“`html
Van bedrijfsbrief naar Ferrari-kampioen: het ongelooflijke verhaal van Michael Verhagen
Terwijl veel coureurs al op jonge leeftijd in karts zitten, begon Michael Verhagen (37) uit Breda pas op zijn 21e toevallig met racen. Zijn carrière startte met een brief die bij het bedrijf van zijn vader werd bezorgd. Zijn nieuwste prestatie? Hij werd wereldkampioen in de Ferrari Challenge Trofeo Pirelli AM klasse!
“Ik kan het soms nog steeds niet geloven,” vertelt hij terwijl hij naar zijn Ferrari kijkt die sinds deze week in Breda staat. Michael werkte in het autobedrijf van zijn vader toen die belangrijke brief binnenkwam. “Via de brancheorganisatie konden we een gratis racelicentie winnen. Die brief ging naar bijna iedereen die met auto’s werkte.”
Van drie dagen test tot racekampioen
Tijdens een driedaagse wedstrijd in 2009 moesten ongeveer 3.500 deelnemers karten en driften. “Er deden veel karters mee, maar ik had dat maar twee keer gedaan. Ik ben wel tussen auto’s opgegroeid en reed stiekem op mijn elfde al op het terrein van mijn vader. Tijdens dat raceweekend bleek ik de snelste van iedereen te zijn. Dat moet aanleg zijn!”
Zijn eerste echte wedstrijd tussen de profs op een Belgisch circuit eindigde hij als vierde. Hoewel hij een talentenprogramma kon volgen, koos hij ervoor om zelf een auto te kopen en een team te starten. “Ik wilde niet in een auto van een ander rijden. Met een gebruikte Honda en onervaren monteurs zijn we begonnen.”
De weg naar de top
Michael combineerde racen met zijn werk. Hij startte in 2010 in de Supercar Challenge en maakte daarna de overstap naar de World Touring Car Cup en Porsche Super Cup. Afgelopen seizoen reed hij voor het eerst volledig in de Ferrari Challenge. “Een jongensdroom! Als kind speelde ik al met Ferrari-modelautootjes. Iedereen kent Ferrari, dat is echt speciaal.”
In het Europees kampioenschap, met acht wedstrijden, werd hij tweede. Tijdens het WK in Italië was hij recent de snelste in de AM-klasse. “Van over de hele wereld kwamen ze naar Italië, hét Ferrari-land, en dan wint iemand uit Breda!”
Racen is gevoel – en soms spannend
De regen tijdens het WK werkte in zijn voordeel: “Nederlanders zijn geboren regenrijders. Racen is vooral gevoel, en je moet niet bang zijn. Maar mijn gevoel is nu anders dan toen ik jonger was. Ik heb een dochtertje van zes en daar denk ik soms aan in de auto. Je ziet weleens tegenstanders tegen de muur vliegen en recent reed ik in Las Vegas 308 kilometer per uur op een gladde weg. Dan moet ik wel even slikken.”
Een Ferrari met karakter
De Ferrari waarmee hij de titel won staat sinds deze week in zijn persoonlijke sportmuseum in Breda. “Deze auto ga ik echt niet wassen. Er zitten deukjes en krasjes op en er missen wat onderdelen, want die wereldtitel heb ik niet zonder slag of stoot behaald. Je mag niet bewust tegen elkaar aanrijden, maar er worden weleens kusjes uitgedeeld.”
Nieuwe Ferrari, nieuwe kansen
Volgend seizoen hoopt Michael in een splinternieuwe Ferrari de Europese titel te veroveren. “Een nieuwe auto kan zomaar een paar tienden schelen. Dat is het verschil tussen eerste en achtste worden. Ik ben ervan overtuigd dat ons team nog meer mooie dingen kan bereiken.”
Zijn grote droom? De 24 uur van Le Mans rijden!
Spectaculaire 5.000 meter in Calgary: Dawson verbreekt Kramer’s 18 jaar oud baanrecord
Razendsnelle 5.000 meter in Calgary
Wat een race! Tijdens het tweede wereldbekerweekend van het jaar werd er op de 5.000 meter in Calgary weer geschaatst alsof het leven ervan afhing. Het wereldrecord van de Fransman Timothy Loubineaud bleef weliswaar staan, maar de tijden waren ongelooflijk snel.
