Vredesplan in de maak: zit Oekraïne straks aan de achterste tafel?
Vandaag schuift de Oekraïense delegatie aan in Genève met de boodschap: “Alleen een plan waar ook onze belangen in terugkomen, komt eraan.” Het heetste gespreksonderwerp? Het 28-puntenplan van Trump dat deze week plotseling opdook en door de Oekraïners vooral als ‘een grote rode vlag’ wordt beschouwd.
Hoe ziet dat plan er ongeveer uit?
Denk Donbas wegschenken, een leger dat op slot moet, een blokkade op NAVO-lidmaatschap én wat wollige veiligheidsgaranties van buiten. Zelensky spreekt mondjesmaat over ‘bewerkingen’ die nodig zijn om het idee bruikbaar te maken, maar ondertussen post Trump op Truth Social dat de Oekraïense leiders “niet dankbaar genoeg” zijn. Kortom: de verwachtingen lopen uiteen als betaalbare wodka op een luchthaven.
Wie heeft dit plan eigenlijk opgetekend?
Een groep Democratische senatoren denkt Russische inkt te ruiken, maar Rubio ontkent dat. “Amerikaans schrijfpapier, iets aangepast naar Russische input”, klinkt het. Poolse premier Tusk wil simpelweg weten: “Hoe kán je een plan goedkeuren als je niet weet wie erachter zit?” En dus zitten Europa, Canada en Japan toch aan tafel, maar wel met opgetrokken wenkbrauwen.
Hoe klinken de Europese reacties?
• Europese Commissie: “De grenzen van Oekraïne zijn er niet om met geweld te schuiven. En die ontvoerde kinderen moeten thuis.”
• Duitse bondskanselier Merz: “Oorlogen eindigen nooit zonder de stem van het land dat eraan lijdt.”
• Franse president Macron: “Het Trump-plan moet steviger. We blijven achter Kyiv staan.”
Oh, en er werd al een bundel Europese wijzigingen ingeleverd – details blijft het State Department voorlopig nog geheim.
Rusland toch op de achtergrond?
Poetin wipt even binnen om te zeggen dat het “een basis voor onderhandelingen” is, met hier en daar wat fijnslijpen. Tegelijk laat hij raketten op flatgebouwen regenen: deze week vielen 33 dodelijke slachtoffers in Ternopil.
Wat wil Zelensky zelf?
“Stop het bloedvergieten, maar bedacht een plan mét onze belangen erin.” Binnen zijn winkelwagentje zit nog een Oekraïens tegenplan dat hij ‘gisteren’ aankondigde, maar wat er precies op de bon staat, wil hij nog niet prijsgeven. Ondertussen drukt hij de indruk uit dat parallel aan de diplomatieke dans, Oekraïne absoluut blijft verdedigen. “We willen geen lapmiddel; we willen vrede én veiligheid.”
Van bouwval naar woonpaleis: Jos en Annie doen afscheid van unieke molenwoning uit 1830
Al 44 jaar wonen ze in een ronde stenen toren aan de rand van Chaam
Stel je voor: een echte 19e-eeuwse molen die helemaal naar je eigen smaak is verbouwd. Precies dat doen Jos en Annie al sinds 1980, maar nu staat hun droomplek te koop. De Goede Verwachting bleek ooit een verloederde ruïne met amper muren en een lekkende schuur, maar is inmiddels uitgegroeid tot een royaal huis van 452 m² mét panoramisch uitzicht over de Brabantse velden.
Eerlijke prijs voor roemruchte geschiedenis
De vraagprijs van € 995.000 klinkt fors, maar als je het complete verhaal hoort, zie je al snel de meerwaarde. De molen werd in 1830 gebouwd, brandde kort daarna af en werd heropgebouwd. Ruim een eeuw later – in 1920 – gooide een fikse storm roet in het eten: wieken en kap verdwenen en kwamen nooit meer terug. Pas op een veiling pikte Jos de ronde schil op. “Die kop kocht ik blindelings, want ik wist: dit wordt ooit wat bijzonders.”
Met brokstukken uit België de sfeer terugbrengen
Geen IKEA-bouw, maar pure restauratiekunst. Jos heeft jarenlang onderdelen gesprokkeld van een afgebroken Belgische molen en die slim verwerkt in de binnenkant. De kap schafte hij later helemaal nieuw aan, waardoor het silhouet weer herkenbaar werd. Het resultaat: een imposante woonkamer van 15 × 9 meter met houten vloer en glas in lood dat prachtig uitkijkt over het groen.
