Dappere stap vooruit: Femke Bol ruilt horden voor de 800 meter
Als Femke Bol ooit op het startscherm verscheen, wisten we eigenlijk al hoe het zou aflopen: medaille, hoogstwaarschijnlijk goud. Maar komend seizoen wordt het plaatje ineens anders. De tweevoudig wereldkampioen op de 400 meter horden gaat voor een compleet nieuw avontuur: ze stapt over naar de 800 meter.
Toen Gregory Sedoc – voormalig topatleet en hordenspecialist – dit hoorde, kwamen er meteen een heleboel woorden bij hem boven: “Goed, leuk, uitdagend, stoer.” Maar realistisch blijven is belangrijk, benadrukt hij. “Het is een superdappere zet, echt bewonderenswaardig. Maar laten we alsjeblieft niet meteen denken dat ze morgen alweer met een gouden medaille thuiskomt. Dat zou gewoon niet realistisch zijn.”
Volgens Sedoc zal deze overstap tijd en geduld vergen. “Ja, in haar oude trainingen zat vast al wat uithouding, want ook op 400 meter heb je een beetje duurvermogen nodig. Maar nu moet ze echt overstappen op een totaal ander trainingsniveau. Veel meer kilometers per week, een andere aanpak, een ander lichaam dat zich moet aanpassen.”
Hij legt uit dat het gaat om een fundamentele verandering in energieverbruik. “Op de 400 meter leef je van anaerobe energie – explosief, kort, krachtig. Op de 800 meter ga je volledig over op aerobe systemen, dus duurvermogen, ademhaling, efficiëntie. Dat bouw je niet in een jaar klaar. Dat kost jaren.”
Daarom ziet Sedoc het komende jaar vooral als een overgangsfase. “In Nederland wint ze natuurlijk vrijwel zeker alle wedstrijden; daar is de concurrentie niet extreem sterk. En ja, door haar naam mag ze misschien wel starten in de Diamond League. Maar of dat slim is? Ik denk eerlijk gezegd van niet.”
Hij verwacht dat Bol het rustig aan zal doen. “Denk aan kleine wedstrijden hier en daar, misschien in Nederland of België, en langzaam opbouwen richting grotere toernooien. Ze geeft zichzelf de tijd, dat denk ik tenminste. En terecht.”
Om écht mee te kunnen dingen met de wereldtop op de 800 meter, moet Bol volgens Sedoc rond de 1.57 of 1.58 gaan lopen. “Maar kijk, op de laatste WK in Tokio liepen de besten al onder de 1.55. Dat is serieus snel. Dus nee, we hoeven nog niet te denken dat Bol daar morgen al staat. Maar één ding weet ik zeker: ze gaat véél harder lopen dan veel anderen. Daar twijfel ik geen seconde aan.”
Japan houdt hoofd koel en maakt late comeback tegen Paraguay
Gisteren stond het Stadion van Japan weer eens in lichterlaaie, maar niet vanwege een overtuigende zege: de thuisploeg moest uiteindelijk genoegen nemen met een 2-2 gelijkspel tegen Paraguay. En wat voor wedstrijd was het weer – vol verrassingen, emotionele wissels en natuurlijk die typisch Japanse doorzettingskracht.
Paraguay liet zich niet onbetwist en nam twee keer de leiding. Eerst via Miguel Almirón, die in de eerste helft raak schoot, waardoor Japan op achterstand kwam te staan. Na rust deed Diego Gómez het nog een keer: weer Paraguay voor, weer Japan onder druk.
Maar de thuisploeg gaf niet op. De gelijkmaker in de eerste helft kwam al vrij vroeg, in de 26e minuut, via Ritsu Doan – of eigenlijk Ogawa, die destijds als spits werd opgesteld door bondscoach Hajime Moriyasu. Die begon bewust met Ogawa in de aanval, een keuze die pas echt zijn vruchten afriep in de slotminuten.
Want toen het er bijna op zat, gebeurde het: in de vierde minuut van blessuretijd kopte Ueda het balletje binnen na een goed afgewerkte corner. Het publiek ging uit zijn dak! Terwijl Ogawa eerder was gewisseld voor Ueda, bleek juist die wissel het reddende antwoord te zijn. Een moment van pure drama, precies zoals je dat van internationale oefeninterlands verwacht.
