San Siro-stadion in Milaan. De verwachting is dat hij daar op 6 februari aankomt, precies op tijd voor de start van de Olympische Winterspelen.
Helaas betekent dit wel een teleurstelling voor veel fans. Normaal staan duizenden enthousiastelingen rond het oude stadion om het spektakel live mee te maken. Dit keer? Die kans is klein. Zelfs genodigden riskeren buitengesloten te worden, want het museum heeft gewoon niet genoeg ruimte voor zo’n grote groep mensen.
De Winterspelen zelf vinden plaats van 6 tot en met 22 februari, verspreid over Milaan en Cortina d’Ampezzo. Hopelijk is het weer dan wat vriendelijker.
Jansen schrijft droomverhaal met New York City: halve finale tegen Messi!
Wat een nacht voor Pascal Jansen en zijn ploeg New York City! De Nederlandse coach heeft met zijn team de halve finales van de MLS play-offs weten te bereiken, en dat op een manier die je bijna niet kunt verzinnen. Zijn formatie was gisteravond met 1-0 te sterk voor Philadelphia Union – terwijl niemand echt op hen had ingezet.
Philadelphia eindigde het reguliere seizoen als nummer één, had bovendien thuisvoordeel én een sterke reputatie. New York City daarentegen? Die eindigden slechts op plek negen. Duidelijk de underdog. Toch kregen ze het voor elkaar dankzij een moment van klasse van niemand minder dan Maxi Moralez. De 38-jarige clubicoon zorgde voor het enige doelpunt van de wedstrijd en schopte zijn team zo naar de Eastern Conference finale.
Daar wacht een gigantische uitdaging: Inter Miami, en dus… Lionel Messi. Die liet zich eerder al zien als een machine in de play-offs. Tegen FC Cincinnati werd het liefst 4-0, waarbij Messi met een kopbal de score opende. Dat was alweer zijn zesde treffer in deze knock-outfase. En alsof dat nog niet genoeg is: hij leverde in de tweede helft ook nog eens drie assists aan. Samen met oude bekenden Jordi Alba, Sergio Busquets en Luis Suárez – allemaal ex-Barça – toont hij aan dat Inter Miami serieus meespeelt om de titel.
De confrontatie tussen Jansen en Messi staat nu voor de deur. Een unieke clash tussen een gedreven trainer uit Nederland en de Argentijnse voetbalgod. Spannender kan bijna niet.
Stan Teuben: van jeugdwedstrijdje fluiten naar Eredivisie-debuut
Zaterdagavond was een bijzondere avond voor Stan Teuben uit Aarle-Rixtel. Na jarenlang keihard werken en wedstrijden fluiten op steeds hogere niveaus, maakte hij eindelijk zijn debuut in de Eredivisie, tijdens de match tussen FC Volendam en FC Twente. Maar hoe is hij zo ver gekomen? En waar droomt hij nog van?
Het begon allemaal al op amper 12-jarige leeftijd. Toen werd Stan gevraagd om een potje mee te waaien bij de jongste jeugd van amateurclub ASV’33. Het leek toen gewoon leuk meegenomen – maar het bleek de start van iets veel groters. “Het ging best goed en de ouders waren enthousiast”, vertelt hij. “Ik vond het steeds leuker worden, dus besloot ik vaker te fluiten.”
Toen hij 15 was, meldde hij zich aan voor de scheidsrechterscursus bij de KNVB. Destijds had hij zeker niet in zijn hoofd dat hij ooit zou gaan fluiten in het betaalde voetbal. “Ik deed het gewoon omdat het me aansprak. Maar het ging zo goed, dat ik uiteindelijk koos om te stoppen met voetballen. En daar heb ik tot op de dag van vandaag geen spijt van.”
Op 21-jarige leeftijd floot hij al zijn eerste duel in de Eerste Divisie, tussen Telstar en FC Dordrecht. Vanaf dat moment groeide hij uit tot een vaste waarde op dat niveau. En nu, ruim zeven jaar later, is de stap naar de Eredivisie gemaakt.
“Voelde het wel een beetje aankomen”
“Ik had tijd nodig om me verder te ontwikkelen”, geeft Teuben toe. “Maar dit seizoen floot ik al regelmatig wedstrijden met grotere ploegen, dus ik voelde wel dat het een keer moest gaan gebeuren. Toch was ik superblij met dat telefoontje van de scheidsrechtersbaas. Dat moment vergeet je niet snel.”
