Spookweg en tunnel: 15 jaar dicht, miljoenen weg?
Er groeit onkruid tussen het asfalt, struiken nemen langzaam de middenberm over, en er is geen geluid van snel voorbijrazende auto’s – alleen een zware stilte. De tunnel naast de toekomstige Health Innovation Campus in Beugen ligt er verlaten bij. Al bijna vijftien jaar wordt deze verbinding met betonblokken en borden afgesloten gehouden voor verkeer.
Voorbijgangers schudden hun hoofd. “We hebben tonnen uitgegeven aan iets wat gewoon leeg staat. Dit is een warme drol in de hand,” zegt een bewoner van Boxmeer die gefrustreerd is over de situatie. Hoewel de A77 vlakbij vol loopt met vrachtverkeer en dagelijks verkeer, blijft het onder de tunnel doodstil.
Een vrouw die haar hond uitlaat wijst naar de omheining: “Dit was ooit bedoeld als autoweg, maar is nooit gebruikt. Ik snap er niks van. Waarom bouw je zoiets als je het daarna laat verkommeren?” Grote blokken staan dwars op de rijbaan – geen ruimte voor auto’s, wel voor voetgangers en fietsers. En die maken er graag gebruik van.
“Prima zo zonder al dat verkeer,” zegt Geert Linders, die regelmatig hier komt hardlopen. “Ik kan lekker rustig mijn rondje maken. Maar soms denk ik echt: waar is dit allemaal goed voor geweest?” Volgens hem was de plan ooit om een rondweg te maken om Boxmeer te ontlasten. De weg zou dwars door een bos lopen, vanaf het industrieterrein in Beugen richting Boxmeer. “Knettergek. Wie bedenkt nou zoiets? En dan ook nog eens duizenden euro’s uitgeven?”
Zijn vriend Bart Mulders knikt mee: “Het heeft veel geld gekost, en nu ligt het er maar bij. Gewoon weggegooid geld.”
De tunnel zelf dateert uit 1986, maar kreeg een nieuwe functie toen in 2011 de gemeente besloot de oude aansluiting te ‘knippen’. In plaats daarvan werd er een compleet nieuwe weg gemaakt: de ‘Laan Leijdekkers’, die vanaf het industrieterrein in Beugen loopt. Sindsdien is de tunnel afgesloten, en de nieuwe weg nooit in gebruik genomen.
Volgens de gemeente moet het nog even wachten. Ze willen de tunnel en de weg pas weer openen “als de achterliggende infrastructuur klaar is” – oftewel, als de plannen voor de rondweg eindelijk werkelijkheid worden. Maar dat kan nog jaren duren.
Voor veel buurtbewoners is het inmiddels een typisch geval van “kanniewaarzijn”. “Het ligt er gewoon, voor Jan met de korte achternaam,” zegt een fietser die passeert.
Bart Berbers, een lokale bewoner, probeert al jaren antwoord te krijgen. “Ik vraag me af waarom ze niets doen. Ik heb ideeën aangedragen, plannen gesuggereerd… maar niets gebeurt. Het is niet netjes dat ik het zeg, maar we hebben tonnen uitgegeven aan iets wat niemand gebruikt.”
En terwijl het gras blijft groeien en de natuur zich langzaam terugpakt wat eens menswerk was, blijft de vraag hangen: wanneer gaat dit eindelijk écht gebruikt worden? Of is dit voor altijd een spookproject geworden?
Israël zegt ja tegen hoofdlijnen van Gaza-akkoord
Het kabinet van Israël heeft groen licht gegeven voor de “hoofdlijnen” van een akkoord dat moet leiden tot een staakt-het-vuren in Gaza en de vrijlating van gijzelaars. Dat is vannacht bekendgemaakt door het kantoor van premier Benjamin Netanyahu, na een stemming binnen de regering. Het gaat om een grote stap richting een mogelijke eind aan het geweld, waarbij levende gegijzelde personen én stoffelijke overschotten worden uitgewisseld tegen Palestijnse gevangenen.
Het plan is op tafel gekomen dankzij bemiddeling van ex-president Donald Trump – ja, diezelfde – en zou geleidelijk moeten leiden tot rust in het gebied. Hoewel er tijdens en vlak voor de kabinetsvergadering nog steeds schermutselingen waren in Gaza, melden bronnen van AP dat het staakt-het-vuren onmiddellijk van kracht is geworden. Ook betrouwbare Israëlische media zoals Haaretz en Times of Israel bevestigen dit. Volgens afspraak krijgt het Israëlische leger nu 24 uur om zich terug te trekken naar een gebied waarin ze nog zo’n 53 procent van Gaza onder controle houden.