Wandelen zonder het bos uit te komen
De ligging is bizar rustig: aan de buitenrand van Chaam, pal naast een officieel stiltegebied. Vanuit de voordeur fiets je zo naar Ulvenhout of Breda en toch zie je geen nieuwbouw of drukke wegen. Jos: “Je hoort alleen vogels. Voor wandelaars is de molen een vaste stopplaats – soms liggen er zelfs anonieme bloemen op het bankje. Het blijft een icoon.”
De grote stap: kleiner en lichter gaan wonen
Waarom nu verkopen? De kinderen zijn het huis uit, de zoon boven bouwt zelf iets nieuws en Annie kampt met kleine gezondheidskwaaltjes. “We krijgen het onderhoud niet meer bol,” bekent Jos met een glimlach. Zijn wens is helder: “Iemand die hier jong intrekt en het leven lang blijft genieten, zoals wij dat hebben gedaan.” Hij knipoft. “Het is denk ik tijd om van groots naar knus te switchen.”
Trump: “Oekraïne zou best eens ‘dank je wel’ mogen zeggen”
Op het moment dat Amerikaanse en Oekraïense onderhandelaars elkaar in Genève treffen, slaat Donald Trump opnieuw de nagel vooral op de kop van wie hij wél helpt. Volgens de Amerikaanse president ontbreekt het Oekraïne simpelweg aan dankbaarheid jegens de Verenigde Staten.
“Dit was nooit zover gekomen met mij in the Oval Office”
Trump kan het niet laten: hij zit nog steeds met de vraag hoe de oorlog er toe in hemelsnaam is kunnen komen. Zijn conclusie? “Ik heb een oorlog geërfd die nooit had mogen plaatsvinden.” Volgens hem was het gewoon ondenkbaar dat Vladimir Poetin zou aankloppen bij een Oekraïne met Trump aan het roer van de VS. Klinkt simpel in zijn hoofd, maar de realiteit blijft anders.
Déjà vu: de boosheid blijft
Er is al wat water door de Dnipro sinds die februariruzie waarbij Volodymyr Zelensky de Witte Huisdeur achter zich dicht trok. Toen vielen Trump en vicepresident JD Vance recht in de camera met het verwijt dat Oekraïne weinig tot geen “thank you” verkocht voor alle Amerikaanse centen. De beelden gingen viral en legden de splijtzwam tussen beide landen haarscherp vast.
Bekijk het kolkende moment hier:
[Je favoriete nieuwsoutlet inserteert hier – te leuk om niet te zien]
Crash-cursus in ‘dank je wel’
Daarna kregen de Oekraïners snel cursus dankbaarheid: ineens overal duidelijk en luid dankjewel-momenten. Mark Rutte, als nieuwe NAVO-baas de rustkoning van het moment, gooide olie op het vuur en alles klaarde weer wat op. Trump begon Rusland zelf weer vol te spuwen met de schuld, dus iedereen ademde even op.
Trump’s oldskool eu-irritaties
Natuurlijk mocht Europa niet onbesproken blijven. Trump mikte vanuit zijn Truth Social-opstelling nog een schijtlading richting Europeanen: blijkbaar vinden die het maar best om gewoon olietankers vol Russische olie aan te nammen. Syrië? IJsland? Nimmer geschoten … Het blijft zijn grote frustratie. “De Oekraïne-crisis is jullie gezondheidspand, niet de onze,” sneert hij.
Genève: koorts op pad
Ondertussen zit Roestem Oemjerov, het rechterhandje van Zelensky, in Genève met een glimlach én een vuist:
“Onze huidige voorstellen, nog niet afgerond, ademt echt Oekraïense prioriteiten.”
Daarnaast spreekt hij de ’nauwe samenwerking’ met de VS direct lovend uit. Diplomatieker krijg je het niet.
Oekraïners eisen keihard: “Nee!”
Bij de Oekraïense ambassade gaan de telefooncentrales roodgloeiend: burgers vernielen het vredesplan in comments, meningen en talkshows. “Geen stap terug, geen centimeter!” klinkt het massaal.