En wie is Ueda eigenlijk? Nou, behalve Japans international is hij ook Feyenoord-supporter’s favoriet – en terecht. In de Eredivisie staat hij momenteel bovenaan de scorelijst met maar liefst 8 doelpunten op zak. Niet gek dus dat hij ook in deze interland zijn klasse liet zien.
Een spannend duel, een late knaller en een team dat nooit opgaf. Dat is voetbal, Japanse stijl.
Willem II wil sneller groeien: uitbreiding stadion op stapel
Willem II ziet de momentum en grijpt die met beide handen aan. De club uit Tilburg heeft grote plannen voor het Koning Willem II Stadion – en wacht niet langer. Er komt een flinke uitbreiding achter de doellijn, waar de meest fanatieke supporters hun plek hebben: de KingSide. Maandag dient de club een aanvraag in bij de gemeente Tilburg voor een vergunning om ruim vijfhonderd nieuwe zitplaatsen toe te voegen.
Voorzitter van de supportersclub Jan van den Dries is enthousiast: “Als je het ijzer wilt smeden, moet je dat doen terwijl het heet is. Nu is het moment.” En hij heeft een punt. Ondanks de degradatie afgelopen seizoen waren alle thuisduels weer helemaal uitverkocht. Dat zegt veel over de trouw van de fans – en opent ook kansen voor de club.
Algemeen directeur Merijn Goris benadrukt dat Willem II duidelijk in een groeifase zit. “Niet elke wedstrijd win je, maar als club staan we zeker in de lift,” schrijft hij in een update over de toekomstvisie. “Het stadion loopt vol, ook in moeilijke tijden. Dat is een enorm compliment én een signaal dat we meer ruimte nodig hebben.”
De focus ligt nu op de vakken achter de goal, waar de harde kern zich nestelt. Aan de kant van de gracht komen extra rijen stoelen bij. De huidige capaciteit van de KingSide – 2460 plekken – wordt opgehoogd met ruim 500. Daarmee klimt de totale capaciteit van het stadion naar ongeveer 15.200 bezoekers.
Goris benadrukt dat er al goed overleg is geweest met zowel de gemeente als de politie. “We zijn positief gestemd over het traject dat voor ons ligt. Met nog eens honderden supporters extra op de KingSide wordt de groei letterlijk hoor- en voelbaar in het stadion.”
En het stopt daar niet. Na de recente uitbreiding aan de lange zijde van het stadion, werkt de club nu ook aan plannen voor de Goolse Kant (vakken L, M, N en O). Ook daar moet de supporterbeleving verbeteren.
Als de vergunning wordt goedgekeurd en er speelronde-ruimte is, wil Willem II snel aan de slag. Geen tijd verliezen, is het devies. Van den Dries: “Alle lof voor deze proactieve aanpak. Je moet niet wachten – je moet nu uitbreiden.”
Bol in top 3 voor Europese atlete van het jaar, Van Klinken en Schilder buitengesloten
Femke Bol heeft het behoorlijk goed te pakken dit jaar – en dat ziet men ook op Europees niveau. Ze is namelijk één van de laatste drie overgebleven kandidaten voor de prijs van Europese atlete van het jaar. Een flinke eer, zeker als je bedenkt hoe sterk de concurrentie was.
De andere twee die nog in de running zijn: Zwitserse hordster Ditaji Kambundji en de Spaanse snelwandelaar María Pérez. Bol kende al een paar sterke jaren, want ze pakte deze onderscheiding in 2022 én 2023. Vorig jaar moest ze het echter laten afweten tegenover de Oekraïense hoogspringster Jaroslava Mahoetsjich.
Oorspronkelijk stond er een shortlist van tien atleten, waarin ook Nederlandse namen voorkwamen. Jorinde van Klinken (discuswerpen) en Jessica Schilder (kogelstoten) stonden daarop, maar zij zijn helaas niet doorgedrongen naar de finale drie.
Toch hebben ze allemaal mooi bewezen waar ze toe in staat zijn. Vorige maand werd Bol opnieuw wereldkampioen op de 400 meter horden – de tweede keer op rij. Tegelijkertijd schreef Schilder geschiedenis in Tokio door als eerste Nederlandse ooit wereldkampioene te worden op het kogelstoten. Van Klinken deed het ook uitstekend en greep zilver bij het discuswerpen.
Maar ook de laatste twee rivaalinnen van Bol hebben indruk gemaakt in Japan. De 23-jarige Kambundji versierde de wereldtitel op de 100 meter horden, terwijl de 29-jarige Pérez de 35 kilometer snelwandelen won met glans.