Maar wacht even: Al Jazeera meldt dat er vanochtend toch nog Israëlische bombardementen plaatsvonden. Dat gooit natuurlijk wat twijfel op over hoe strikt het staakt-het-vuren wordt nageleefd.
Binnen het Israëlische kabinet was het niet iedereen meteen enthousiast. Vooral de ultrarechtse ministers lieten hun afkeer duidelijk blijken. Toch stemde een meerderheid vóór het akkoord. In de officiële verklaring van Netanyahus kantoor werd alleen de vrijlating van de gijzelaars benadrukt. Over andere onderdelen van Trumps plan – zoals wat er daarna met Gaza gebeurt of hoe de ontwapening van Hamas moet worden aangepakt – viel niets te lezen. Veel blijft dus nog vaag.
Gisteravond al liet Netanyahu weten dat hij dankbaar is voor de Amerikaanse steun bij het tot stand komen van het akkoord. En gisternacht bleek al dat zowel Israël als Hamas tijdens besprekingen in Egypte instemden met de eerste fase van het plan. Of alles precies zo loopt als Trump had voorgesteld? Daar is nog geen duidelijkheid over.
Intussen stuurt de VS ongeveer tweehonderd militairen naar Israël. Die gaan helpen bij het monitoren van het staakt-het-vuren, maar zullen niet zelf in Gaza opereren. Ze werken samen met een internationale coalitie, inclusief Qatar, Egypte, hulporganisaties en private partijen. Er komt ook een Amerikaans commandocentrum in Israël, dat moet zorgen voor betere coördinatie rond humanitaire hulp, logistiek en veiligheid in Gaza.
De oorlog begon op 7 oktober 2023, nadat Hamas een bloedige aanval pleegde op Israël. Bij die aanval vielen zo’n 1200 doden en werden 251 mensen gegijzeld. Als reactie lanceerde Israël massale bombardementen en een grondoffensief in Gaza. Volgens het lokale ministerie van Volksgezondheid zijn sindsdien ruim 67.000 Palestijnen gedood en bijna 170.000 gewonden gevallen – cijfers die internationaal veel discussie oproepen.
Impopulaire Peruaanse president ontslagen door parlement
De Peruaanse politiek staat op zijn kop: het parlement heeft gisteren besloten om president Dina Boluarte uit haar functie te zetten. Een flinke meerderheid van de parlementsleden stemde daar vóór, waarmee een einde komt aan haar bewind dat al maanden onder druk stond.
Boluarte, die sinds eind 2022 aan de macht was, wordt door veel parlementariërs verantwoordelijk gehouden voor de toenemende criminaliteit in het land. Denk aan een stijging in moorden en vooral afpersingspogingen – iets wat ook tragisch speelde tijdens een concert in Lima. Eerder op de dag werden namelijk vier leden van de populaire band Agua Marina neergeschoten op het podium. Het vermoeden is sterk dat ze werden aangevallen omdat ze niet hadden meegespeeld in een afpersingszaak.
Dit was niet de eerste keer dat geprobeerd werd om Boluarte te weren. In het verleden gingen al acht pogingen faliekant mis doordat het parlement verdeeld was. Maar deze keer was het anders. Bijna alle fracties konden zich vinden in de aanklachten tegen haar. Na lang beraad ’s avonds, waarin men het eens werd over de ernst van de beschuldigingen, werd de president gevraagd om naar het parlement te komen om zichzelf te verdedigen.
Ze verscheen niet. En zonder verweer bleef er maar één optie over: directe afzetting. Kort daarna werd José Jerí, de voorzitter van het parlement, beëdigd als nieuwe president van Peru.
Boluarte had al lang een slechte reputatie. Ze kwam onder vuur te liggen vanwege het hardhandig neerslaan van protesten en er waren ook geruchten over persoonlijke winstbejag. In opiniepeilingen steunde slechts 2 à 4 procent van de bevolking haar beleid. Geen wonder dus dat het parlement nu eindelijk de stap durfde te nemen.
Peru kent een behoorlijk instabiele politieke situatie: sinds 2018 heeft het alweer zes verschillende presidenten gekend. Sommigen zitten nu zelfs vast. Volgend jaar moeten de Peruanen opnieuw naar de stembus voor nieuwe presidentsverkiezingen.