Wil je alles exact zo gelezen én zien?
Bekijk origineel artikel
Vrouw weer buiten na plotselinge dood in Den Bosch, maar is nog niet van rechtszaak af
De vrouw die vrijdag in de kraag werd gevat nadat er op de parkeerplaats van het Adelheidplein in Den Bosch een levenloze man werd gevonden, mag weer naar huis. De politie liet haar zondag lopen, al blijft ze nog wel ‘iemand waar we naar kijken’. Haar eventuele rol in het drama wordt nog uitgespit.
Op vrijdagmiddag lag de 39-jarige Bosschenaar daar op de kille betontegels. Van dat ‘t is geen natuurlijke gang van zaken gesproken. De technische recherche is nog volop bezig om uit te pluizen wat er precies gebeurd is.
Een bewoonster uit het appartementengebouw ernaast had de auto vanaf de vroege ochtend opvallend lang staan. “Ik zag ‘m stil met de lampen aan en dacht: die belt even”, vertelde ze. Maar een uur later stond de wagen nog precies zo. Haar buik knaagde meteen en vermoeden sloeg om in onrust.
De politie houdt de lippen nog stijf op elkaar over hoe en waarom de man is overleden. Dat antwoord komt pas als sporenonderzoek en sectie klaar zijn. Tot die tijd blijft ook de vrouw van vrijdag onder de loep, al hoeft ze voorlopig geen celdeur meer achter zich dicht te trekken.
“Ik ga dood met twee jonge kinderen” – Kleindochter JFK laat steek vallen tegenover RFK Jr.
Tatiana Schlossberg, kleindochter van John F. Kennedy, heeft geen zin om stil te blijven. Terwijl ze zelf terminaal ziek is, richt ze haar pijlen op een eigen familielid: haar oom Robert F. Kennedy Jr. Volgens haar belemmert hij met zijn vaccinbeleid de toekomst van kankerpatiënten zoals zijzelf.
Waarom ze haar nek uitsteekt
In een persoonlijk essay schrijft Schlossberg dat RFK Jr. de geldkraan heeft dichtgedraaid voor mRNA-onderzoek. Die technologie kan mogelijk worden ingezet tegen sommige kankersoorten, dus elke vertraging raakt haar recht in het hart. Ze voelt zich genoodzaakt om luid te zeggen wat ze vindt: “Zijn beslissing is funest voor mensen die nog een laatste strohalm zoeken.”
Een leven dat op zijn kop stond
De milieu-journaliste kreeg in mei vorig jaar te horen dat ze acute myeloïde leukemie (AML) heeft. Sindsdien is het een achtbaan van chemokuur na chemokuur, twee stamceltransplantaties en experimentele proeven. Ze schrijft openhartig over het verdriet van afscheid nemen: “Alsof de hemel op mijn hoofd viel. Ik was nooit ziek, at gezond, sportte – en nu moet ik mijn kinderen achterlaten.” Haar grootste angst? Dat haar dochter en zoon zich hun mama niet meer zullen herinneren.
De Kennedy-vloek die maar blijft hangen
Schlossberg voelt dat ze “een nieuwe tragedie” toevoegt aan de familiegeschiedenis. Haar grootvader JFK werd in 1963 vermoord in Dallas en haar oma Jackie overleed in 1994 op 64-jarige leeftijd aan kanker. “Alsof die vloek nooit ver weg is,” schrijft ze.
Korte fik in Geldrop: twee huizen in de soep, maar iedereen oké
Zaterdag 8 juli rond half één in de middag sloegen in Geldrop plots vlammen uit een woning. Even later had ook het huis ernaast last van de brand. Boeiend, maar niet fijn.
De bewoners van beide huizen piepten op tijd naar buiten, dus vielen er geen gewonden. De brandweer rukte uit met koetswerk vol blusvoertuigen en wist te voorkomen dat een derde huis meeging in de flammen. En ja, dat klinkt makkelijker dan het was.
Om goed bij het hart van de brand te kunnen, moest een gedeelte van één van de huizen opengebroken – lees: gesloopt – worden. Rond drie uur ’s middags meldde de brandweer dat het vuur onder controle was, maar er blussen ze nog steeds een beetje na. Hoe de brand precies begon? Geen flauw idee, het onderzoek loopt nog.