De wedstrijd zelf verliep soepel. Geen grote dispuutmomenten, geen discussies over zijn beslissingen – precies zoals een scheidsrechter het wil. “Elke wedstrijd zie ik als een finale, maar deze natuurlijk net iets meer. Gelukkig kon ik er met een goed gevoel afstappen. Als team vonden we dat het goed was gegaan.”
Topsport voor scheidsrechters ook
Teuben benadrukt dat fluiten ook topsport is. “Voetbal is topsport, maar wat wij doen ook.” Tijdens een wedstrijd legt hij gemiddeld tussen de 10 en 13 kilometer af – net als een middenvelder. En dat terwijl hij ook nog eens honderden beslissingen per wedstrijd moet nemen onder hoge druk.
Daarnaast heeft hij een vaste job bij de KNVB als talentontwikkelaar arbitrage, vier dagen per week. Daarom is conditie én balans belangrijk. “Ik werk er hard aan om topfit te blijven. Zonder dat lukt het nooit op dit niveau.”
Social media? Liever niet
Hoe reageert hij op kritiek? “Ik post af en toe een foto van een wedstrijd, maar verder volg ik social media niet echt. Als ik dat wel zou doen, word ik knettergek. Ik geef veel meer om de feedback van mensen die dichtbij staan of van mijn collega’s. Die kijken met een echte ‘arbitragebril’ naar wat ik doe.”
Wat nu?
Dit seizoen hoopt hij nog vaker de kans te krijgen in de Eredivisie. Maar hij is realistisch: “Ik verwacht niet dat ik elke week actief ben. In de Keuken Kampioen Divisie sta ik trouwens met veel plezier op het veld. Het is een echte uitdaging om 22 spelers onder hoogspanning te managen.”
Zijn grootste doel? Een vast contract bij de KNVB. “Zonder contract fluit ik geen profvoetbal meer. Dus dat is nu mijn focus.” Mocht dat lukken, dan wil hij een vaste waarde worden in de Eredivisie. “Met mijn 29 jaar kan ik nog jaren meedoen. Ik zie zeker ontwikkelingsmogelijkheden. Uiteindelijk wil ik toewerken naar grote clubs en belangrijke wedstrijden. Internationaal fluiten? Dat is een droom. Maar eerlijk: dat is voor heel weinig scheidsrechters weggelegd.”
René van de Kerkhof flapt Dennis Man af: ‘Die lag meer op de grond dan dat hij voetbalde’
Als het aan René van de Kerkhof ligt, kan PSV alvast de platte kar gaan poetsen. Niet dat het kampioenschap al in de zak zit, maar na een weekend waarin PSV won én concurrenten Ajax, Feyenoord en AZ allemaal struikelden, is er wel degelijk ruimte voor optimisme. “Het leek wel of Sinterklaas was aangekomen”, aldus Willy van de Kerkhof tijdens de Willy en René Podcast van Omroep Brabant.
Toch waren de gebroeders verre van enthousiast over hoe PSV die punten pakte in de derby tegen NAC Breda. René, die als gast van ex-voorzitter John Peek bij NAC aanwezig was, kreeg het niet warm – letterlijk en figuurlijk. “NAC deed het gewoon goed, maar scoorde niet”, stelt hij. “Keeper Kovar was briljant, die verdient een acht. De rest? Een dikke voldoende schenken we ze niet. Eerder een viertje.”
En dan is er Dennis Man. Die kreeg het zwaar te verduren van de oud-international. “Onze vriend Dennis Man was Dennis Vrouw geworden”, zo flapt René eruit. “Die lag meer op de grond dan dat hij ging voetballen. Dan denk ik toch: zijn we nu watjes geworden of zo?” Ook Ivan Perisic kreeg zijn portie kritiek: “Die heb ik nog nooit zo slecht zien spelen. Onvoorstelbaar.”
Willy probeert het nog wat positiever te brengen. Hij wijst erop dat Perisic wél een goede voorzet gaf waarmee Guus Til kon scoren. “En Til kopte prima binnen, ja. Maar dat was dan ook echt het enige moment dat het klikte.” Volgens beide broers was er eigenlijk maar één echte man van PSV: keeper Matej Kovar. “Die had gewoonweg fantastische reddingen”, zegt Willy. “Bij dat schot van Nassoh stond iedereen al te juichen, en dan tikt-ie hem er nog uit!”