Bezuinigen of belastingen omhoog: hoe partijen hun plannen willen betalen
Als je grote dromen hebt voor Nederland, moet je ook weten hoe je die gaat betalen. Dat geldt zeker voor de politieke partijen met hun verkiezingsprogramma’s. Een van de grootste uitdagingen? De NAVO-norm halen in 2035, wat neerkomt op maar liefst 19 miljard euro extra voor defensie. Maar niet iedereen kijkt zo ver vooruit.
GroenLinks-PvdA, BBB en NSC vullen alleen de plannen tot 2030 in – dat is ‘slechts’ 6,3 miljard extra voor defensie. Daarmee blijft er een flink gat van ongeveer 13 miljard voor de jaren daarna. JA21 gaat juist nog minder investeren: zij plannen 4 miljard tot 2030, waardoor ze later zelfs 15 miljard extra moeten uittrekken. Andere partijen geven wel een beetje doorzicht tot 2035, maar dan komt het pas écht aan op de vraag: waar gaan we anders op bezuinigen, of wie gaat er harder belast worden?
Niet alle partijen laten hun programma’s controleren door het Centraal Planbureau (CPB). De PVV ontbreekt volledig in de lijst, net als de SP en de Partij voor de Dieren. Hun reden? Ze willen niet meedoen aan de ‘modellenrealiteit’ van het CPB, waarin vooral cijfers over geld telt, maar bijvoorbeeld het welzijn van mensen en de natuur minder zwaar wegen.
Belasting of bezuinigen: de keuze is hard
De meeste partijen proberen het begrotingstekort onder controle te houden. Dat betekent dat meer uitgaven voor defensie ergens anders inkrimpen – of dat er gewoon meer belasting wordt geheven.
GroenLinks-PvdA, D66 en Volt kiezen duidelijk: bedrijven en mensen met veel vermogen moeten flink meer bijdragen. GroenLinks-PvdA wil ruim 23 miljard extra uit bedrijven halen en zo’n 20 miljard uit vermogens- en winstbelasting. D66 haalt ongeveer 8 miljard extra bij bedrijven en maar liefst 22 miljard uit vermogen en winst. Tegelijkertijd willen ze de belasting op werk en inkomen juist verlagen – goed nieuws voor de gemiddelde werknemer.
Aan de andere kant van het spectrum staat JA21. Die partij wil juist 5 miljard minder ophalen bij bedrijven, terwijl ze de belasting op werk en inkomen met 2,5 miljard laten stijgen. Vermogens worden daarbij juist lager belast, wat volgens critici leidt tot meer ongelijkheid.
Zorg: wie betaalt wat?
Ook in de zorgsector zijn er grote verschillen. De VVD kiest voor forse bezuinigingen: 9 miljard minder aan zorg dan eerder gepland. En dat merk je ook in je portemonnee. De plannen om het eigen risico in de zorgverzekering te halveren? Die worden door de meeste partijen geschrapt.
D66, NSC, SGP en ChristenUnie laten het eigen risico op het huidige niveau van 385 euro staan. VVD, CDA, Volt en JA21 verhogen het stap voor stap naar 440 euro. GroenLinks-PvdA en BBB willen de halvering wél doorzetten – dus lagere kosten voor patiënten.
Daarnaast willen verschillende partijen – zoals D66, BBB, CDA, CU, Volt en JA21 – de eigen bijdrage in de langdurige zorg verhogen. En nog meer partijen, waaronder VVD, D66, SGP, CU en JA21, bevriezen het basispakket van de zorgverzekering. Dat betekent: geen nieuwe behandelingen vergoed de komende jaren. Het CDA laat hier wel een klein ‘geitenpaadje’ open voor noodgevallen.
Koopkracht: wie wint, wie verliest?
Wat betekent dit allemaal voor jouw portemonnee? Bij de meeste partijen stijgt de koopkracht elk jaar een klein beetje – denk aan iets minder of iets meer dan 1 procent. Maar er is één uitschieter: GroenLinks-PvdA. Volgens het CPB zou de koopkracht daar met 2,3 procent per jaar stijgen.
Dat voordeel komt vooral huishoudens met een lager inkomen ten goede, dankzij maatregelen zoals een hoger minimumloon en een lagere zorgpremie. Ook de inkomstenbelasting wordt grondig aangepakt: in plaats van drie tarieven komen er vijf, zodat lage inkomens minder betalen en hogere inkomens juist meer.
Wonen: bouwen, belasten of niets doen?