De Amerikaan Casey Dawson kroonde zich tot winnaar met een nieuw baanrecord van 6.01,84. Hij was hiermee maar 0,02 seconden sneller dan de Noorse nummer twee Sander Eitrem. Het bijzondere: maar liefst vier schaatsers reden sneller dan het oude baanrecord van Sven Kramer uit 2007 (6.03,32).
Record na record
Eerst was het de Canadees Ted-Jan Bloemen die in de vijfde rit al sneller reed dan Kramer’s baanrecord. Zijn oerschreeuw verraadde het gevoel dat hij de afgelopen week al had: dat hij in de buurt kon komen van het wereldrecord.
Maar toen moesten er nog acht man starten. In de voorlaatste rit tussen Eitrem en Loubineaud – die vorige week in Salt Lake City plotseling een indrukwekkend wereldrecord van 6.00,23 had gereden – werd Bloemen’s baanrecord direct verbeterd. Eitrem reed nog eens 0,40 seconden sneller, tot ontzetting van Bloemen die zijn net veroverde baanrecord alweer kwijt was.
Spectaculaire eindspurt
Lang leek het erop dat Eitrem zou winnen, want in de slotrit reden Davide Ghiotto en Dawson constant zo’n twee seconden langzamer. Tot Dawson met een ongekende eindspurt – met rondjes van 27 seconden – nipt onder de tijd van Eitrem dook. Het verschil was slechts 0,02 seconden.
Dawson’s reactie
“Het is mijn eerste individuele podiumplek,” zei een verbaasde Dawson na afloop. “Ik ben me nog aan het bewijzen als kanshebber. Ik ben een man van de ploegenachtervolging, maar ik ben ook een man van de langeafstanden. Het niveau is zo hoog.”
Plots zit Dawson, die wel al elf wereldbekermedailles pakte op de ploegenachtervolging, tussen de kanshebbers op de olympische medailles in Milaan. “Dat is altijd het doel, maar dit is mijn eerste podiumplek.” Met al die kanshebbers op het goud en het absurd hoge niveau voorziet Dawson “een kooigevecht” in Italië.
Persoonlijke noot
Grappig genoeg wist Dawson niet dat het oude baanrecord in Calgary van Kramer was. “Ik keek naar hem toen ik 10 jaar oud was en racete nog tegen hem in 2022. Maar Ted-Jan is altijd mijn idool geweest.”
Nederlandse prestaties
Chris Huizinga en Jorrit Bergsma reden lang niet slecht, maar konden in dit geweld niet mee met de snelste mannen. Huizinga reed met 6.05,16 een knap persoonlijk record dat goed was voor de vijfde plek. Bergsma kwam met 6.10,11, toch geen tijd waar je je voor hoeft te schamen, tot de twaalfde plek.
Zaterdagavond (Nederlandse tijd) gaat het tweede wereldbekerweekend van het seizoen verder met de 500 meter en de 1.500 meter voor mannen en vrouwen.
Bekijk origineel artikel
“`html
Las Vegas GP: Verstappen start vanaf plek 2, Norris pakt pole in natte kwalificatie
Max Verstappen heeft zich gekwalificeerd op de tweede startplek voor de Grand Prix van Las Vegas! In een door regen geteisterde kwalificatie moest de Nederlandse coureur alleen Lando Norris voor zich dulden, die de pole position pakte. Oscar Piastri, die ook nog in de running is voor de wereldtitel, werd gehinderd door een gele vlag in zijn laatste ronde en start vanaf de vijfde plaats. Carlos Sainz reed een sterke kwalificatie en werd derde.
Norris kan morgen in de race een flinke stap zetten richting de wereldtitel. De Brit heeft momenteel 24 punten voorsprong op Piastri, terwijl Verstappen 49 punten achterstand heeft. Als Norris zijn voorsprong op Verstappen met tien punten vergroot, kan de Nederlander mathematisch gezien geen wereldkampioen meer worden.
Chaotische kwalificatie in de regen
De hele kwalificatie verliep in natte omstandigheden na flinke regenval voor de sessie. In Q1 was het een komen en gaan van gele vlaggen, waarbij de ene na de andere coureur van de baan schoof onder de lastige omstandigheden. Toch bleven echte crashes aanvankelijk uit, tot Alex Albon in de laatste minuut met zijn Williams tegen de barrière vloog en op drie wielen terugreed naar de pits.