Kovar krijgt lof, ook omdat hij dit keer geen bal verloor – iets waar de gebroeders hem eerder op hebben aangesproken. “Hij heeft naar ons geluisterd”, grapt Willy. “En hij leverde eindelijk drie punten. Jammer voor Nick Olij, maar in deze vorm is Kovar echt de nummer één.”
Terwijl PSV dus punten pakte, bleven concurrenten achter. En daarbij heeft René meteen een hoofdschuldige paraat: Wout Weghorst bij Ajax. “Ajax verliest alleen al door Weghorst”, meent hij. “Wat hij weer flikt tegen Excelsior… daar had-ie een dikke rode kaart voor moeten krijgen. Als-ie zo doorgaat, komt-ie er nog eens rood voor. Hij is misschien niet het enige probleem bij Ajax, maar wel vijftig procent ervan. De rest is de andere vijftig procent.”
Willy, die ziet dat zijn broer duidelijk geen fan is van Weghorst, reageert fijntjes. Hij vindt het zonde dat Ajax er zo bij ligt. “Ik ben bang dat het nog twee jaar duurt voor ze terug zijn op niveau. Daar moet je echt helemaal opnieuw beginnen.”
Op Feyenoord na is er toch één speler die René lof toezwaait: Luciano Valente. “Die speelt fantastisch”, zegt hij. “Die steekpassjes! Die zou ik direct in het Nederlands Elftal zetten, op de plek van Frenkie de Jong.” Willy is ook enthousiast over Valente, maar gaat daar niet mee akkoord. “Frenkie de Jong is voorlopig nog onmisbaar voor Oranje.”
“Hoezo?” reageert René fel. “Die scoort nooit, geeft nooit een assist. Alles wat Frenkie doet, is ballen ophalen en drie meter doorspelen. Dat kunnen ze mij ook laten doen.”
In de podcast kijken de gebroeders ook vooruit naar de Champions League-wedstrijd tegen Liverpool, waar René als gast van clubicoon Alan Kennedy zal zijn. En uiteraard komt ook de discussie tussen Guus Til en Ricardo Pepi weer even bovendrijven – want bij PSV is er altijd wel wat te bespreken.
Van Veen houdt jeugdwereldtitel veilig, Littler straalt verder
Gian van Veen heeft het nog gedaan: hij is opnieuw de koning van het jeugd-WK darts. Voor de tweede keer op rij pakte de 23-jarige Nederlander de wereldtitel bij de spelers onder de 23 jaar. Dit gebeurde in Minehead, een knusse badplaats aan de Engelse kust, waar hij in de finale met 6-3 te sterk was voor Beau Greaves. En dat is best bijzonder – Greaves was namelijk de allereerste vrouw ooit die het tot de eindstrijd schopte in dit toernooi.
Van Veen begon als een trein: een krachtig gemiddelde van 101 punten per beurt zorgde al snel voor een 3-1 voorsprong. Greaves, afkomstig uit Doncaster en pas 21, wist even terug te knokken, maar daarna had de Nederlandse darter alles weer onder controle. Met deze overwinning schrijft Van Veen geschiedenis: hij is nu pas de tweede speler ooit die deze titel twee keer op zijn naam mag zetten. De eerste was de Belg Dimitri Van den Bergh, die het in 2017 en 2018 deed.
De jeugd-WK finale vond plaats tussen de halve finales en de grote eindstrijd van het PDC Players Championship – een van de laatste grote toernooien voor het ‘echte’ wereldkampioenschap begint. En daar ging de show helemaal op naar Luke Littler. Die won namelijk ook, en hoe. De 18-jarige Brit pakte voor het eerst de zege in Minehead, nadat hij hier vorig jaar nog net de titel miste in de finale.
Dit keer liet hij geen twijfel bestaan: in de slotstrijd was Nathan Aspinall met 11-8 geen partij voor hem. Aspinall had eerder op de avond nog Jermaine Wattimena, de laatste Nederlandse hoop, met een pijnlijke 11-2 uit het toernooi geflikkerd. Maar tegen Littler had ook hij geen schijn van kans.
Met deze overwinning telt Littler nu al negen major-titels – zes daarvan behaalde hij alleen al dit jaar. En ironisch genoeg? Precies één jaar geleden was het juist Littler die Gian van Veen versloeg in de strijd om de jeugdwereldtitel. Nu staat de rollenspel op zijn kop: Van Veen is de jeugdkampioen, terwijl Littler al volop meedraait bij de grootsten van het vak.