Wonen is een groot thema deze verkiezingen. De meeste partijen zeggen: we moeten gewoon meer huizen bouwen. VVD, NSC, D66, CDA, ChristenUnie en Volt willen dat stimuleren met meer subsidies voor woningbouw.
GroenLinks-PvdA, NSC, D66, ChristenUnie en Volt gaan nog een stap verder: ze willen de belasting op woningcorporaties verlagen, zodat die meer geld overhouden om te investeren in nieuwe woningen.
Maar niet iedereen doet mee. SGP, JA21 en BBB hebben geen plannen ingediend die volgens het CPB echt leiden tot meer bouwactiviteit.
En dan is er nog het H-woord: hypotheekrenteaftrek. Vijf van de tien partijen die hun programma lieten doorrekenen, willen dit fiscale voordeel afschaffen. Volt wil dat snel doen – binnen deze kabinetsperiode. GroenLinks-PvdA en D66 kiezen voor een afbouwtraject van 12 jaar, ChristenUnie voor 15 jaar en het CDA zelfs voor 30 jaar. Het idee? Mensen die nu op dit voordeel rekenen, niet plotseling voor een schokkende financiële klip zetten.
Mannelijke sekswerkers: er zijn ze wel, maar je ziet ze bijna nooit
Je hoort er weinig over, zie je nergens op straat en toch zijn ze er: mannelijke sekswerkers. Terwijl we tegenwoordig veel openlijker praten over sekswerk, blijft het onderwerp nog steeds behoorlijk taboe – vooral als het om mannen gaat die seks verkopen aan andere mannen. Het gebeurt allemaal heel stilletjes, vaak pal onder onze neus, zonder dat we het doorhebben.
In heel Noord-Brabant vind je eigenlijk maar één plek waar sekswerk openbaar zichtbaar is: het Baekelandplein in Eindhoven. Maar daar zie je alleen vrouwen achter de ruit. Mannelijke sekswerkers? Die werkten daar niet. Toch betekent dat absoluut niet dat ze er niet zijn. “Het gebeurt gewoon heel onzichtbaar,” vertelt Thomas van IMW Breda, een maatschappelijk werker gespecialiseerd in hulpverlening aan sekswerkers. “Ze doen het in woonwijken, in dorpen, in huurkamers of via apps. Eigenlijk overal, maar nooit opvallend.”
Thomas richt zich al een paar jaar specifiek op mannelijke sekswerkers. Zijn werk? Ze bereiken, ondersteunen en helpen waar nodig – denk aan huisvesting, geldproblemen of letsel na een klant die te ver ging. “We staan voor alles klaar,” zegt hij. “Maar het grootste doel is dat ze veilig kunnen werken. Niet per se stoppen met wat ze doen, maar zorgen dat ze geen dwang ervaren, geen geweld en altijd zelf de controle hebben.”
De mannen en jongens die Thomas ontmoet, zijn allemaal anders. Sommigen combineren sekswerk met een reguliere baan, anderen leven er volledig van. Weer anderen doen het omdat ze er plezier in hebben, maar er zijn ook genoeg die het doen uit pure noodzaak. “Geld is vaak een grote drijfveer,” vertelt Thomas. “En als je dan toch begint, ontdek je soms tegelijkertijd ook wie je bent, seksueel gezien. Dat maakt het extra kwetsbaar.”
Een groot probleem: veel jongens zien zichzelf niet als slachtoffer, zelfs als ze lastig worden gevallen of mishandeld worden. “Er hangt nog steeds zo’n idee om mannen heen dat je stoer moet zijn, nooit zwak mogen lijken,” legt Thomas uit. “Maar natuurlijk ben je niet zwak als je ergens mee worstelt of hulp zoekt. Integendeel, het is juist moedig.”
Omdat deze mannen zich zo verscholen houden, is het lastig om ze te vinden. Daarom doet Thomas zogenaamd ‘online veldwerk’. Hij surft zelf op websites waar sekswerkers advertenties plaatsen en begint daar gesprekken. “Soms verstuur ik letterlijk honderden berichten per week. En dan hoop ik gewoon dat er iemand reageert. Elke reactie is een stapje dichterbij.”
Hij probeert hen bewust te maken van risico’s: gebruik altijd een condoom, plan je afspraken goed, vertel iemand waar je heen gaat. “Het gaat er niet om dat ik wil dat ze ermee ophouden. Maar wel dat ze veilig zijn terwijl ze het doen.”
Hoeveel mannelijke sekswerkers zijn er eigenlijk?