Lewis Hamilton en Kimi Antonelli waren meteen uitgeschakeld in Q1, terwijl ook Verstappen moeite had om grip te vinden. In Q2 werd de baan langzaam droger en sneller, zonder dat er grote namen uitvielen. Tijdens Q3 droogde de baan verder op en ging het tempo omhoog. Norris en Verstappen vochten een mooi duel uit, waarbij Norris uiteindelijk aan het langste eind trok.
Ongeluk voor Piastri en onderzoek Mercedes
Een fout van Charles Leclerc veroorzaakte een gele vlag die Oscar Piastri parten speelde – de Australiër kon zijn laatste ronde hierdoor niet verbeteren. Daarnaast loopt er nog een onderzoek naar Mercedes omdat het team niet op tijd de afstelling van hun auto’s had doorgegeven. De wedstrijdleiding buigt zich hier na de kwalificatie over.
Nederlandse schaatssters domineren in Calgary
Femke Kok heeft in Calgary de 1.000 meter gewonnen tijdens het tweede wereldbekerweekend van deze winter. De Nederlandse was flink sneller dan de verrassende Isabel Grevelt en Marrit Fledderus. Jutta Leerdam, die vorige week in Salt Lake City nog de snelste was, eindigde net naast het podium. Leerdam kampte afgelopen week met een verkoudheid en was niet helemaal fit.
Toch lieten de Nederlandse vrouwen opnieuw zien dat ze de dienst uitmaken op de kilometer. Ook op de 3.000 meter was er een Nederlandse winnares: regerend wereldkampioen Joy Beune mocht zelfs even hopen op een wereldrecord en pakte net als in Salt Lake City het goud. Helaas reden Bente Kerkhoff en Marijke Groenewoud matige races en eindigden ver van het podium.
Kok nam haar topvorm van Salt Lake City, waar ze een wereldrecord reed op de 500 meter, mee naar Canada en schaatste in Calgary weer een persoonlijk record. En voor het eerst in haar carrière won Kok een wereldbekerwedstrijd op de 1.000 meter. “Deze had ik nog niet. Een mooie toevoeging,” zei ze.
Kok sprak over “een positieve flow” na haar wereldrecord van vorige week en had leuke felicitaties gekregen van de Zuid-Koreaanse Lee Sang-hwa, de voormalige wereldrecordhoudster. “Maar het was een aparte week,” gaf ze toe. “Er kwam veel op me af.”
Volgens Kok zelf was het geen perfecte race. “Het was een beetje rommelig, maar toen ik over de finish kwam zag ik dat het een PR was. Het is de winst en een gat van acht tienden. En een Nederlands podium. De Nederlandse dames zitten er lekker in, denk ik.”
Verrassende prestatie van Grevelt
In Calgary versloeg Fledderus weliswaar de wereldrecordhoudster Brittany Bowe, maar met 1.13,33 was ze ook langzamer dan een week geleden. In tegenstelling tot Grevelt, die verraste met een knap persoonlijk record.
Grevelt, die dit jaar is overgestapt naar de nieuwe ploeg van Hein Otterspeer, maakte indruk met een flinke verbetering van haar persoonlijk toptijd. Daarmee versloeg ze in een direct duel Antoinette Rijpma-De Jong.
Vanzelfsprekend was Grevelts rit zeker niet – ze won nog nooit zilver in de wereldbeker. En in Salt Lake was Grevelt nog tiende. “Twee dagen lang was ik heel boos, maar nu was er een nieuwe race en dacht ik: ik zet het om,” vertelde ze. “Ik heb het er veel met Hein Otterspeer over gehad en met mensen die vertrouwen in je tonen. Nu laat ik eindelijk even zien wat die benen kunnen, maar het is de hele tijd een gevecht tegen mijn hoofd.”
“Ik ben zo ontzettend onzeker. Op het moment dat ik het ijs op stap, lijkt het of mijn vertrouwen wegvloeit. Dat is waar ik dan ook met mijn psycholoog aan werk. Maar als je ergens je best in doet, wordt het uiteindelijk wel uitbetaald. Ik kan het nog niet helemaal geloven. Ik ben zo blij.”