Wie uiteindelijk de titel Europese atlete van het jaar meeneemt, wordt op 25 oktober bekendgemaakt tijdens een galafeest in Batoemi, Georgië. Spannend!
Timber traint apart, rest van Oranje gewoon op het veld in Zeist
Jurriën Timber heeft de gezamenlijke training van Oranje vrijdag afgelast. De verdediger voelde zich niet helemaal fit en deed daarom zijn eigen ding binnen een apart trainingsprogramma, in de aanloop naar de komende WK-kwalificatiewedstrijd tegen Finland.
Na de overtuigende 0-4 zege op Malta ging het snel: Oranje vloog eind ochtend terug naar Nederland. Vanavond stonden de spelers alweer in Zeist op het trainingsveld. De andere 22 ploeggenoten waren gewoon aanwezig, maar er was wel een verschil in belasting. De basisspelers van gisteren waren na een klein kwartiertje alweer klaar en gingen de kleedkamer in. De wisselspelers kregen wel een flinke training op hun bord.
Zaterdag staat nog een gesloten training op het programma. Daar moet duidelijk worden of Timber zondag alsnog kan ingezet worden tegen Finland. Tegen Malta startte hij nog gewoon als centrale verdediger, samen met aanvoerder Virgil van Dijk.
Overigens had zijn tweelingbroer Quinten ook bij de selectie moeten zijn, maar die moest helaas afzeggen door een blessure.
De wedstrijd tegen Finland wordt zondag gespeeld in de Johan Cruijff Arena. Na deze interlandperiode volgen in november nog twee cruciale duels: uit tegen Polen en daarna thuis tegen Litouwen, beide voor de WK-kwalificatie.
Na jaren revalidatie: Maxim durft weer de halve marathon aan
Stel je voor: je bent net moeder geworden, geniet van een gezellig avondje uit – en dan BAM. Een val met de fiets verandert alles. Zo ging het ook met Maxim van Elderen uit Boxtel. In juni 2018 leek het alsof ze letterlijk uit een tekenfilm was gevallen. “Mijn been lag er zo gek bij, echt zoals wanneer een personage in een cartoon iets raars overkomt”, vertelt de 36-jarige lachend. Het ongeluk gebeurde op weg naar huis na een feestje, negen maanden na haar eerste zwangerschap. Wat begon als een leuke avond, eindigde in de ambulance.
Haar partner en een vriend zagen meteen dat er iets ernstigs aan de hand was. Haar knie lag volledig scheef. In het ziekenhuis kwam de schade aan het licht: een hoofdwond, een hersenschudding, en een flinke ravage aan haar linkerbeen. Binnenste knieband gescheurd, voorste kruisband ook, plus een meniscusscheur. ’s Ochtends werd ze wakker met een brace van lies tot enkel. De artsen gaven haar een keuze: operatie of geen operatie. Ze koos bewust voor laatstgenoemde. “Ik had thuis een peuter die net begon te lopen. Ik wilde er voor hem zijn, zonder maandenlang uitgeschakeld te zijn door een ingrijpende ingreep.”
In plaats van een operatie kreeg ze een duidelijke opdracht: train je spieren goed op, zorg dat alles rondom de knie sterk blijft, en dan kun je prima functioneren. En dat is precies wat Maxim deed. Met hulp van fysiotherapie en veel geduld werkte ze zich langzaam maar zeker terug.
Voor het ongeluk was Maxim al fan van hardlopen. Ze heeft ooit al een halve marathon gelopen en meegedaan aan de 10-kilometer van Eindhoven – twee keer zelfs. Hardlopen zit in de familie: haar vader en opa waren marathonlopers. Maar na de val? Jarenlang stond ze alleen langs de route, toeschouwer bij de Marathon Eindhoven. Tot vorig jaar. “Toen ik daar stond en iedereen aanmoedigde… voelde ik ineens die kriebel. Dat gevoel: ik wil dit ook weer doen. Ik wil die halve marathon afmaken. Zonder pijn. Gewoon, omdat ik kan.”
En dus ging ze actie ondernemen. Als moeder van twee stapte ze de sportschool binnen met één doel: “Kunnen jullie me helpen om pijnloos een halve marathon te lopen?” Het antwoord was simpel: focus op kracht. En dat is wat ze deed. Doorzetten, trainen, herstellen. Nu, jaren later, staat ze opnieuw klaar – mentaal én fysiek – om de halve marathon van Eindhoven aan te gaan.