Precies tellen is onmogelijk, maar cijfers van de non-profitorganisatie Spine geven wel een indicatie. Zij monitoren dagelijks advertenties op sekswebsites. Tot halverwege juli 2025 zagen ze:
- Nederland totaal:
- Mannelijke advertenties: 17.000
-
Vrouwelijke advertenties: 25.000
-
Noord-Brabant:
- Mannelijke advertenties: 2.600
- Vrouwelijke advertenties: 4.600
Let op: veel advertenties verschijnen in meerdere provincies, dus dezelfde persoon kan in Limburg én Brabant geadverteerd hebben. De echte aantallen zijn dus waarschijnlijk lager.
Wil je meer weten over de wereld van mannelijke sekswerkers? Luister dan eens naar de podcast Voorbij het rode licht van Omroep Brabant. Daarin duiken journalisten diep in het leven van Dennis, een mannelijke sekswerker. Van zijn speelkamer tot een date met een klant – je krijgt een eerlijke kijk achter de schermen.
Ruben ontdekt per ongeluk totaal nieuwe vissoort in Nederland: “Ik dacht: dit kan niet!”
Je kent dat gevoel vast wel: je bent gewoon aan het doen wat je leuk vindt, en dan plof – heb je ineens iets unieks ontdekt. Dat overkwam Ruben, een echte natuurliefhebber die op sociale media zijn avonturen deelt tijdens zijn zoektocht naar alle vissoorten die in Nederland voorkomen. Zijn missie? Mens en dier weer dichter bij elkaar brengen.
“Ik vond het altijd gek dat op school iedereen de Kardashians uit het hoofd kende, maar bijna niemand wist welke dieren er om ons heen leven”, vertelt hij aan RTL Nieuws. “Daarom wil ik laten zien hoe mooi onze natuur is – ook onder water.”
Een duik met verrassende afloop
Vorige maand kreeg Ruben een leuke uitnodiging van een volger: meegaan op een duikboot de Noordzee op. Geen seconde getwijfeld. Ze gingen eropuit, ongeveer 20 kilometer uit de kust bij Callantsoog, en sprongen het water in. Maar wat Ruben daar zag, liet hem even twijfelen aan zijn ogen.
“Op een gegeven moment zie ik zo’n klein visje zwemmen… en ik denk gelijk: hé, die hoort hier niet. Ik heb vroeger op Lanzarote in een duikcentrum gewerkt, en daar zag ik deze soort af en toe. Maar hier in de Noordzee? Kom op, dat kan toch niet?”
Hij begon direct alles te filmen. “Eerst dacht ik gewoon: ik zie het verkeerd. Of het is een grap. Maar hoe langer ik keek, hoe zekerder ik werd dat dit geen bekende vis was.”
Van twijfel naar verbazing
Thuis aangekomen deelde hij de beelden met zijn netwerk. Iedereen kwam met dezelfde conclusie: dit was een ringnek slijmvis. Ruben besloot het serieuzer aan te pakken en trok natuurbeschermingsorganisatie RAVON erbij. En jawel: na onderzoek bleek het inderdaad een vissoort die nog nooit eerder in Nederland was waargenomen.
“Wauw, echt stomverbaasd”, zegt Ruben. “Ik ben al sinds mijn achtste aan het duiken en heb mijn hele leven een passie voor dieren. Als kind droomde ik ervan om ooit iets bijzonders te ontdekken. En nu is dat dus gebeurd. Het voelt nog niet helemaal echt, maar ik ben super blij.”
Waar komt die vis vandaan?
De wetenschappelijke naam van de vis is Parablennius pilicornis – een soort die normaal gesproken rond de Middellandse Zee en andere warmere gebieden voorkomt. Maar waarom duikt-ie nu plots op in Nederlandse wateren?
Volgens RAVON heeft het te maken met twee dingen. Ten eerste: de opwarming van het klimaat. “Onze zeewater wordt warmer, en daardoor trekken vissoorten die warm water prefereren steeds verder naar het noorden”, legt de organisatie uit.
Ten tweede komen er meer harde ondergronden in zee, zoals windmolenparken en kunstmatige riffen. “Die bieden perfecte schuilplekken voor soorten als de ringnek slijmvis. Het maakt Nederlandse wateren steeds geschikter voor zuidelijke bewoners.”
Dus wie weet zien we straks nog meer ‘nieuwe’ vissen langs de kust zwemmen. En wie weet wie de volgende grote vondst doet – misschien ben jij het wel.