Beune pakt opnieuw goud op 3.000 meter
Zo uniek als de prestatie voor Grevelt voelde, zo normaal leek het te zijn voor Beune, die net als vorige week in Salt Lake City ook in Canada de drie kilometer won. Beune reed even onder het schema van het wereldrecord, daarna onder het schema van het baanrecord, later onder haar eigen persoonlijk record, maar verbrak uiteindelijk niets.
“Ik win, daar moet ik blij mee zijn, maar het liep niet zo lekker als ik had gehoopt,” zei Beune. “Ik hield ‘m net niet lekker vast. Maar ik heb gewonnen en morgen weer een nieuwe dag.”
Dat de AH-Zaanlander-schaatssters Groenewoud en Kerkhoff zulke matige races reden, en de twaalfde en veertiende tijd neerzetten, is niet ideaal in de strijd om olympische startbewijzen. Directe gevolgen zijn er nog niet, maar het betekent wel dat er in de derde wereldbeker in Heerenveen iets moet worden hersteld.
Bekijk origineel artikel
“`html
Nederlandse schaatssters domineren in Calgary
Femke Kok is helemaal in haar element! Tijdens het tweede wereldbekerweekend van deze winter pakte ze in Calgary de winst op de 1.000 meter. Met een tijd van 1.12,36 was ze flink sneller dan de verrassende Isabel Grevelt (1.13,14) en Marrit Fledderus (1.13,33). Jutta Leerdam, die vorige week in Salt Lake City nog won, moest genoegen nemen met een vierde plaats. Ze was niet helemaal fit door een verkoudheid die ze afgelopen week opliep.
Ook op de 3.000 meter was er Nederlands goud! Regerend wereldkampioene Joy Beune greep net als vorige week de eerste plaats. Ze hoopte even op een wereldrecord, maar moest uiteindelijk genoegen nemen met een geweldige tijd van 3.54,42. Helaas reden Marijke Groenewoud en Bente Kerkhoff minder sterke races en eindigden als twaalfde en veertiende.
Kok blijft knallen
Kok nam haar topvorm mee van Salt Lake City, waar ze vorige week een wereldrecord reed op de 500 meter. In Calgary schaatste ze weer een persoonlijk record en won voor het eerst in haar carrière een wereldbekerwedstrijd op de 1.000 meter. “Deze had ik nog niet. Een mooie toevoeging,” zei ze. Ze sprak over een “positieve flow” na haar wereldrecord van vorige week en kreeg zelfs felicitaties van de voormalige wereldrecordhoudster Lee Sang-hwa.
Toch vond Kok het geen perfecte race: “Het was een beetje rommelig, maar toen ik over de finish kwam zag ik dat het een PR was. Het is de winst en een gat van acht tienden. En een Nederlands podium. De Nederlandse dames zitten er lekker in, denk ik.”
Grevelts verrassende zilver
Isabel Grevelt was de grote verrassing van de dag! Ze verbeterde haar persoonlijk record flink en pakte zilver. Best bijzonder, want in Salt Lake City was ze nog tiende geworden. “Twee dagen lang was ik heel boos, maar nu was er een nieuwe race en dacht ik: ik zet het om,” vertelde ze. “Ik heb er veel met Hein Otterspeer over gehad en met mensen die vertrouwen in je tonen. Nu laat ik eindelijk even zien wat die benen kunnen.”
Grevelt gaf aan dat ze veel onzekerheid moet overwinnen: “Op het moment dat ik het ijs op stap, lijkt het of mijn vertrouwen wegvloeit. Dat is waar ik met mijn psycholoog aan werk. Maar als je ergens je best in doet, wordt het uiteindelijk wel uitbetaald.”
Beune wint weer
Voor Joy Beune lijkt winnen bijna normaal te worden. Net als vorige week in Salt Lake City pakte ze ook in Calgary goud op de 3.000 meter. Ze reed even onder het wereldrecordschema, maar hield het niet vol. “Ik win, daar moet ik blij mee zijn, maar het liep niet zo lekker als ik had gehoopt. Ik hield ‘m net niet lekker vast. Maar ik heb gewonnen en morgen weer een nieuwe dag.”
Zorgen voor Groenewoud en Kerkhoff
De matige prestaties van Marijke Groenewoud en Bente Kerkhoff zijn niet ideaal in de strijd om olympische startbewijzen. Er zijn nog geen directe gevolgen, maar ze zullen in de volgende wereldbeker in Heerenveen moeten laten zien wat ze kunnen.
Hoe een toevallige brief een Bredanaar tot Ferrari-kampioen maakte
We kennen allemaal de verhalen van coureurs die al vanaf hun kleutertijd in karts zaten, maar voor Michael Verhagen (37) uit Breda liep het anders. Zijn racecarrière begon per ongeluk op 21-jarige leeftijd, toen er een brief binnenkwam bij het bedrijf van zijn vader.
Het meest recente hoogtepunt? Het winnen van de Ferrari Challenge Trofeo Pirelli AM klasse. “Ik kan het soms nog steeds niet bevatten”, vertelt hij terwijl hij naar zijn Ferrari kijkt die sinds deze week in Breda staat.
De brief die alles veranderde
Verhagen werkte in het autobedrijf van zijn vader en herinnert zich nog goed hoe het begon. “Via de brancheorganisatie kregen we de kans om een gratis racelicentie te winnen. Die brief werd bezorgd bij zo’n beetje iedereen die iets met auto’s deed.”
Tijdens een driedaagse wedstrijd in 2009 moesten de ongeveer 3.500 deelnemers onder andere karten en driften. “Er deden best veel karters mee, ik had dat in mijn leven maar twee keer gedaan. Ik ben wel tussen de auto’s opgegroeid en op mijn elfde reed ik weleens stiekem op het terrein van mijn vader om auto’s in te parkeren.”
Tot zijn eigen verbazing bleek hij de snelste van allemaal. “Ik denk dat het aanleg is.”
Van Honda naar Ferrari
Zijn eerste echte wedstrijd op een circuit in België eindigde hij als vierde tussen de profs. Hoewel hij de kans kreeg om aan te sluiten bij een talentenprogramma, koos hij voor zijn eigen weg.
“Ik vond het geen fijn idee om met een auto van een ander te rijden. Met een gebruikte Honda en monteurs zonder enige ervaring zijn we van start gegaan.”
Verhagen besloot racen naast zijn werk te doen. Hij begon in 2010 in de Supercar Challenge en maakte daarna de overstap naar onder andere de World Touring Car Cup en de Porsche Super Cup. Afgelopen seizoen reed hij voor het eerst volledig in de Ferrari Challenge.
“Een jongensdroom. Als kind had ik een Ferrari als modelauto waar ik mee speelde. Iedereen kent Ferrari, dat is iets speciaals.”
Wereldkampioen in het Ferrari-land
Tijdens het Europees kampioenschap, dat uit acht wedstrijden bestaat, eindigde hij als tweede. Maar bij het afsluitende WK in Italië was hij onlangs de snelste in de AM (amateur)-klasse.
“Vanuit heel de wereld kwamen ze naar Italië, hét Ferrari-land, en dan wint iemand uit Breda.”
308 kilometer per uur en een dochtertje
Dat het regende tijdens het WK werkte in zijn voordeel. “Nederlanders zijn geboren regenrijders. Al met al is racen een gevoel. Je moet ook niet bang zijn.”
“Wel moet ik zeggen dat mijn gevoel nu anders is dan toen ik jonger was. Ik heb een dochtertje van zes jaar en daar denk ik soms wel aan in de auto. Je ziet weleens tegenstanders tegen de muur vliegen en onlangs reed ik in Las Vegas op een redelijk gladde weg 308 kilometer per uur. Dan moet ik wel even slikken.”
Een Ferrari met karakter
De Ferrari waarmee hij de titel pakte, staat sinds deze week in zijn persoonlijke sportmuseum in Breda. “Deze auto ga ik echt niet wassen. Er zitten de nodige deukjes en krasjes op en er ontbreken wat onderdeeltjes, want de wereldtitel heb ik niet geheel zonder slag of stoot behaald.”
“Je mag tijdens een race niet bewust tegen elkaar aanrijden, maar er worden weleens kusjes uitgedeeld.”
Dromen van Le Mans
Volgend seizoen hoopt Verhagen, die de 24 uur van Le Mans als ultieme droom heeft, in een splinternieuwe Ferrari ook de Europese titel te veroveren.
“Een verse auto kan zomaar een paar tienden schelen. Dat is het verschil tussen de eerste en achtste plek. Ik ben ervan overtuigd dat wij als team nog meer mooie dingen uit de hoge hoed kunnen toveren.”
